Friday, July 4, 2008

έπεα επί άμμου

58 comments:

akb8862 said...

Τι χαρά! "Τα έπεα επί άμμου" πάλιεδώ!
Όχι που θα πίστευα ότι θα το κανες αύριο το πανέμορφο ποστ για τον Γκωγκεν. Χε χε! Αφού σε ξέρω! Είσαι ικανή να μείνεις ονλάιν μέχρι τα χαράματα για να τελειώσεις ό,τι έχεις κατά νου. Λάθος κάνω μήπως;
Γι` αυτό ξαναμπήκα & γω να δω τι γίνεται. Μου άρεσαν πολύ οι ρήσεις του Γκωγκεν που παραθέτεις. Ειδικά η τέταρτη.
Τόσον καιρό τα λέμε & δεν είπα κάτι : μου αρέσουν πολύ όλες οι μουσικές επιλογές σου.
Άντε όλα να πια καλά με το pc! Πάω να σου στείλω μέιλ να δούμε τι γίνεται με τα "σανσκριτικά". Μην αγχωθείς. Το απαντάς όποτε μπορέσεις.
Για το κουίζ δεν ξέρω τίποτε. Δεν είμαι από δω. Από χωριό ειμαι.

eraser said...

Γεια σου Νανά!

τη δροσιά του να'χεις (του ποστ για τον Γκωγκέν) και της ομορφιάς που μας χαρίζεις απ' τη δική σου!

Χα χα! και μόνο που θα φύγεις, Άλεξ
κεντάς πετάς! Όμορφα να περάσεις! :)

voul-voul said...

Επιτέλους, ΟΑΣΗ, Νανά μου! :)

ό,τι πρέπει για τον καύσωνα που καταφθάνει από βδομάδα... ;(

Ωραίο ταξίδι με τον Γκωγκέν, όχι ότι δεν μου έχουν λείψει τα δικά σου... ;)

Oύτ' εγώ μπορώ να φανταστώ ποιο λουλούδι μας ήρθε από την Πολυνησία - ανυπομονώ να το μάθω!

Στον Άλεξ να ευχηθώ αξέχαστες διακοπές που θα του δώσουν δύναμη για το χειμώνα, και όμορφες ΔΡΟΣΙΕΣ σε όλους τους αγαπητούς συνταξιδιώτες!

akb8862 said...

Voul-voul ,eraser, ευχαριστώ για τις ευχές & ανταποδίδω με πολλή εκτίμηση & από τα βάθη της καρδιάς.
Δεν φεύγω ακόμη μέχρι τα μέσα τουλάχιστον της άλλης βδομάδας & βλέπουμε,διότι & η κυρία που καθαρίζει το σπίτι στο χωριό μάς είπε να περιμένουμε να μας ειδοποιήσει,καθότι περιζήτη τούτη την περίοδο & δεν μας προλαβαίνει όλους.
Να περάσετε & σεις καλά!

Δεν λέω "καλό Σ/Κ" ( αν & το εννοώ ,βεβαίως ,βεβαίως) αφού όλο το Σ/Κ κατά δω θα τριγυρνώ & ως γνωστόν η πάρλα μου δεν συμμαζεύεται...

Νανά ,καλημέρα. Να σαι καλά!

onlysand said...

ΑΛΕΞ :)

όχι, δεν κάνεις λάθος - με ξέρεις
πια τόσο, που ...τρομάζω! ;)
Κι εγώ όμως ήξερα, πως αυτή η ρήση θα σε 'άγγιζε' :)

Για τις μουσικές: στο έχω ξαναπεί:
όποια μουσική θέλεις, μπορώ άνετα
να στη στέλνω με μέιλ.

Αχ, θα ...ατυχήσει το κουίζ!
Κανείς δεν βλέπω να γνωρίζει το λουλούδι... Να βοηθήσω λίγο (επειδή με συμφέρει!;) : Στα νησιά μας, το συναντάμε πλούσιο και εντυπωσιακό - έχει και κόκκινες και άσπρες και φούξια...

