Tuesday, September 23, 2008

έπεα επί άμμου (τα τελευταία)

...τελευταία, εδώ στην 'άμμο'.
(Εκτός από ορισμένες 'επετειακές' και μία έκπληξη, θα γίνουν άλλες τρεις 'προγραμματισμένες' αναρτήσεις και θ' ακουλουθήσει επ-εξηγηματικό 'πλάνο'.)

28 comments:

Αλέξανδρος Ζήβας said...

Π ρ ό τ α σ η…..

Αγαπητοί συνάδελφοι και συναδέλφισσες bloggers….:
βλέποντας κι ακούγοντας…., με μεγάλη μου λύπη κι εγώ…., κυρίως, τα εφηβάκια –μας
να τραγουδούν ‘’φτηνά’’ τραγούδια…., ως επί το πλείστον, της ερωτ’’αγάπης’’….,
και ξέροντας, ως όλοι μας, τη δύναμη που έχει το τραγούδι
στη διαμόρφωση χαρακτήρα και συμπεριφοράς…., κι όχι, μόνο, της ερωταγαπικής….,
κάτι που με ανευθυνότητα τους το ‘’επιβάλλουν’’….: δισκογραφικές εταιρείες,
ραδιοφωνικοί και τηλεοπτικοί σταθμοί,….. λες και σε συμπαιγνία….,
τολμώ….,
αν και ξέρω πως…., και, μ’ αυτό…., θα ενοχληθούν’’ μερικοί και μερικές bloggers….,
να σας κάνω μια ‘’ανάλογη’’ πρόταση….!

Έχοντας…., ήδη….. και με ‘’ανάλογη’’ πρόταση…., προσφέρει
1095 τραγούδια και ‘’τραγούδια’’ –μου….,
και, σχετικής θεματολογίας μέσα απ’ το μπλογκ μου….: URL : www.alexandros-zivas.gr....,
κάτι σαν ‘’αντίπραξη’’ στη ‘’συμπαιγνία’’ των ως άνω αναφερόμενων παραγόντων….,
προτείνω…., πάντα, για τον ίδιο σκοπό….,
να δημιουργήσουμε μια ‘’Τράπεζα στίχων προσφοράς’’….,
όπου Έλληνες στιχουργοί και ποιητές να τους προσφέρουν…., αφιλοκερδώς κι αυτοί….,
είτε για επιτραπέζια ημερολόγια προσφοράς….. είτε για τη δημιουργία μουσικών CD’s….!

Ίσως….. να φανεί αφελής και ουτοπική η πρότασή μου….,
ή κι εγώ….. αφελής…. κι ονειροπόλος ουτοπιστής….,
αλλά….. ας σκεφτούμε τη δύναμη που μας προσφέρει η ‘’Μπλογκόσφαιρα’’….,
που….. από ‘’βαβελική’’ Κατάρα…., ως ‘’μερικοί’’ ‘’μοιροπλάστες’’ –μας τη θέλουν….,
μπορούμε…., και, με ‘’τέτοια’’ : ‘’τρελά’’ της ‘’τρελής’’ λογικής…., ή και λογικής ‘’τρέλας’’….,
να την κάνουμε Ευλογία….!

Έτσι…., καθώς πιστεύω πως….,
ως παλαιότεροί μου bloggers…., που, μόλις, 3 μηνών blogger εγώ….,
είστε οργανωμένοι, και, για ‘’τέτοια’’ : ‘’τρελά’’….,
ελπίζω…., κι εάν, βέβαια, βρίσκετε ενδιαφέρουσα κι εφικτή την πρότασή μου αυτή….,
να συναποφασίσετε…., πάντα, για ‘’τέτοιον’’ σκοπό….,
για τα περί μιας ‘’Τράπεζας στίχων προσφοράς’’….!

Και…., εάν…., πάλι και γι’ αυτό, τότε….,
σαφώς, κι αφού το συναποφασίσετε…., είτε για ‘’επιτραπέζιο ημερολόγιο’’ είτε για CD….,
τολμήσετε να ανοίξετε και τραπεζικό λογαριασμό….,
σας υπόσχομαι πως…., ως πρώτη προσφορά χρημάτων από πλευράς μου….,
θα συνεισφέρω στην ευλογητή προσπάθειά –σας, –μας, 300 Ευρώ….,
που, πιθανόν, να βρεθούν και εξωμπλογκοσφαιρικοί χορηγοί….!

