Sunday, April 12, 2009

Προεόρτια...

Στη διπλανή αυλή βγαίνει
ξυπόλητος ο Ιησούς Δωδεκαετής
και παίζει με τα πριονίδια που πετάει
ο πατέρας του καθώς σκαλίζει το ξύλο
και πλανεύει το αβέβαιο
μέλλον στο δρόμο
με τα βάγια.

Έξω στα ρείθρα των ανθρώπων
– εκεί όπου λάμπει η απληστία
και κάρβουνο είναι ο χρυσός –
ρέει ρυάκι αιμάτινο
από τα Υψηλά του Όρους
και τέμνει αιχμηρά τις εικασίες
- ανάσα τρέμει στο φτερό
η Εγγύτητα σαλπίζει.

Στα ξέφωτα της μνήμης των αθώων
αλλά και μέσα στα ηδύποτα
ψιθυρίσματα των φυλλωμάτων
σαν για ν’ ανοίξει η Άνοιξη
την πράσινή της πόρτα,

απ' το βελούδο της νυκτός
εφύτρωσε λευκότατο
μη με λησμόνει.

 
SYNC ME @ SYNC