Υ/γ. Για το 2ο 'σχόλιό' σου:
Να σου πω ότι θα μας λείψεις πολύ;!

(Μέσα στην ημέρα θα απαντήσω και
στα μέιλ σου)

onlysand said...

ERASER & VOUL-VOUL :)

Να ήμασταν, λέει, στην Πολυνησία...!
Την έχω δει! (στον ύπνο μου)

Δροσιές, παιδιά, ΔΡΟΣΙΕΣ!!! :)

akb8862 said...

ΟΛΗ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ για το ΚΟΥΙΖ : είναι ο γάλλος εξερευνητής Λουί Αντουάν ντε Μπουγκαινβίλ & το λουλούδι η μπουκαμβίλια. Έπρεπε να το φανταστώ. Όλη η Χίος είναι γεμάτη. Ένα κλικ στο google ήθελε. Για να δω θα καταφέρω να σας "συνδέσω" με την απάντηση; Δείτε: ΕΔΩ

akb8862 said...

Αυτή τη φορά τα κατάφερα! Φτου μου να μη με ματιάσω !

voul-voul said...

ΜΠΡΑΒΟ ΑΛΕΞ!!!

Να σου πω, Νανά, είχα αρχίσει να υποψιάζομαι τις βουκαμβίλιες όταν έγραψες για τα νησιά και τα χρώματά της.
Αλλά τον Μπουγκαινβίλ δεν τον ήξερα!

Ένα όμορφο Σαββατόβραδο και μια δροσερή Κυριακή να έχουμε, όσοι επιμένουμε ακόμη... αστικά ;)
Οι υπόλοιποι να περνάνε υπέροχα όπου κι αν βρίσκονται!

akb8862 said...

Ευχαριστώ, voul-voul. Ευχαριστώ! Μήπως εγώ τον ήξερα! Άλλα ένεκα της γαλλικής κουλτούρας-βλέπεις- είπα θα σκάσω αν δεν το βρω... Αλλά χρωστώ ακόμη στη Νανά τη συνέχεια της φράσης :" noblesse oblige". Νανά,δεν το ξεχνώ μα πού να το βρω! & τώρα που τα λέμε για να ρίξω & μια ματιά στο "Φλοίσβο" σου. Δεν πήγα κατά κει καθόλου σήμερα.
Τα λέμε.

Anonymous said...

μόνο να `σαι καλά,ναι;

την αγάπη μου

Σ.Ξ

akb8862 said...

Νανά, καλημέρα.
Μου αρέσει να βλέπω στη γραφή των άλλων τη διαχρονικότητα της πέννας τους. Αυτές οι γραφές αντέχουν στο χρόνο μόνο,μιας & έχουν συνέχεια. Ολοκληρωμένα σαφώς έχω μόνο διαβάσει το βιβλίο σου.Αρχικά λοιπόν υπάρχουν πράγματα που μου το θυμίζουν: α)
"ή σκόρπισαν τα λόγια μας
μαργαριτάρια και τα ψάχνω;"

β)" Μόνο μια αιθρία μικρή
παίρνω μαζί μου – σχεδόν
χωρίς αποσκευές, όπως καταλαβαίνεις."

γ)" για το επόμενο μη-με-λησμόνει ταξιδεύω
ινγκόγνιτο"

δ) & όλο τούτο το "ταξίδι" μου θυμίζει τη σκηνή με το λεωφορείο & τις στάσεις που περιγράφεις στο βιβλίο σου.
Τώρα εκείνοι οι στίχοι :