Μα θα χαρώ, ‘’το ίδιο’’, και, εάν κάποιοι μουσικοσυνθέτες ή κάποιες μουσικοσυνθέτριες….,
συνάδελφοι ή συναδέλφισσες μπλόγκερ….. ή μη….,
ανταποκριθούν στην ανάλογη πρότασή μου….. που υπάρχει στο μπλογκ μου….,
όπου, το ξαναλέω, προσφέρω αφιλοκερδώς και για όποιον φιλανθρωπικό σκοπό
1095 τραγούδια και ‘’τραγούδια’’ –μου…., αφ’ ενός για τη δημιουργία
3 επιτραπέζιων ημερολογίων….. για τα έτη....: 2010, 2011 και 2012….,
κι αφ’ ετέρου για τη δημιουργία ενός, ή και πλέον, CD….!

Φυσικά, το 2ο, εφόσον τυχόν μουσικοσυνθέτες/θέτριες κρίνουν κάποια άξια μελοποίησης….,
πάλι, για τον ίδιο σκοπό…., κι εγώ…., μα κι οι ανταποκριθησόμενοι/σόμενες αυτοί/αυτές….,
όπου, τότε, θα έχω…., κι εγώ κι εκεί…., συμμετοχή και με δικιά μου μουσική και στίχο….,
ενώ, αργότερα κι έτσι και γι’ αυτό, και με τραγούδια –μου σε στίχο στην αγγλική γλώσσα….!

Εάν δε σας ενοχλεί το παρόν μήνυμά μου…., μπορείτε να το διαγράψετε….,
ναι, και διόλου δεν θα με πειράξει….!
Σας ευχαριστώ πολύ….. και, προπαντός, γεια….: Αλέξανδρος Ζήβας…..

eraser said...

Νανά, δεν θέλω καν να υποψιαστώ ότι προτίθεσαι να μας εγκαταλείψεις!!!

Για τον "Καθρέφτη..." έχω να πω ότι μας τον φέρνεις μπροστά στο πρόσωπο και μας, μπροστά στις ευθύνες μας - με μοναδικό αριστουργηματικό τρόπο!

Μένω με σφιγμένη καρδιά και περιμένω!

voul-voul said...

Νανά μου, τι διαβάζω - "τελευταία"!... - και μου κόβονται τα γόνατα;
Στην άνυδρη εποχή της αλλοτρίωσης και του ωχαδερφισμού, είσαι πάντα μια ελπίδα να ανασανουμε!
Ελπίζω και εύχομαι ν' αλλάξεις γνωμη!!!

Ο "Καθρέφτης"! Ένα ακόμη ποίημα μαγικό, ανάταση ψυχής και τέρψη νου, θεσπέσιο!

Να είσαι πάντα καλά!

Τα χαιρετίσματά μου σε όλους

onlysand said...

ΑΛΕΞΑΝΔΡΕ

Αφού αναφερθώ στον καταιγιστικό λόγο (συν τα συντακτικώς χαώδη), που ‘βλάπτουν’ την ουσία του αντικειμένου σου, πρέπει να πω ότι, για πολλούς λόγους, το ‘εγχείρημα’ είναι δυστυχώς ανεφάρμοστο.
Π.χ., πώς θα δώσεις τις συνθέσεις στις εταιρείες, τη στιγμή που αυτές έχουν επιβάλει με το ζόρι στο κοινό «που αυτά ζητάει», το καθεστώς αθλιότητας;

Αυτό που κάνουμε στα μπλογκς είναι τουλάχιστον (από τους περισσότερους) αδέσμευτο.

onlysand said...

ERASER & VOUL-VOUL :)

Α... δεν θέλω ν’ ακούω για σφιγμένες καρδιές και κομμένα γόνατα!... ;)
Δεν θα ‘χαθούμε’. Ίσα ίσα, οι αναρτήσεις κατά καιρούς θα πυκνώνουν - απλώς, θα γίνουν κάποιες αλλαγές στα ‘έπεα’. Υπομονή μόνο σας ζητώ :)

Να είστε πάντα καλά, και πολύ σας ευχαριστώ (να το ξέρετε! :)

meril said...

