Καταγράφω τον άθλο του σαρκίου
την έκσταση
στο αινιγματολάγνο πέταγμα του νου
την αμέριστη επιείκεια του εργαζόμενου δέντρου
καθώς η ψυχή ριγώντας υποψία
θεάται το έκθαμβο κάλλος τού Χάους.
Λες και περιμένει εμάς η Αιωνιότητα
για να πράξει τα δέοντα.
Ας αρκεστώ ως φύλλωμα
αειθαλές προς το παρόν
να βρω την είσοδο
για την αναπνοή του φθινοπώρου
ενώ η θάλασσα με
ακούραστη μεγαλοπρέπεια
θα καθιερώνει το οδυνηρό
νόημα του γαλανού εν μέσω
βροντώδους παφλασμού και νυχθημερόν
εμπύρετης σιωπής -
όσα συμβαίνουν δηλαδή πριν απ' την τελική
Αναμέτρηση.

την έκσταση
στο αινιγματολάγνο πέταγμα του νου
την αμέριστη επιείκεια του εργαζόμενου δέντρου
καθώς η ψυχή ριγώντας υποψία
θεάται το έκθαμβο κάλλος τού Χάους.
Λες και περιμένει εμάς η Αιωνιότηταγια να πράξει τα δέοντα.
Ας αρκεστώ ως φύλλωμα
αειθαλές προς το παρόν
να βρω την είσοδο
για την αναπνοή του φθινοπώρου
ενώ η θάλασσα με
ακούραστη μεγαλοπρέπεια
θα καθιερώνει το οδυνηρό
νόημα του γαλανού εν μέσω
βροντώδους παφλασμού και νυχθημερόν
εμπύρετης σιωπής -
όσα συμβαίνουν δηλαδή πριν απ' την τελική
Αναμέτρηση.