"έχω μεταμφιεστεί
σε ό,τι πιο δυνατά ποθεί
μια ευχή που μόλις προβιβάστηκε
σε κρίμα" -γνωρίζοντας την τρομερή σου δεινότητα στη χρήση της γλώσσας,την αγάπη & το πάθος σου για αυτή ( εύγλωττα ζωγραφίζονται σε αυτούς τους στίχους όλα αυτά),την ασύλληπτη έφεσή σου σε κάθε είδους λογοπαίγνια & προσωπικές αναμετρήσεις με προκλήσεις των λέξεων - οι στίχοι σου λοιπόν αυτοί με παραπέμουν στη συλλογή σου "Mεταποίηση μεταμφιέσεων"& με κάνουν & οπιτκά να βλέπω & το εξώφυλλό τους,όπου υπάρχει & οπτικό παιχνίδι με τις λέξεις. Να κρύβεται παντού το παιχνίδι & οι ζαριές της ζωής;;;

To " τρυφερότητα της είλης" με παραπέμπει σε άλλο τίτλο συλλογής σου!Κι ύστερα απ` όλα αυτά,αφού το ξαναδιάβασα το ποίημα, ο τίτλος του μου θύμισε το τραγούδι: "Με το βουνό θαα γίνω φίλος...",για αυτό & εξ` αρχής ο τίτλος μοιάζει "ανεπίδοτος".
Και εκείνη η αναφορά στις εποχές & δη στο φθινόπωρο απίθανες.
Ένα ποίημα πλήρες, γεμάτο από ζωή ,από αισθήσεις & συναισθήματα. Μου άρεσε ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ.
Καλημέρα & πάλι.

onlysand said...

ΑΛΕΞ!!! :)

μα τι θα πει "ένα κλικ στο google ήθελε";! Ο κ. ντε Μπουγκαινβίλ με την πολυΚΥΜΑντη ζωή έκανε τόσα ώσπου να φτάσει στη ...μπουκαμβίλια - κι εσύ έκανες μια πραγματική εξερεύνηση! ;)
Συγχαρητήρια και για το λινκ!!!
η χαρά σου είναι και δική μου :)))

Εκτός απ' την αγαπημένη σου Χίο, και η Αλόνησος και η Σίφνος και η Μήλος - και νησάκια πανέμορφα μαγευτικά, ων ουκ έστιν αριθμός και ευτυχώς ...διακαώς! :)

"Νoblesse oblige", έτσι κι αλλιώς
- με εντυπωσιάζει ΚΑΙ η μνήμη σου!

Όσο για τον "φλοίσβο", όσο υπάρχουν οι αναποδιές που με κυνηγάνε
(αλλά ΚΑΙ οι ...ζέστες!;)
μένει προς το παρόν αν-ενεργός - ως τον Δεκέμβρη(!) πιστεύω να έχω τακτοποιήσει τα σχόλια αυτής της 'άμμου', που άρχισε τον περασμένο Δεκέμβρη...

(Στο μακροσκελές μέιλ σου θα απαντήσω οπωσδήποτε - ίσως όμως όχι σήμερα)

onlysand said...

VOUL-VOUL :)

Συμφωνώ και για τις ευχές – όσοι επιμένουμε ...αστικά, καλά να πάθουμε! ;)
(Αστειεύομαι: όλο και περισσότεροι άνθρωποι ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ να πάνε διακοπές...)

onlysand said...

ΣΩΚΡΑΤΗ :)

Καλά είμαι, γενναία Ψυχή-Ποιητή
που δεν μ’ αφήνεις άλλα να σου πω
«για της θάλασσας τα δροσερά σεντόνια
που κοιμίζουν τους ράθυμους σπάρους»...

Στέλνω κι εγώ την αγάπη μου να σε βρει xxx

onlysand said...

ΑΛΕΞ (πάλι:)

Και τώρα στα ...βαθιά: πρώτ’ απ’ όλα, νιώθω βαθιά ευγνωμοσύνη για τις λεπτομερείς αναφορές σου στις ‘αφανείς’ δυνάμεις που (με) ωθούν στο γράψιμο.
Είναι τόσο ‘προκλητική’ η ανάλυσή σου, που με κάνει να ξεστρατίσω απ’ την (σχεδόν) πάγια πεποίθησή μου: πως ό,τι ο ‘προτείνων’ έχει να πει, το λέει με τις λέξεις τού 'πονήματός' του.

