Wednesday, November 12, 2008

Φασκιές

Έρχεται με ταυτότητα περαστικού
κι είν' εύκολο να προσπεράσει ως ξένος
την τιποτένια ευμάρεια
των φρουρών στα τείχη.
Η μάνα του τον ήθελε φαγώσιμο
όταν δεν τον πότιζε με τη στυγνή
αδιαφορία που αναίμακτα σκοτώνει˙
εκείνος καλεσμένος της ασέληνης νύχτας
οραματιζόταν με ασήχαστη φρίκη
τον άτεκνο φόνο
φουστάνια ύπουλα ανέμιζαν
να κρύβουν
το μητρικό βυζί
της λησμονιάς που δεν ερχόταν.

Λίγο πριν το τέλος, πήγε
- κοτζάμ καθηγητής του πόνου
και της περιπλάνησης -
κι αποτρελάθηκε στην αγκαλιά
του σιωπηλού Πυλάδη
- αφώτιστα αγρίμια οι στοχασμοί του -
μ' ένα σπαθί στα δώματα της Ερινύας
γλώσσας.

 
SYNC ME @ SYNC