Sunday, August 17, 2008

Σκοπιά ζωή

Ξενοκοιμάται το μεσημεράκι του
στις παιδικές αλάνες
γδαρμένα γόνατα ξένοιαστες πλάνες
ξέρεις, ηρωισμοί της αθωότητας -
θυμούνται τα νεογέννητα τι λέει το νεράκι
- ίσως γι' αυτό σφίγγει ο στρατιώτης
το φυλαχτό στη χούφτα του
σταυρουδάκι φυλαχτό των παθών και των ονείρων˙

δεν καταριέται τους πολέμους
ως τώρα δεν γνώρισε τη σφαίρα που
τον γύρευε όλη του τη ζωή
μα η υστερία των εμπόρων επιστρατεύει
νύχτες λιποτάκτες
λαμποκοπάνε οι πληγές
στάζουν χαμόγελα τυμπανιαία στις σκιές
και κάτι σκοτεινά αποφθέγματα
μην τύχει και εμφανιστεί ουράνιο τόξο.

Έχει φεγγάρι απόψε κι είδε για λίγο
πιο μπροστά
το γέγονε του μέλλοντός του˙
δεν είναι λίγο ν' αφουγκράζεσαι
ιδίως 'εν καιρώ ειρήνης'
χαράκωμα-ερώτηση και ν' αντηχεί
"ελήφθη"
άγρια κάστανα ξεφλουδίζει η τρυφερότητα
- τώρα μονάχος ανάμεσα στις Ολυμπίες
του Μανέ και της Ηλείας
ονειρεύεται ξαπλωμένες
στα πεδία των μαχών άδοξες νίκες
παράσημα θανάτου.

Το άλλο μισό ταξίδι απέναντι
ως να ταρακουνήσει εφιάλτη
και πρόβα λιμανιού να ξεπροβάλει
γιατί εδώ και επί τα αυτά επείγει
τ' αγκάθια της ομορφιάς
να εκδικηθούν επιτέλους
ψυγεία πτώματα
στο λιβαδάκι να φυτρώσουν αχινοί
κι ένα κυκλάμινο να κλείσει
όλους τους Οίκους του Εμπορίου.

 
SYNC ME @ SYNC