Ναι, πως αγαπώ τα ‘λογοπαίγνια’ (όταν εξυπηρετούν μία 'σύλληψη') το έχω παραδεχθεί – έχει αρχίσει, όπως σημειώνεις, από τη συλλογή "Mεταποίηση μεταμφιέσεων", όπου ο τίτλος (και όχι μόνο) παραπέμπει στα νοήματα και τις πιθανότητες που κρύβονται σε κάθε εκφραστική απόπειρα – γιατί όχι και «οι ζαριές της ζωής» (συνήθως ερήμην μας).

Το «ανεπίδοτο» που μου έχεις προσάψει, περιποιεί ιδιαίτερη τιμή στα γραπτά μου – προεκτείνοντάς το, μάλιστα, ‘απαντώ’ και σε όσους (καλοπροαίρετους, οπωσδήποτε) τείνουν να ‘εξηγούν’ το ‘ποίημα’ με βιογραφικές (μου) αντανακλάσεις.
Έχω παρατηρήσει, δε, ότι οσάκις έχω διατυπώσει ‘εν βρασμώ’ (συναισθηματικές κυρίως) εμπειρίες, κατά πολύ υπολείπονται από μια ‘ψύχραιμη’ (χωρίς ‘αιτία’) καταγραφή, που σε απορροφά στο ‘σώμα του ποιήματος’ καθεαυτό και όχι στην προσωπική ‘συμμετοχή’.
Όσο μεγαλώνω, προτιμώ αυτό το τελευταίο ;)

onlysand said...

ΑΛΕΞ

(συνεχίζω σε καινούργιο σχόλιο, γιατί ο μπλόγκερ κάνει κάτι κολπάκια...)

Για το παρόν ποστ: ε, ναι, δεν μπορεί να μη σου θυμίζει (εγώ την έχω ξεχάσει) ΚΑΙ τη ‘Χαριστική ΑΝΑβολή’ – ο ίδιος άνθρωπος τα γράφει – όπως έχει ειπωθεί, απ’ την αρχή ως το τέλος γράφουμε για το ίδιο πράγμα με – ει δυνατόν - καινούργια λόγια... ;)

Περήφανη με κάνει η αναγνώρισή σου της αγάπης και του πάθους που έχω για τη γλώσσα – και πάντα έκπληκτη, όταν εκλεκτοί άνθρωποι του νου και της καρδιάς όπως εσύ, μπορούν να το διαγνώσουν (παρά την επίσης γνωστή ‘εκφραστική αναπηρία’ μου).

Και για τον τίτλο: επίτηδες φαίνεται ‘ανεπίδοτος’ – για την ακρίβεια (ενώ πολύ μ’ αρέσει και το τραγούδι που αναφέρεις - με το γνωστό λάθος: «...στο πιο ψηλότερο βουνό»), όταν (και συνήθως δυσκολεύομαι) θέλησα να τιτλοφορήσω αυτό εδώ το 'ενσταντανέ', είχα στο νου ένα άλλο, του Πορτοκάλογλου, μ’ αυτό τον τίτλο˙ αν δεν κάνω λάθος αναφέρεται κι αυτό το τραγούδι στις σχέσεις των ανθρώπων.
Τέλος εξομολόγησης (και φλυαρίας)

Πάω σε λίγο να ανεβάσω (εκτάκτως!) αυτό το διάλογο στο ‘φλοίσβο’ – όχι κολακευμένη, πίστεψέ με: μου δίνει χαρά η διεισδυτική ευρηματικότητα που δίνει αφορμές για ουσιαστικές συζητήσεις και προβληματισμό τού (γενικά) αναγνώστη.

onlysand said...

Πήγα να σερβίρω και επέστρεψα
- συμπληρωματικό :

Ενώ πράγματι έχω ξεχάσει την 'Χαριστική ΑΝΑβολή' - έχω να πιάσω το βιβλίο από την ημέρα που κυκλοφόρησε - η αλήθεια είναι, Άλεξ, ότι οι 'ήρωές' του συνεχίζουν, φαίνεται, να 'ζουν' και να με απασχολούν (έστω και υποσυνείδητα)

Συγνώμη ζητώ απ' όλους για την κατάχρηση

akb8862 said...