Ευτυχώς!
Που σημαίνει πήγε και μένα η καρδιά μου στην Κούλουρη....
Βλέπεις Νανά τα φώτα ολοένα και χαμηλώνουν
οι φωνές αναλώνουν την τέχνη τους με επιδεικτική μανία στην λεκτική παρέλαση κι επί της ουσίας μηδέν
Κι όσο την ίδια την ποίηση αυτή κι αν δεινοπαθεί από λογής λογής ασελγούς
Κι ας μη μιλήσουμε για ήθος γιατί κοντεύουμε να ξεχάσουμε το τι σημαίνει
Καταλαβαίνεις συνεπώς τι σημαίνει αυτή η σελίδα.....
Νανά ζητώ συγγνώμη που σχεδόν αγνοώ το υπέροχο ποίημά σου
Ελπίζω να ξανάρθω να μιλήσω γι' αυτό

onlysand said...

MERILou :)

είδα καρδούλα χαρωπή
στην Κούλουρη να τρέχει
της λέω, έλα δω, πού πας
- παράπονο δεν θέλω να έχει -

λουλούδια και αγάπη να κεράσω
(μη φύγει και τη χάσω!;)

akb8862 said...

Καλησπερα σε όλους!
Νανά,κανόνισε! Και μενα μού κόπηκαν τα γόνατα & έχω & το δεξί χέρι επίσης κουλό. Άσε που τα ακούω από τον γιο γιατί τον βάζω να γράφει για μένα...
Μην τυχόν & εξαφανιστείς. Θα οργανώσουμε καθιστική διαμαρτυρία όλοι οι φίλοι κάτω από το σπίτι σου μεχρι να μεταπειστείς. Δεν ξέρω πού είναι,μα θα το βρω!( Φαντάζομαι ότι με έχεις ικανό να το κάνω! ).

Μείνε εδώ έως πλήρους αποκουλοποιήσεώς μου & τα λέμε.
Σταματώ. Ο γιος θα με δείρει.
Φιλιά στην παρέα!

onlysand said...

ΑΛΕΞ :)))

πώς να σου γράψω τώρα ποιηματάκι κι εσένα, που ξεράθηκα στα γέλια;!;...

άντε, σου χαρίζω αυτό, το πιο πρόσφατο (εδώ, στην 'άμμο')

να διαβάζεις μπορείς, ε;! ;Ρ

Τώρα μόλις συνέβη Η τηλεπάθεια!!!
(Δεν σου γράφω μέιλ για να μη βάζω σε ...καταναγκαστικά έργα το γιόκα - να 'ναι καλά το παιδί! :)

akb8862 said...

Ευχαριστω πολυ. Ναι διαβάζω. Παιδεύομαι με το αριστερό χέρι. Δεν είναι ευκολο.
Καλό βράδυ.

markos A said...

Ένα εκπληκτικό ποίημα, Νανά!
Πλήθος μεστά νοήματα συμπυκνωμένα σε έναν ευφυέστατο μύθο!

Σου σφίγγω θερμά το χέρι

Προσθέτω κι εγώ την ανησυχία μου για το ενδεχόμενο να εγκαταλείψεις την "Άμμο"

Τις ευχές μου για γρήγορη θεραπεία στον Άλεξ

Καλό Σ/Κ σε όλους!

onlysand said...

Αστειευόμουνα, βρε ΑΛΕΞάκι... :)

Λες να μην σε συμπονώ που ταλαιπωρείσαι;!...
Εύχομαι να το 'τακτοποιήσεις' και γρήγορα ν' απαλλαγείς απ' τον πόνο!

onlysand said...

MARKOS :)

χαίρομαι που σου άρεσε, ήταν μια αγαπημένη 'έμπνευση' - σ' ευχαριστώ πολύ!

Ignis said...

