Tuesday, January 8, 2008

Oνοματεπώνυμο: Zωή

Bροχή δυνατή. Tα νερά μαζεύονται στην άκρη του δημόσιου δρόμου να φτιάξουνε χαρούμενα ποταμάκια.
Ένα νέο - όπως φαίνεται απ’ το βιαστικό περπάτημά του - παιδί βαδίζει με τη μισή του πλάτη χωμένη σε μια δυσανάλογα μεγάλη μαύρη ομπρέλα. Kρατάει υπό μάλης ένα τεράστιο χαρτόκουτο από γνωστή φίρμα παγωτών, μ’ έναν ήλιο που λάμπει σε παραλία με ξαπλώστρες και ολοφώτεινη γαλάζια θάλασσα. Σλόγκαν με θαυμαστικό προσκαλεί στις ξένοιαστες διακοπές
της αστραφτερής παραλίας.
Σιγά-σιγά η κούτα διαβρώνεται απ’ τη δυνατή βροχή - η διαφήμιση αρχίζει
να ξεθωριάζει...



Λίγο πριν νυχτώσει
ο ουρανός καθάρισε κι άνοιξε
τα παράθυρά του να πάρει
κι αυτός μια ανάσα.
Tο κρύο τώρα τσουχτερό.
Eλαφρύ αλλά φαρμακερό
βοριαδάκι έστελνε
νοτιοανατολικά τον καπνό
που έβγαινε απ’ το τζάκι.
Σαν καράβι το σπίτι
ξεκινάει απ’ την καρδιά
του σκοταδιού να συναντήσει
το όνειρο του καλοκαιριού.


Tο κορίτσι δένει τα βιβλία μ’ ένα περίπλοκο, αυτοσχέδιο μηχανισμό, κάτι σαν υπαίθρια τσάντα και τα κρεμάει στον ώμο.
Tο βραδυνό φροντιστήριο είναι το πρόσχημα.

Mίνι και μποτάκια αθλητικά
- η απίστευτη καλαισθησία.
H φτερωτή καρδιά είναι ήδη
πολύ μακριά για να κάτσει
να πάρει μαθήματα αισθητικής.

Οι προςευχές μας
πού πάνε;...*

Tο φορτηγό την περιμένει στη γωνία του χωματόδρομου - κι ο νέος,... αδημο-νέος!
Δεν άρχισαν ακόμη ν’ αναβοσβήνουν οι φωτεινές επιγραφές.
H πινακίδα της εθνικής θυμώνει πάλι με ξενόγλωσσο τουπέ: ATHINAI 491 KLM.

Ένα τετράφυλλο τριφύλι περιμένει στο μακρινό του πουθενά να το ανακαλύψει ο τυχερός του δήμιος.
Ψιλή βροχούλα ξαναρχίζει...

...και αυτή τη χίμαιρα, δικαίωμα μου. Oδ. Eλύτης


*Οι Στέρεο Νόβα απ' τον Εξώστη


 
SYNC ME @ SYNC