Wednesday, October 8, 2008

Κοσμήματα

Πάντα σάς σκέφτομαι ως ξεχωριστές πολύτιμες ‘πέτρες’ στο υπέροχα μοναδικό περιδέραιο της διαδικτυακής Τυχαιότητας που έφερε ‘κοντά’ τις χαρές μας, τη λύπη και τις γλυκόπικρες στιγμές, τις ευαισθησίες και τις αναζητήσεις μας.
Ευκαιρία να σας το δείξω λιγότερο ...εικονικά :


Αφορμή, η έκθεση σπάνιων παλαιών κοσμημάτων στο ΜΕΤ (ανάμεσά τους και τα ‘δικά σας’, για να δείτε τις περιγραφές και ονομασίες τους) :

50 comments:

akb8862 said...

Και για μας είσαι φίλη πολύτιμη ,βαρύτιμη & ανεκτίμητη.
Κοίτα μην "εξαφανιστείς"! Δεν ξέχασα εκείνη την "καθιστική διαμαρτυρία"!
Με συγκίνησε πολύ το ποστ σου αυτό & σε ευχαριστώ πολύ,μα πάρα πολύ.

Χάρηκα που ξαναείδα την Ignis & την ευχαριστώ για τις ευχές της,όπως & τους υπόλοιπους φίλους της "Άμμου".
(Το χέρι δεν είναι ακόμη καλά,αλλά θα γίνει θέλει δεν θέλει.)
Φιλιά στην "Άμμο" ολόκληρη.

meril said...

Νανά αχ, Νανά....
Μα την αλήθεια μάλλον οι λέξεις μου μ' εγκατέλειψαν ή πιο σωστά φαντάζουν φτωχές
Λιγνές και άσαρκες.....

Ευχαριστώ καλή μου.
Που υπάρχεις....

fyllo said...

Νανά, το ότι είσαι ΕΣΥ ένα δώρο για όλους μας, πιστεύω να το'χεις καταλάβει απ' τα σχόλια όλων των εκλεκτών φίλων σου/μας!

Σ' ευχαριστούμε διπλά! Και που μας πλουτίζεις ψυχικά και που μας σκέφτεσαι :)

Καλό μεσημέρι σε όλους!
Περαστικά στον Άλεξ :)

fyllo said...
This comment has been removed by a blog administrator.
the_return said...

Μια ευγενέστατη χειρονομία από έναν άνθρωπο που ξεχωρίζει για το ήθος και τη γραφή του, μια Κυρία της ποιητικής γραφής.

Νανά μου, να είσαι πάντα καλά, και επιφυλλάσσομαι για τις προηγούμενες αναρτήσεις σου.

Ignis said...

Τι ομορφιά έφτιαξες Νανά, τι αριστούργημα είναι αυτό;;;;
(και λατρεύω τα μαργαριτάρια, όνειρό μου να είχα μια τριπλή ντεγκραντέ σειρά σαν της....Κάλλας!!!!!)
Ευχαριστούμε θερμά - ευχαριστούμε ολόψυχα!!!

Με συγκίνησες πάρα πολύ
Διαμάντι, ρουμπίνι και σμαράγδι, τοπάζι, αχάτης κι αμέθυστος στέκεις εσύ Οικοδέσποινα και Πυργοδέσποινα. Που πλούσια κερνάς με την γραφή σου και τα χρώματά σου, είτε των λέξεων είτε των εικόνων σου εδώ τους φίλους σου. Με επιείκεια όποτε χανόμαστε. Με κατανόηση. Με έγνοια για τα δικά μας...
Το είπα και το ξαναλέω, η πιο φιλόξενη σελίδα του διαδικτύου. Γιατί από πίσω της υπάρχει ένα άτομο που έχει μάθει ποιο είναι το μεγαλείο της προσφοράς: να δίνεις χωρίς να περιμένεις να λάβεις. Να δίνεις απλόχερα.
Σπανίζει αυτό Νανά μου. Οι περισσότεροι δίνουν δήθεν ζεστασιά εκμαιεύοντας άλλα. Κι αν δεν τους τα δώσεις, αποσύρονται ταχύτητα (όπως τα φίδια στη φωλιά τους)
Μακάρι η ζωή να σε αφήνει αλώβητη για να συνεχίζεις να έχεις αυτόν τον χαρακτήρα.
Κι όπως σωστά είπε ο Return, Κυρία.
(στο Κυρία θα σταθώ εγώ, διότι η ποιητική σου είναι δεδομένη!)
Ένας τίτλος που σπανίζουν οι φορείς του. Έτσι, με το μεγαλείο της λέξης όταν δεν την λέμε τυπικά (γι’ αυτό και το κεφαλαίο της)
Να είσαι καλά.
Για σένα, για κάποιους παρόμοιους, σκέπτομαι ότι καλά που υπάρχει το διαδίκτυο. Μέσα στην φτήνια, στα ταπεινά κόλπα, στις ύπουλες κινήσεις, στις ανοησίες των τόπων αυτών του διαδικτύου, μπορούν και υπάρχουν άτομα που στέκονται ψηλά.
Και έτσι εμείς οι φίλοι σου εδώ, να είναι όχι μόνον χαρά μας, μα και τιμή μας να σε γνωρίζουμε.