Νανά μου
Λυπούμαι για την τόση απουσία μου (κι έχει τόσα κρινάκια βλαστήσει η Άμμος σου να διαβάσω), το καλοκαίρι ψυχορραγώντας έφερε διάφορα, στέρεψαν και τα ποτάμια μου…...μα είναι κι εκείνο το .."ευριπίδειο" που λέγαμε παλιότερα, θυμάσαι; "Θεέ μου μην μου δίνεις όσα μπορώ να αντέξω" (αυτή η ελεύθερη -πικρή- μετάφραση...)
Καλά είμαι (το προσπαθώ φιλότιμα)
Καλά να σε (σας) βρίσκω
Στα κοσμήματα-κρινάκια σου, ξεχωρίζω τον "Καθρέφτη και Θρύψαλλα". Απίστευτο ποίημα...από τα ωραιότερα που έχω διαβάσει....
Και ας διαφωνώ... (!!!)
Ως πολυξοδεμένη από την αγάπη ομιλώ. Εκείνη που δεν γνωρίζει ζήλειες και καμώματα, στρατηγικές (ω δυστυχώς..) και τεχνάσματα, μα δίνεται απόλυτα και ανιδιοτελώς. (επιμένω, είναι λάθος...κόβεις τον εαυτό σου κομματάκια, την ψυχή σου κομματάκια και την προσφέρεις σε συσκευασία δώρου...τέλος, ούτε ένα ψίχουλο για σένα, τίποτε...από τις στάχτες περιμένεις να αναγεννηθείς, μα δεν είσαι μήτε μυθικό πουλί, μήτε αειθαλές ρόδο..)
Στο γαλαζόχρωμο ριζόχαρτο αυτού του ουρανού ψάχνω απεγνωσμένα να βρω τις καλλιγραφημένες παραινέσεις του Γέροντα. Μα βρίσκω μόνον σύννεφα. Και άφθονη βροχή δακρύων.
Φορές φορές σκέφτομαι πως η ζωή με τις καταιγίδες των ατυχιών και των εμποδίων, είναι ένα αμόνι που σφυρηλατούνται οι αντοχές μας. Λυγίζει, ραγίζει, και παραιτείται ο σαθρός. Ο κάλπικος. Ο αληθινός, ο γνήσιος, παραμένει. Παρ’όλα αυτά, μέσα σε όλα αυτά, μετά από όλα αυτά, παραμένει.
Ίσιος και ευθυτενής. Ακόμα.

Φθινοπωρινές μελαγχολίες που περιμένουν ασμένως την ίαση μιας άνοιξης. Ας είναι και μες τον χειμώνα..
(οι εποχές έγιναν πια μια εσωτερική υπόθεση...)

Πολλά φιλιά και αγάπη σε σένα Ποιήτρια.
Να γράφεις, να κοσμείς, να υπάρχεις.
Την αγάπη μου σε όλους τους φίλους εδώ
Και πολλές-πολλές ευχές για να απομακρυνθούν όλες οι ατυχίες και οι αναποδιές μέχρι την πλήρη ανάρρωση. (Άλεξ, ταχύτατα!)

voul-voul said...

Μπαίνω για την Κυριακάτικη καλησπέρα, και είμαι η πρώτη που ξανα-καλωσορίζω την ΙΓΚΝΙΣ!:)

Φαντάζεσαι πόσο θα χαρεί η Νανά;!
Σου έστελνε τη σκέψη της σε προηγούμενα "έπεα" (28/8 νομίζω)

Σε όλους τους φίλτατους συνταξιδιώτες, και η καθιερωμένη ευχή: ΚΑΛΗ ΒΔΟΜΑΔΑ!:)

onlysand said...

IGNIS ! :)

κι εγώ να σε καλωσορίσω: με πολλά φιλιά και ζεστό χαμόγελο-αγκαλιά!

Σε παρακολουθώ, να ξέρεις, 'Ίριδα' (πάνω από τα λινκς ‘φίλοι & περαστικοί’ – μόλις ανεβάσετε μαργαριταράκι, χτυπάει 'κουδουνάκι' :)
Τη σιωπή σου καταγράφω ως φουρτούνα, τα δυνατά απ' το αίμα της αγάπης λόγια σου ανίατη(;) πληγή...

Ούτε λόγος, ‘άστεγη των ελπίδων’, δοτική – εσύ παραξοδεύτηκες, Χρυσή! Κανείς δεν δικαιούται να σου ζητήσει τα ‘ρέστα’...
Ακόμα και με σύννεφα, ωστόσο, δεσπόζει η ανοιχτή ψυχή σου καλλιγραφημένη

Γι' αυτό και αναπτερώνομαι που σε 'ακούω' πάλι: "να απομακρυνθούν όλες οι ατυχίες και οι αναποδιές μέχρι την πλήρη ανάρρωση"

Α, ναι! κι η ευριπίδεια ρήση οδηγός δύναμης :)

Πάνω στην ώρα ήρθες – 'ανεβαίνει' απόψε ο Καραβάτζιο!... ;)

onlysand said...

