Tuesday, December 23, 2008

Ο Ιησούς πάνω στη μηχανή - άφατνος

Έφτασα στη νύχτα της Nέας Ρώμης
έτοιμος να αγνοήσω την απληστία της παρακμής της
και να ερωτευτώ την Aιώνια Πόλη -
σας ευχαριστώ όλους που ήρθατε
να με υποδεχτείτε - έχω ενδώσει στο Λόγο.
Eπανεμφάνισης.

Κάνω να γυρίσω την πλάτη -
κανείς, ούτε για να ρωτήσω
κατά πού πέφτει το ξενοδοχείο μου.
Περπατώντας ακούω
μόνο τον ήχο των βημάτων μου -
ο δρόμος μεγεθύνει την ηχώ τους
σαν προβολέας τεράστιος τοποθετημένος
στο έδαφος που ρίχνει
μια εφιαλτική σκιά κατάμουτρα
στον ουρανό σου, Πατέρα.
Πίσω απ’ την πλάτη μου όλα τα φονικά
οι επί δικαίων διαστρεβλώσεις
από τους εφαψίες τού εφήμερου
- δεν κρύβουν ούτε οι μάσκες
τα λάγνα μούτρα της απληστίας τους -
αν είχα τώρα την ανάγκη τους
θα ήταν το ίδιο πρόθυμοι να με σταυρώσουν.

Την άλλη μέρα ο καιρός υγρός
- στεγνά μόνο τα κουράγια του να γεννιέται
κάθε φορά σ’ έναν καινούργιο αιώνα -
οι ρευματισμοί σε έξαρση
και οι εφημερίδες στα περίπτερα
γεμάτες διαψεύσεις
- εδώ, οι λακέδες μεταμφιεσμένοι
σε ενημέρωση -
αλλού γιορτές και πανηγύρια
κοντά, σφαγές και δηλητήρια.

 
SYNC ME @ SYNC