Καπετάνισσα said...

Φιλί Τριανταφυλλί.
Ν΄ανοίγει και ν' ανθίζει, ρόδινο και τρυφερό κι έπειτα να μπουμπουκιάζει πάλι!

Είσαι σπουδαία πένα, είσαι και μεγάλη καρδιά.

Κι είναι ευλογημένος συνδυασμός.
Πολύτιμο κορίστι, κόσμημα εσύ, θησαυρίζω λέξεις και εικόνες στη καρδιά μου, ανοίγω αγκαλιά και σ' ευχαριστώ!

eraser said...

Νανά, είσαι η ίδια ένα ΧΑΡΙΣΜΑ για μας και ΜΕΣΑ στην ψυχή μας!

Κάθε σου λέξη, κάθε "εικονική" σου έμπνευση είναι μια ΙΑΜΑΤΙΚΗ πηγή έκπληξης και αγαλλίασης!

Σε σένα μια αγκαλιά λουλούδια
και πολλούς φιλικούς χαιρετισμούς στους συνταξιδιώτες της "Άμμου"!

markos A said...

Νανά χαρισματική

ακριβώς επειδή έχεις μεγάλη ψυχή, και αστείρευτη φαντασία
το μεγαλύτερο δώρο σου, είναι ότι μας βγάζεις (και μας υπενθυμίζεις αδιάλειπτα) τον καλύτερό μας εαυτό.

Να είστε όλοι καλά!

ερμία said...

πριν καιρό είχα διαβάσει ένα απόσπασμα απο τα πεζά τού Ρίτσου-δεν θυμάμαι απο ποιό βιβλίο και δεν θα το αποδώσω πιστά,αλλά θέλω να το "περιγράψω" γιατί εκεί πήγε το μυαλό μου διαβάζοντάς σε.
ο μπαρμπα-γιάννης έψαχνε να βρεί την αμνησίκακη,την πανερωτική,τη δημιουργική του τρέλα.μέσα στην αγάπη του για τα βότσαλα,για ένα παλιό πειρούνι,για τα λουλούδια τού κήπου του,για το φως τού φεγγαριού στον στύλο τής γωνίας,για το πακέτο με τα τσιγάρα του,για τους ανθρώπους.κι όταν δεν είχε το μαγικό ραβδί τής στοάς αρσακείου,φανταζόταν πως είχε έναν καθρέφτη καρφιτσωμένο με εκατό πολύχρωμες πεταλούδες για να βλέπει το πρόσωπό του με μιά πορτοκαλιά καταμεσής στο μέτωπό του και μιά γαλάζια στο πηγούνι του..
έτσι άνοιγε τα παράθυρά του μέσα στο πουθενά και στο "ασπρο πάντα".
έτσι μάς ανοίγεις εσύ τις καρδιές,το μυαλό και το συναίσθημα,με μιά πεταλούδα στο μέτωπό σου.
άπειρα ευχαριστώ,και ζεστή αγκαλιά.
και ευχή και βεβαιότητα οτι δεν θα λείψουν ποτέ τα χρώματα απο τα γραφτά σου-απο τα βιβλία σου-απο το λόγο σου..

onlysand said...

