Wednesday, March 18, 2009

Το ποίημα

Τόσο παρήγορα ζεστό
σαν λυχναράκι σε έρημο
εξέχει όμως η ασχήμια τύραννος
ο πάνθηρας χαζεύει χορτασμένος
ουδέν ψοφίμι
- όλα αλληλοφαγώθηκαν
και πριν να ξεψυχήσουν -
μα μια αντιλόπη ξένοιαστη
και πάμφωτη αγάπης
περνάει μπροστά σαν έκρηξη
εν φρίκη γνώσει ίπταται
ως μαγικό μαστίγιο
επί αθλιοτήτων
ζωή και αβροδίαιτη ένα!
μοναδική σπανιότητα
προκλητική εικόνα σεσημασμένη
των άγριων ανέμων ποίημα τρυφερό
- στα χρόνια του σκληρού χαλκού
σε τι να χρησιμεύει;

Τα όνειρα του Άμλετ
πληθυντικά απαρέμφατα
- στον ενικό μάς βλέπει μόνο
ο θάνατος.

 
SYNC ME @ SYNC