Friday, January 9, 2009

Και του χρόνου... ;

Περνάει ο χρόνος ενώ
η ομίχλη υφαίνει ακαταπόνητη
ιστό για τον χειμώνα των ανθρώπων
που ξεχάστηκαν στην εξορία
της τύρβης.

Περνάει ο χρόνος, χάνεται
βρόγχος το ηλιοβασίλεμα
στο βιαστικό περπάτημα του κόσμου
με το κασκέτο χαμηλά, ίσα
να επιτρέπει την περιορισμένη
ορατότητα της επιούσιας μέριμνας.
Όπως πια συνηθίσαμε.

Περνάει ο χρόνος, φεύγει
χύνεται σπαταλιέται
μακριά από τον κόπο της αγάπης
κι ακόμα να ξυπνήσουμε για να
ονειρευτούμε.

 
SYNC ME @ SYNC