δεν ξέρω τι να πω - η εκφραστική αναπηρία μου σε έξαρση (όπως για άλλους οι ...ρευματισμοί, π.χ.)

αγνέ 'αδελφέ' και φίλε ευαίσθητε ΑΛΕΞ (χαίρομαι για την πρόοδο, εύχομαι ζεστά πλήρη αποθεραπεία!)

'ήσυχη' κι επίμονη ανεμώνη MERILou
τι σπάνιο δώρο να ΥΠΑΡΧΕΙΣ! :)

FYLLαράκι, αειθαλές πάντα καλοπροαίρετο, έσβησα το 'διπλό' σου ενθουσιασμό (μου πέφτει ...πολύς ούτως ή άλλως ;)

onlysand said...

αχ, Κύριε my RETURN – τα ύψη με ζαλίζουν έχω ξαναπεί – υποκλίνομαι, Ποιητή...

και φλογερή μου IGNIS, αχώριστη απ’ τον χείμμαρο της ομορφιάς που σε ευλογεί – ναι, έχω την έγνοια σου – «καλά που υπάρχει το διαδίκτυο», λέω κι εγώ

και ΚΑΠΕΤΑΝΙΣΣΑ, αλμυρή στο δάκρυ που δεν ντρέπεται – γλυκειά στην πλουσιοπάροχη συγκίνηση - ω, η 'χαρισμένη' Κρήτη

onlysand said...

ERASER & MARKO, ευαίσθητα αγόρια, τυχερά να είστε και με ψυχή ανθισμένη :)

ΕΡΜΙΑ μου πολύχρωμη, από προχθές ψάχνω την πεταλούδα – μακάρι – του φεγγαριού αερικό και μάγισσα χαμόγελο, πάντα με τη ζεστή αγκαλιά και τον σπινθήρα στο μυαλό που 'βλέπει'

onlysand said...

κανονικά εγώ δεν έπρεπε να μιλήσω – σας ‘διαβάζω’ (με τη διπλή έννοια) από τα ...φευγαλέα παρασκήνια
Αλλά, ποια είναι αυτή που συγκινητικά υπερβολικά εκθειάζετε;
θα ήθελα πολύ να την γνωρίσω…

Πολλοί αντιπερισπασμοί με απομακρύνουν από την εύφορη παρέα σας – νιώθω πως δεν ανταποκρίνομαι και ζητώ συγνώμη – αλλά σας σκέφτομαι καθημερινά˙ μου πλουτίζετε τη μέσα ζωή τής αγχώδους καθημερινότητας. ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ όλους σας

onlysand said...

Επίσης:

τώρα το ξαναείδα και το θυμήθηκα:

ΕΡΜΙΑ, "ceci n'est pas une pipe", δεν είναι καινούργιο ποστ, έτσι;

ΑΛΕΞ, το ποστ σου (για 15 Οκτώβρη) - 'ανέβηκε' κι αυτό στη στήλη μου "τι λένε οι φίλοι" - δεν υπάρχει

μου παίζει παιχνίδια ο blogger?
κρίμα και τον εμπιστευόμουνα... ;)

Anonymous said...

Νανά, θέλω κι εγώ να σε ευχαριστήσω για όσα πολύτιμα μας χαρίζεις, πάντα απ' το περίσσευμα της όμορφης ψυχής σου και του εμπνευσμένου μυαλού σου

Να είσαι πάντα καλά!

Καλό Σ/Κ σε όλους τους φίλους

Βασίλης Σ.

Σωκράτης Ξένος said...

είσαι "το στριφογυριστό
το άφθαρτο της αζαλέας φουστάνι
πανεποχή εσύ..."

την αγάπη μου

Σωκράτης Ξένος

voul-voul said...

Νανά μου, τι θαύματα βλέπω πάλι στον εξαίσιο κήπο μας!!!...

Έλειψα μια βδομάδα κι είναι το πρώτο μου μέλημα να σε επισκεφθώ - όλα υπέροχα και θαυμαστά, τα άπειρα ευχαριστώ μου είναι πολύ λίγα!