Αχ! Αν ζητάς εσύ συγνώμη για "κατάχρηση", εγώ τι να πω που έχω καταχραστεί τον χώρο εδώ άπειρες φορές;
Λοιπόν, η διακειμενικότητα με κυνηγά από τα φοιτητικά μου χρόνια. Τι να κάνω! Η "Χαριστική ΑΝΑβολή" είναι ό,τι πιο όμορφο έχω διαβάσει τα τελευταία χρόνια & θυμάμαι πολλά απ` αυτό το βιβλίο.
Είναι πολύ όμορφο που μένει μέσα σου & χωρίς να το θες.Αυτό δείχνει πως ξέρεις να γράφεις με ΣΥΝΕΧΕΙΑ.Και είναι δείγμα όλων των μεγάλων ποιητών.Μέσα από το επόμενο έργο τους ανακαλύπτεις πάντα τα προηγούμενά τους & πηγαίνοντας πίσω μπρος στο χρόνο & στα κείμενά τους ανακαλύπτεις τη μαγεία της γραφής & το απόσταγμα του λόγου & της σοφίας τους.
Σε ευχαριστώ για τα καλά & ευγενικά σου λόγια και ότι δέχτηκες με καλοσύνη τη μακροσκελή "προοπτική" που πήγα να δώσω στο ποίημα σου.Ευχαριστώ & για τη μεταγραφή στο ΦΛΟΙΣΒΟ. Θα μπω εκεί στη συνέχεια.
Αν δεν είχα το θάρρος δεν θα το κανα,φυσικά. Κάποτε κάπου βρήκα & τον μπελά μου θέλοντας να δώσω προοπτικές στα γραπτά ατόμου που γράφει εξαιρετικά & από τότε δεν μου ξαναμίλησε...Καθένας βέβαια ( ετσι & εγώ εδώ ) δίνει μόνο μια,δυο προοπτικές σε ένα κείμενο. Οι πραγματικές προοπτικές κάθε κειμένου είναι άπειρες,όπως σίγουρα συμβαίνει & στο άψογο & εξαιρετικό σου ποίημα.
Προσωπικά με έχει μαγέψει η ομορφιά από το εξώφυλλο της "Μεταποίησης Μεταμφιέσεων". Αυτό έχω δει. Το μέσα δεν το ξέρω. Καί ειναι αν δεν απατώμαι η δεύτερη έντυπη ποιητική σου απόπειρα; Καλά λεν λοιπόν ( με την έννοια της "συνέχειας" που λέω) πως "στερνα τιμούν τα πρώτα" ! Το εξώφυλλο αυτό είναι στο "Πρωτο τετραδιο της Άμμου" & μπορούν να το δουν εκει όλοι οι φίλοι μας.
Έχω καταχραστεί & χώρο & ανοχή πια. Σταματώ εδώ. Συμπαθάτε με και ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ εγώ για όλα.

voul-voul said...

Νανα, μου επιτρέπεις...
ότι σκεφτόμουνα σήμερα, (όταν έκανα το 2ο μπάνιο μου, μη ζηλέψεις!) γιατί δεν κοσμούν και τη 2η "Άμμο" τα εξώφυλλα των 3
ποιητικών συλλογών σου!...
καθώς και οι εκπομπές σου, έστω σε
γραπτή μορφή, ώσπου να μπορέσεις
να μας τις δώσεις με τη φωνή σου ;)

Άλεξ, να σου πω άλλη μια φορά ότι η
γενναιοδωρία της ψυχής σου, μας χαρίζει
πολλά και όμορφα κομμάτια της
τόσο στη σελίδα σου, όσο και εδώ!
Όπως λέει κι η Νανά, θα μας λείψεις

Μια ΔΡΟΣΕΡΗ βδομάδα κι εγώ να ευχηθώ
σε όλους τους εκλεκτούς φίλους :)

markos A said...