VOUL-VOUL :)

Καλή βδομάδα και σε σένα
συνεπέστατη ευγενική ψυχή! :)

Ειδοποιητήριο :

στο μεταξύ, 'ανέβηκαν' στον 'φλοίσβο' και τα αμέσως προηγούμενα 'έπεα'

Καλό βραδάκι σε όλους! :)

eraser said...

Πλήρης και φίνα παρουσίαση μιας "άξεστης" ιδιοφυίας όπως ο Καραβάτζιο - συγχαρητήρια Νανά!

Αλλά αυτό που κλέβει την παράσταση είναι οπωσδήποτε ο "Καθρέφτης θρύψαλλα": μια καταπληκτική εικόνα της παρακμιακής εποχής μας με γενναία δόση ΕΛΠΙΔΑΣ!
Το διαβάζω και το ξαναδιαβάζω και δεν χορταίνω να εκπλήσσομαι για την ιδιοφυή σύλληψη, συγκλονιστικό!!!

Καλημέρες σε όλους :)

voul-voul said...

Πραγματικά συναρπαστικός ο Καραβάτζιο, Νανά! Πολύ περισσότερο, αν σκεφτούμε τι ζωή έκανε και πώς είχε... χρόνο να ζωγραφίζει αυτά τα αριστουργήματα που του χάρισαν την αθανασία.

Τους χαιρετισμούς μου στέλνω σε όλους τους συνταξιδιώτες εδώ στην αγαπημένη μας "Άμμο", και καλό σας βράδυ :)

ερμία said...

"φωτιά σαν το νερό-νερό καθρέφτης για να ξαναδείς τον εαυτό σου"
και θα μπορούσα να επαναλάβω αντιγράφοντας κάθε ξεχωριστή πρόταση..
και κάθε φορά να λέω πως είναι οι σκέψεις που δεν μπόρεσα να σκεφτώ!
κι επίσης πολλές φορές λέω διαβάζοντας και ξαναδιαβάζοντάς σε,πως με τα λόγια είναι που επικοινωνούμε,όχι με τις μπογιές :-)
χαρίζεις κάθε φορά,κρυφά και φανερά ένα λουλούδι στον καθένα μας.
Η αναφορά σου στον Καραβάτζιο μέσα στη γοητεία τού ύφους σου.Αν και κολλημένη στη "σύγχρονη" τέχνη,δεν μπορώ να μη θαυμάζω τα παλλόμενα ανθρώπινα σώματα απο τον μάστορα τής τεχνικής τού κιαροσκούρο.
Άλλωστε,φώτισε μιά αθέατη εποχή που στο επίκεντρό της ήταν η έξαρση τής θρησκευτικής λατρείας και παρ΄όλο το κλίμα,στις σκηνές τής βιβλικής παράδοσης δεν παρουσιάζεται τίποτα με το φωτοστέφανο τής αγιοσύνης.Αντίθετα, "χρησιμοποιεί" πρόσωπα απλών και ίσως περιθωριοποιημένων ανθρώπων.Ζωγράφος τού υποκόσμου και τής ερωτικής επιθυμίας..
Οι ανασφάλειές του ήταν ίδιες με τον κόσμο τού περιθωρίου-"καταδικάστηκε" απο τα παιδικά του χρόνια-με τις σκιές για καταφύγιό του σαν να ήταν οι τέσσερις τοίχοι ενός σπιτιου.Μόνος όμως,και στη ζωή και στον θάνατό του.

ευχές σε όλους..

Ignis said...

Μάλιστα. Ρεαλισμός
Βρήκαμε τι είμαστε και μας αρέσει ετούτος και οι παρόμοιοι (και ο συμβολισμός επίσης). Με τα δυο πόδια στο έδαφος και ει δυνατόν και πιο κάτω από αυτό (τα πόδια) έτσι ώστε να είναι το έδαφος (και οι σκέψεις) βαρύ, για να μην παρασυρόμαστε σε ανόητα κι ανούσια πέταγματα. Ρεαλιστές, ορθολογιστές και άπιστοι(;) Θωμάδες (επί των τύπων των ήλων, σταθερά)

Προσωπικά στον Καραβάτζιο μου αρέσει εκτός από τον εξαιρετικά νατουραλιστικό τρόπο απεικόνισης, αυτός ο εντελώς φωτογραφικός (συγχωρήστε μου οι ειδήμονες το λεξιλόγιο, Ερμία καλή μου, μην τύχει και κάνεις ....περμανάντ (φρίττουσα) όταν μιλάω ..."εικαστικά"!!!!) φωτισμός. Από μία πηγή, και δυνατή. Έτσι όπως τον δεχόμαστε και στην ζωή μας. Τον ήλιο ή άλλο τι. Πάντα ένα.