Καμία πράξη ευγένειας, όσο μικρή κι αν είναι, δεν πάει ποτέ χαμένη, έχει πει ο Αίσωπος - μα εσύ, Νανά μου, είσαι το χάδι στην ψυχή μας, πόσο πιο όμορφα από μένα τα λένε ήδη οι φίλες και οι φίλοι που κοσμούν την "Άμμο" μας!

Να είστε όλοι καλά, χαμογελαστό Σ/Κ! :)

akb8862 said...

Νανά, ευχαριστώ για την τιμή & την προσπάθεια. Εννοείς την ενότητα:Φίλοι/Σχόλια; Αν ναι όντως εκεί δεν είναι.
Αν εννοείς άλλη στήλη πες πού επακριβώς γιατί εκτός από κουλό είμαι & γκαβό.
Ναι, παίζει παιχνίδια ο μπλόγκερ δυστυχώς. & γω έχασα τα 2/3 των λίνκς μου. Μα το παλεύω...& θα ξαναμπούν όλα κάποια στιγμή.

Εξαιρετικό το ποίημά σου. Περνά όλη η φιλοσοφία της ζωής & είναι μια ακόμη δικαίωση του Καρτέσιου.

Σταματώ εδώ λόγω του χεριού. Και να με συμπαθάτε αν για λίγο διάστημα δεν θα μαι τόσο τακτικός λόγω αυτού του προβλήματος.
Να μαστε καλά όλοι !

onlysand said...

ΒΑΣΙΛΗ & VOUL-VOUL :)

Ν’ αγγίζεις τις καρδιές χωρίς ν’ αφήνεις ίχνος – λένε οι προχωρημένοι (σοφοί)...
Το ξέρω πως το κάνετε ανιδιοτελώς και με αγνή καρδιά, αλλά, παρακαλώ, μη με ‘φορτώνετε’ με τόση γενναιοδωρία – δεν κάνω και τίποτα σπουδαίο

Υγεία να έχετε, αγάπη να δίνετε :)

onlysand said...

ΣΩΚΡΑΤΗ :)

τι όμορφη αναπτέρωση αυτή η ‘λουλουδένια’ ταύτιση – σε θυμάμαι πάντα (και όποτε βλέπω αζαλέα :)

αγάπη στέλνω και έγνοια

onlysand said...

ΑΛΕΞ :)

Όχι, δεν είναι στις ‘ενότητες’ – κοίτα: από κάτω, έρχονται τα ‘φύλλα στο συρτάρι’ και αμέσως μετά (υπηρεσία του blogger κι αυτή) ‘τι λένε οι φίλοι’: την ‘ανέβασα’ πρόσφατα για να βλέπω τα καινούργια σας ποστ.

Είδα τα χειμαρρώδη κατεβατά και στο ‘άλλο’ σου μπλογκ˙ πήρες ...θάρρος – μην το κουράζεις το χέρι σου αφού δεν έχει (απο)θεραπευτεί ακόμη

Σε χαιρετώ, σ’ ευχαριστώ και σε φιλώ με ευχές :)

Anonymous said...

Σαν κόσμημα, πιο όμορφο ειναι αυτό που είναι αφιερωμένο στην ignis.Πραγματικά πολύ ωραίο κομμάτι.

regina

Anonymous said...

Και μόλις διάβασα στο κάτω slide και τις πληροφορίες που το αφορούν. Είχα δίκιο ότι πρόκειται για μοναδικό κομμάτι.

onlysand said...

Είναι πράγματι υπέροχο κόσμημα, Ρεγγίνα
- κι εγώ, έμεινα να το θαυμάζω: η επιτομή της λιτής κομψότητας!

Το γούστο, βέβαια, είναι υποκειμενικό... ;)

Χάρηκα την επίσκεψή σου - καλημέρα :)

akb8862 said...

Προσυπογράφω το σημερινό σου ποστ. Τα είπες όλα με πολύ λίγα λόγια & εκεί είναι η ουσία.
Καλό μεσημέρι.

markos A said...

Συμφωνώ κι εγώ!
Τόσο για το καταπληκτικό σου ποίημα
όσο και για την σημερινή σου ανάρτηση
που ξυπνάει την ευαισθησία μας.

Να είσαι πάντα καλά, Νανά
σ' ευχαριστώ πολύ

the_return said...

