Saturday, September 27, 2008

Τους κύκλους τάραττε

Πού πας, αν όχι εδώ
όταν και τα μεγάλα δεν αντέχουν
απ’ τον σημερινό λάθος δρόμο
να επιστρέψεις στην Αγάπη
λιώνει κεράκι της γιορτής
μια λέξη πολύτιμη και λαμπερή
ακούγεται μακρινός κεραυνός
η ψυχή σου σεντόνι πάλλευκο
και ο Θεός ακούει τη φωνή σου.

Πιο καθαρός ο αέρας με το γέλιο
μια συμφωνία με τον κόσμο λαγαρή
να είναι μουσική το ξημέρωμα
για ν’ ανατείλει η καινούργια ορμή.

Φωτιά σαν το νερό - νερό καθρέφτης
για να ξαναδείς τον εαυτό σου -
καθώς αποτρόπαια κτίσματα στο ύπαιθρο
του Παραδείσου - παιδί εσύ ανέμελο
σε μια φωτογραφία που χιονίζει -
κατήφορος στον σίγουρο γκρεμό
την ώρα που μας έχει περιλούσει
η παρακμή βενζίνη και λείπει
ένα σπίρτο.

 
SYNC ME @ SYNC