Ένα υπέροχο ταξίδι με τον "εξωτικό" Γκωγκέν
και ένα θαυμάσιο ποίημα με γλαφυρές
απεικονίσεις της ζωής μας.

Πρόταση: Φεύγω (τραγούδι) με την Αλεξίου
ή τον Ορφέα Περίδη

Καλή βδομάδα σε όλους,
καλές διακοπές σε όσους φεύγουν
και στον Άλεξ ξένοιαστο καλοκαίρι

akb8862 said...

voul-voul, markos A, ευχαριστώ & ανταποδίδω τις ευχές από τα βάθη της καρδιάς μου.
Θα μου λείψετε & σεις,το ομολογώ & όλη η παρέα της " Άμμου",μα ας κάνουμε ό,τι μπορούμε φέτος από διακοπές & να μας μείνουν & αξέχαστες. Πολύ φοβάμαι μην είναι & οι τελευταίες μας...με την οικονομική κρίση που κυναγάει όλο τον πλανήτη.
Κάντε διακοπές,όσο βαστάτε. Περάστε όμορφα, γιατί του χρόνου τέτοια εποχή δεν ξέρω αν θα τρώμε κιόλας, έτσι πως πάμε.

Νανά, μην αγχώνεσαι να απαντήσεις στο μέιλ. Δεν υπάρχει λόγος.Ως Πέμπτη εδώ θα μαι.
Φιλιά σε όλη την "Άμμο".

onlysand said...

ΑΛΕΞ :)

σ' ευχαριστώ και πάλι που 'ζωντανεύεις' τα γραπτά μου με την ενδελεχή προσοχή και ανάλυσή σου - ειλικρινά, νιώθω ταπεινή ευγνωμοσύνη για ένα δώρο που ΔΕΝ μου οφειλόταν.

Αν έμενες Αθήνα, θα μπορούσα να σου δώσω τις 2 τελευταίες συλλογές μου. Η 2η ("Μεταποίηση...") έχει σχεδόν εξαντληθεί: έχω 2 αντίτυπα εγώ και καμιά δεκαριά, φαντάζομαι, ο Γαβριηλίδης (που δεν μιλιόμαστε πια). Η 1η ("Ακροβολισμοί", μαθητική απόπειρα) δεν υπάρχει ούτε για δείγμα.
Δυστυχώς - ντρέπομαι, αλλά είναι πάνω απ' τις ...δυνάμεις τής υπομονής μου - ΔΕΝ πηγαίνω στο ταχ/μείο... \
Σκέφτομαι όμως κάτι πιο ...πεζό:
τόσο σε σένα, όσο και σε όποιον φίλο ενδιαφέρεται, να στείλω το βιβλίο σε .doc, μαζί με το εξώφυλλο που θα μπορούσες να τυπώσεις - ε;... ;)
Να το έχω κάνει, μάλιστα, ως την Πέμπτη - ώστε να το πάρεις μαζί σου

onlysand said...

VOUL-VOUL

είπα να μην πιάνουν χώρο (τα 3 εξώφυλλα) - ίσως βάλω το τελευταίο ;)

Όμορφα να περνάς - γιατί να ζηλέψω; - μόνο ...να κάνεις καμιά βουτιά και για μας, τους εντός των τειχών! ;)

onlysand said...

ΜΑΡΚΟ :)

ωραία τραγούδια σκέφτηκες!

Δροσιές και σε σένα ;)
Και διακοπές! Καλά λέει ο Άλεξ, ότι δεν ξέρουμε αν θα μπορούμε του χρόνου...

να είσαι καλά, σ' ευχαριστώ :)

akb8862 said...