Οι λεγόμενες "παγκόσμιες ημέρες" είναι η έκφραση κορυφής κάθε μικροαστικής χίμαιρας στη βάση που επιζητεί -ως συνήθως- την πίττα της ισχύουσας κοινωνικής δομής "άθικτη" και τον σκύλο των ...ελπίδων χορτάτο (σκυλίσια ζωή με άλλα λόγια).

Η καταφυγή στο ξόρκι της παγκόσμιας ημέρας δεν είναι η έσχατη λύση για όσους αρέσκονται να πιστεύουν ότι αγωνίζονται για κάτι "αγαθό" (χωρίς μεγάλο κόστος, έχοντας παραδόξως και τις "ευλογίες" των κρατούντων γι'αυτό), αλλά η πρώτη και άμεσα δεδομένη λύση στο αισθητηριακό πεδίο τους. Αυτοματικώς πάνε εκεί με παυλωφική ανακλαστική ετοιμότητα και με συγκινητική παράκαμψη κάθε σκέψης που χρειάζεται πάνω από τρεις λέξεις για να τελεσθεί...

Η παροιμιώδης ρηχότητα και η έλλειψη σοβαρής αναλυτικής σκέψης από μια τάξη που ως συνείδηση του εαυτού της είναι ό,τι πιο ρευστό υπάρχει στο κόσμο, αποτελεί την καλύτερη δικαίωση όχι της γνωμάτευσης που λέει ότι "ο δρόμος προς τη κόλαση είναι στρωμένος με λουλούδια" αλλά πιθανώς μιας παραλλαγής αυτής που θα μπορούσε να έχει κάπως έτσι: ο δρόμος προς την καταπίεση είναι στρωμένος από τη "διαμαρτυρόμενη" ΒΛΑΚΕΙΑ των μικροαστών περιστασιακών "ακτιβιστών"...

Χαιρετώ Νανά μου, να είσαι καλά.
Έπιασες ένα θέμα επί του οποίου συνήθως παίρνω τις λελογισμένες ανάποδές μου.

onlysand said...

ΑΛΕΞ & MARKOS :)

να είστε καλά, αγνοί συνταξιδιώτες

Μακάρι αυτή η αποδοχή απ' τον 'ανώνυμο' κόσμο, να είχε τη δύναμη να αλλάξει τα δυστυχώς δεδομένα...

onlysand said...

My RETURN :)

ακριβώς τα εκτιθέμενα σ' αυτό το ποστ, το καθιστούν καθ' ολοκληρία μια ανεπίδοτη ειρωνεία - κάτι σαν 'μη κυβερνητική οργάνωση' που χρηματοδοτείται από την ...κυβέρνηση...

πάντως, ευτυχώς που 'ενέδωσες'!
- όπως πάντα, δεν θα μπορούσα να τα πω εγώ καλύτερα

the_return said...

Νανά μου, η ...μη κυβερνητική ειρωνεία σου ("καθαρόαιμη" μάλιστα) ελήφθη δεόντως!
Απλά πήρα τη σκυτάλη "σιωπηλά" μεν, "ομιλώντας" δε!
Χαιρετώ και πάλι!

voul-voul said...

Κι όμως, παιδιά, έχω δει ανθρώπους ν' αλλάζουν με αφορμή κάποιες "παγκόσμιες μέρες". Αν όχι στάση ζωής, τουλάχιστον ενδιαφέροντα.
Βέβαια, στην πραγματικότητα, τίποτα δεν γίνεται από κείνους που ΜΠΟΡΟΥΝ ν' αλλάξουν τον κόσμο.

Νανά, εξαιρετικό, πλήρες το ποστ και σ' ευχαριστώ πάρα πολύ!

Καλό βράδυ σε όλους τους φίλους της "Άμμου"

the_return said...

Voul-voul,επίτρεψέ μου να σου πω κι εγώ τη γνώμη μου επ'αυτού που θίγεις.

Το θέμα δεν είναι αν "αλλάξαν" δέκα άνθρωποι. Αλλά αν γενικώς αλλάζει τίποτε...

Και σε κάθε περίπτωση το θέμα δεν είναι να σώσουμε τη ψυχή μας αλλά τη ...λογική μας.