Την καλημέρα μου.
Καλό μήνα δεν είπα, αλλά εξελίσσομαι σε τύπο που αν τον φέρεις να σου σπάσει το ρόδι ...την έβαψες (τα έκανε ρόιδο που λέμε)

onlysand said...

ERASER :)

πώς μου ...ξέφυγε;!... ;)
την ελπίδα την αποφεύγω γενικώς - μαζί με τον φόβο, ως γνωστόν, είναι το σκληρότερο ναρκωτικό...

πάντως σ' ευχαριστώ για τον ενθουσιασμό σου

onlysand said...

VOUL-VOUL :)

χαίρομαι που απόλαυσες τον Καραβάτζιο - λαμβανομένων υπόψη των κοινωνικών παραμέτρων (βλ. ερμία), πραγματικά ...αξιοπρόσεκτη φυσιογνωμία!

να είσαι καλά! :)

onlysand said...

ΕΡΜΙΑ :)
πολυτάλαντη και ταπεινόφρων (έστω, 'ανήσυχη';)

δεν θα συμφωνήσω ως προς την ‘ανεπάρκεια’ των εικόνων – και, εντάξει, να μην επικαλεστώ την κινέζικη ρήση περί της ‘υπεροχής’ των – θα σου πω μόνο, ότι πολλές φορές, όταν με ...στριμώχνουν οι λέξεις, κάθομαι και θαυμάζω στην απέναντι όχθη τους ομοτέχνους σου, Χρωματιστή ;)

Να υπογραμμίσω επίσης ότι γοητευτικός είναι ο δικός σου τρόπος να παρουσιάζεις εντυπωσιακά ανάγλυφα - όχι μόνο τον ίδιο τον Καραβάτζιο, αλλά και το κλίμα της ‘σκοτεινής’ εποχής του - με τη θερμή οικειότητα της «σύγχρονης» (και τέχνης).

onlysand said...

IGNIS :)

Ουπςςς! Απότομη προσγείωση, Χρυσή – δεν σου πάει... ;) Σε θέλω πτερώεσσα και δυναμική απτόητη, να παλεύεις στα σύννεφα για τον ήλιο – όχι ‘βαθιά στο έδαφος’(!), δεν είναι τόπος για σένα να συχνάζεις εκεί...

Εκτός από τη ‘ζήλεια’ μου για την πρωινή(!) σου ενάργεια - ως προς το ...ρόιδο: παρά τα σημεία των καιρών και τα τέρατα των επικαίρων, σε ανακηρύσσω ρόδι και γούρι της ‘άμμου’ – καλό σου μήνα! :)

Kαλό μήνα σε όλους τους συνταξιδιώτες! :)

meril said...

Με "ρούμπωσες" και τι να πω....

Ευτυχής που μπορώ να μετέχω μ' έναν τρόπο αυτόν τον τρόπο στα μαθήματα πολιτισμού που παραδίδεις....

Χαίρε, Νανά

fyllo said...

Είναι μια όαση αυτή η "Άμμος", απέναντι στην ερημιά της άσχημης πραγματικότητας που μας περιβάλλει.
Κοινότοπο, το ξέρω... αλλά τι άλλο να πω, Νανά, για τη μυσταγωγία που μας χαρίζεις!

Πολλά πολλά ευχαριστώ! σε σένα πρώτα (είσαι αιτία και αφορμή), και στους πολύτιμους συνταξιδιώτες μας

Να είστε όλοι καλά, όμορφο (σχεδόν καλοκαιρινό!) απόγευμα :)

voul-voul said...

Νανά, είτε κείμενα είτε εικόνες,
ό,τι μας προσφέρεις ετσι απλόχερα,
είναι όλα μαγικά και θαυμάσια - πάντα τα λόγια μου λίγα και φτωχά για να σε ευχαριστήσω!

Σε όλους τους συνταξιδιώτες, να ευχηθώ:
υπέροχο βραδάκι Κυριακής
και μια πανέμορφη εβδομάδα! :)

 
SYNC ME @ SYNC