Και ο χομπίστικος "ακτιβισμός" του κοινωνικώς ευαισθητοποιημένου κουμ-καν και του πλαστικού ποτηριού με το κακοφτιαγμένο φραπέ σε κάποια χαζοεκδήλωση, μπορεί μεν να παράγει συνεπές ψυχοσωτήριο "εκκλησιαστικό αποτέλεσμα" όχι όμως και πραγματικό, κοινωνικό τέτοιο.

Το να βρει κάποιος ένα νόημα στη ζωή του, αυτό δεν νοηματοδοτεί αυτόματα και την ίδια τη ζωή έτσι όπως υφίσταται, και σύμφωνα με τους ισχύοντες γκροτέσκους κοινωνικούς όρους...

Οι παγκόσμιες ημέρες και τα λοιπά πανηγυρικά (το άλλοθι όπως λέει και η αγαπητή μας Νανά) όχι μόνο "συντηρούν" την αθλιότητα αλλά σε πολλές περιπτώσεις την επαυξάνουν κιόλας.

Όταν ο άλλος πείθεται πως η φτώχεια στον πλανήτη είναι κάτι που απλά έτυχε να υπάρχει και που λογικά συμβιώνει μαζί μας, ενώ από την άλλη για την καταπολέμησή της αρκούν οι χαρούμενες και 'κοινωνικά ευαισθητοποιημένες" προσευχές όλων μας, τότε ομολογουμένως θα δυσκολευτεί να καταλάβει ακόμα πως ένα ελάχιστο, τόσο δα ποσοστό από τον παγκόσμιο τζίρο θα αρκούσε για να θρέψει μια ολόκληρη μαύρη ήπειρο (για παράδειγμα) άνευ της ύπαρξης της οποίας δεν θα υπήρχε όλη αυτή η ληστρικά συσσωρευμένη υπεραξία που επαγγέλλεται αυτός ο τζίρος!

Καταλαβαίνεις λοιπόν το παράλογο.

Βάλαν δηλαδή το λύκο να φυλάει όχι μόνο τα πρόβατα, αλλά και τον τσοπάνη στη συγκεκριμένη περίπτωση.

Νανά μου, η πρώτη εντύπωσή μου από το καινούργιό ποίημά σου είναι πως πρόκειται για έναν ωραιότατο "υπονομευτικό" στεντόρειο ψίθυρο (μπορεί κάποτε να συμβεί και αυτό) που κλείνει με ένα εντυπωσιακό τέλος.
Αλλά, είπαμε, επιφυλάσσομαι.

eraser said...

Καταπληκτική σύλληψη, Νανά, αυτή η "πρόσωπο με πρόσωπο" αντιπαράθεση του Απόλλωνα με την σύγχρονη καθημερινότητα - μύρισα χώμα!


Υ/Γ Συμφωνώ με όσα γράφει ο Return, αλλά να μην κατηγορήσουμε τώρα όσους ενδιαφέρονται για τη δυστυχία των συνανθρώπων τους

Καλημέρεεες...

voul-voul said...

Δεν είναι πως δεν συμφωνώ με το σκεπτικό σου, Return.
Και βέβαια, δεν μιλάω για «σωτηρία της ψυχής», αλλά για την καταπολέμηση (στο μέτρο του ατομικά δυνατού) αυτής της αθλιότητας, που καταδικάζει εκατομμύρια ανθρώπους στον αφανισμό. Αφού δεν ενεργούν οι ισχυροί, μια ΤΟΣΗ ΔΑ συμβολή από μας, ανακουφίζει έστω και ένα απειροελάχιστο ποσοστό

Σε όλους την καλη-σπέρα/-νύχτα μου! :)

the_return said...

Eraser, δεν είμαι σίγουρος ότι "κατηγορώ" προσωπικά κάποιον, όπως άλλωστε δεν είμαι σίγουρος ότι οι περί ων ο λόγος όντως "ενδιαφέρονται" για τη "δυστυχία των συνανθρώπων τους" όπως λες.
Απλά μέμφομαι μια τυπικά μικροαστική αντίληψη επ'αυτού του θέματος, η οποία όχι μόνο δεν λύνει (και δεν πρόκειται να λύσει στον αιώνα τον άπαντα) κάτι, αλλά ,τουναντίον, φαίνεται πως καθιστά ακόμα πιο ανθεκτικό το πρόβλημα.

Όταν οι "κρατούντες" (και το τι εννοούμε κάθε φορά πίσω από αυτόν τον όρο-μπαλλαντέρ, είναι και αυτό ένα ζήτημα) είναι σίγουροι στην ασφαλή πεποίθησή τους πως ανά πάσα στιγμή θα προκύπτουν όλες αυτές οι "παγκόσμιες ημέρες", "οργανώσεις" κ.λπ. ως -στην πραγματικότητα- εφεδρείες αποενοχοποίησής τους, τότε γιατί να μην αναπαράγουν και επαναπαράγουν τη φτώχεια στο πλανήτη;
Με νοιώθεις, φαντάζομαι.
Voul-voul, τα αυτά και δι'εσέ.

eraser said...

Οπωσδήποτε σε νιώθω, Return
γνωρίζω - και συμφωνώ με - όσα λες!

Αφού λοιπόν οι «κρατούντες» κάνουν την κερδοφόρα αποπροσανατολιστική δουλειά τους, λέω, έστω σε ατομικό επίπεδο, ας κάνει ό,τι μπορεί ο καθένας!
Γιατί να το αποκλείουμε α πριόρι;

akb8862 said...

" ΑστικΑθύ(ρ)ματα ": Άλλο ένα ποίημα-διαμάντι. Κομψοτέχνημα αισθαντικό γραφής & λόγου.
Ό,τι και να πω θα ναι λίγο,αφού κάθε στίχος σε κάνει να σκεφτείς & να νιώσεις τόσα πολλά!

Υποκλίνομαι.

onlysand said...

My RETURN, VOUL-VOUL, ERASER :)

παρακολουθώ με 'ταραχώδες' ενδιαφέρον την αναμόχλευση αισθημάτων τε και 'λογικής'
- δυστυχώς, η ζυγαριά γέρνει προς τη δεύτερη...

onlysand said...

ΑΛΕΞ :)

ευαίσθητε και μεγαλόθυμε
ταπεινά ευχαριστώ

the_return said...

Μα δεν το αποκλείουμε, αγαπητέ μου Eraser.Για την ακρίβεια, και να θέλαμε να το αποκλείσουμε δεν θα μπορούσαμε.
Εκ των υστέρων και επί των "πεπραγμένων" είναι η "γνωμάτευση".

ερμία said...

μαθαίνουμε ή μάς μαθαίνουν-δεν έχει και πολύ σημασία-να ζούμε με συμβάσεις,με παραδοχές,με αμηχανία,με δεμένα χέρια τελικά.και στην αμηχανία βρισκόμαστε χωρίς γυαλιά, να τρέμουμε για το φως μας -και μήπως το χάσαμε και μήπως το έχουμε.και "ξεχνάμε" οτι τίποτα απο όσα κακώς έχουν, δεν αλλάζει, παρά μόνο με ρήξεις.
κι η δράση είναι πάντα "αιμορραγία" (και απελπισία)απο τα πιό μικρά ως τα πιό μεγάλα.
το να ταχθείς με τη δράση προϋποθέτει άπειρα να υπάρχουν "στο μεταξύ".
και ψάχνοντας το "μεταξύ" βρίσκομαι σ΄αυτόν το διάλογο ανάμεσα στον σκηνοθέτη και τον ηθοποιό του:
-"παιξε τον εαυτό σου"
-"και πού να τον βρω,κύριε"

Anonymous said...

Nανά καλησπέρα, εγώ έχω ξετραλλαθεί με το κομμάτι, έχω μια τρέλλα με τη μουσική βλέπεις :)

Mιλάω για αυτό που έχεις ανεβάσει στο podcast, ειναι εκπληκτικό, o ρυθμός μου αρέσει πολύ!

Ryota Komatsu:Pa'bailar

Θα μπορούσες να μου το στείλεις στο μέηλ μου;

regina

onlysand said...

ΕΡΜΙΑ :)

με την 'αιμορραγούσα' εγρήγορση και την χαριτωμένη ανησυχία, πόσο σε χαίρομαι!

τόσα χρόνια στο θέατρο, δεν έτυχε ν' ακούσω αυτόν τον διάλογο - επειδή τον έχεις σε εισαγωγικά, σε ρωτώ αν είναι από κάποιο βιβλίο (μυθιστόρημα, ποίημα, ειδικό δοκίμιο κ.λπ. απ' τα πολλά που αγνοώ)

έτσι να μείνεις πάντα
- σ' ευχαριστώ, Χρωματιστή :)

onlysand said...

Να στο στείλω, Ρεγγίνα

φαντάζομαι το μέιλ θα υπάρχει στη σελίδα σου, έτσι;

Καλημέρα :)

fyllo said...

Πραγματικά, το κομμάτι είναι φανταστικό. Αν ήταν όμως να «στερηθώ» κάτι, τη μουσική θα διάλεγα ν’ αφήσω, ποτέ τα κείμενα (πεζά και ποιήματά σου) Νανά!
πόσο βαθιά στην ψυχή με άγγιξε αυτό το πικρό αλλά εξαιρετικό σου ποίημα!
Κάθε πρωί που πάω στη δουλειά, βλέπω αυτή τη μίζερη πραγματικότητα που μας περιβάλλει και με θλίβει!... Ούτε ο ήλιος-Απόλλων μπορεί πια να τη σώσει...

Όμορφο απόγευμα σε όλους τους πολύτιμους φίλους της "Άμμου"

akb8862 said...

Λοιπόν, έχω μπερδευτεί λίγο με το πού πρέπει να αφήσω σχόλιο. Ας το αποθέσω εδώ. Αργώ λίγο να πάρω μπρος,αλλά μετά είναι να μην πάρω!

Πολύ μελαγχολικά όλα αυτά,Νανά, στο σημερινό σου ποστ...Δεν ξέρω τι να πω. Εμένα με τρομάζουν, για να πω την αλήθεια & ούτε θέλω να σκέφτομαι όσα θα επέλθουν,αν είναι τέτοια.

Στεναχωρήθηκα & για την αυτοκτονία του συγγραφέα που αναφέρεις...Δεν το ξερα. Είχε την ίδια ηλικία με μένα ( κάτι μήνες μόνο παραπάνω) & γενικά όταν βλέπω να φεύγουν συνομήλικοι νιώθω να ξεριζώνεται η γενιά μου,μα & το είναι μου.

Φθινόπωρο είναι. Τι να κάνουμε θα φέρει & μελαγχολία. Εμείς να μαστε καλά & να προχωράμε μπροστά πάντα.

Φιλιά σε όλη την παρέα της "Άμμου".

onlysand said...

FYLLαράκι :)

μην το λες!... καμιά φορά η μουσική μάς σώζει από πολλά ...λόγια!... ;)

όσο για το 'ποίημά' μου, μακάρι να μην είχαμε ευκαιρίες για τέτοιες 'εμπνεύσεις'

όπως και να 'χει, ας επιμένουμε με θετική πρόθεση - σ' ευχαριστώ

onlysand said...

ΑΛΕΞ :)

ευγενικό παιδί, αισθαντικό και πάντα αισιόδοξο – να σου πω ότι με συγκινείς; μου δίνεις και μαθήματα.

Δεν είναι για μπέρδεμα – ούτε, βέβαια, για ...μελαγχολία :) Αν προσέξεις, σ’ αυτό το ποστ, κάτω απ’ το εικονίδιο με τα φακελάκια υπάρχει η λέξη ‘εδώ’. Κάνεις κλικ και βρίσκεσαι στα σχόλια του ‘φλοίσβου’.
Κι αυτό, ώσπου να καταφέρω να αναρτήσω όλα τα παλαιότερα – και προπαντός, να έχω χρόνο! ;)

«να μαστε καλά & να προχωράμε μπροστά»
- σ’ ευχαριστώ πολύ, ‘αδελφάκι’

akb8862 said...

Καλά το κατάλαβα τότε & με την πρώτη! Αλλά εγώ θα τα γράφω εδώ τα σχόλια μέχρι να ολοκληρωθούν τα έργα στον "Φλοίσβο". Μη βιάζεσαι & μην αγχώνεσαι. Εδώ η γωνιά είναι τόσο ζεστή & δεν θέλω να πάω αλλού για την ώρα.

 
SYNC ME @ SYNC