Νανά,σε .doc είναι πολύ καλή ιδέα. Άσε τα ταχυδρομεία με αυτή τη ζέστη...μόνο οι συνταξιούχοι τα κατακλύζουν από τα χαράματα για τη σύνταξη & κόβουν & 2 χαρτάκια προτεραιότητας ο καθένας!!! Είναι κοινό μυστικό τους. Για αυτό όταν πάμε εμείς βλέπουμε το νούμερο που "παίζει" & παθαίνουμε συγκοπή!
Μου το πε ο πατέρας μου. Συνταξιούχος γαρ. Το κάνουν για να εξυπηρετούν γνωστούς συνταξιούχους που έρχονται αργότερα & το πράγμα πάει αλυσιδωτά!!!
Μακριά όσο μπορείτε από υπηρεσίες με μηχάνημα με αριθμό προτεραιότητας.
Ευχαριστώ ,Νανά. Καλό μεσημέρι σε όλους.

onlysand said...

χαχαχα είσαι παραστατικότατος, βρε
ΑΛΕΞάκι - με κάνεις και γελάω! :)))

οκ, σήμερα αύριο, αν προλάβω, σου στέλνω και τα τρία - το 1ο, το παιδικό, δεν το έχω στον η/υ...

ερμία said...

χαίρομαι που σας βρίσκω όλους καλά και δημιουργικούς μετά απο το διάστημα τών ταξιδιών μου.
μού λείψατε.
να περάσουν γρήγορα και τα τελευταία σημάδια ταλαιπωρίας σου Νανά μου-η θάλασσα θα είναι εκεί και θα σε περιμένει..
συρτάρι γεμάτο φωτογραφίες συναισθημάτων η ποίησή σου-τα εις εαυτόν γνήσια βαθιά.
καλή-νύχτα,καλη-μέρα

fyllo said...

Νανά-δροσιά!

πόσο εξαίσια χαράσσεις τη διαδρομή
ως το... "βουνό"!...

Kαι για την μπουκαμβίλια, ευχαριστώ
και σένα και τον Άλεξ που έλυσε το κουίζ :)

Για τους "εντός των τειχών", υπομονή!
την Πέμπτη θα ανασάνουμε ;)

onlysand said...

@ ΕΡΜΙΑ :)

καλώσ' την τη Χρωματιστή
ΚΑΙ ταξιδιάρα ψυχή (βλ. Αγγελάκας)

Οι περιπλανήσεις να σε πλούτισαν
να σου χάρισαν δημιουργικούς ορίζοντες και
σ' εμάς χαρά που σε ξαναβλέπουμε!

κι ΕΣΥ μάς έλειψες! :)


@ FYLLαράκι,

σαν να σε κουνάει το αεράκι σήμερα ;)

akb8862 said...

Νανά, ειναι όλα τέλεια! Ειναι η υπέροχη "θαλασσινή" μουσική, το "θαλασσένιο" ποίημα με την καμπανούλα που όσο το διαβάζεις νιωθεις μιαν αύρα θαλασσινή να σε κυκλώνει & ακους -θαρρείς-έναν φλοίσβο από παντού &αρχίζουν τα όνειρα να ρίχονουν τις σταλαγματιές απ` τη δροσιά τους!
Κατάλαβες πόσο μου άρεσε. Να μην πω άλλα,γιατί ζαλίζω με την πάρλα μου.
Αυριο ,αύριο (ελπίζω να παν όλα καλά)Θα ξαναμπω για να σας χαιρετήσω.
ΦΙΛΙΑ !

eraser said...

Νανά, δεν βρίσκω κι εγώ τη «Λέξη» να σου γράψω για το φλοίσβο και την αύρα και τη δροσιά που αποπνέουν όλα σου τα ποιήματα

γιατί είσαι πάντα τόσο φειδωλή ακολουθείς πράγματι «την τακτική των ονείρων» και μας αφήνεις «πεινασμένους» - θέλω κι άλλο!

meril said...

Ομολογώ πως κρυφά σε βλέπω
και μόνο να σωπαίνω επιθυμώ
Τις λέξεις τις έχεις πάρει όλες
-μάγισσα εσύ-
τις διαφεντεύεις όπως άλλος
δεν δύναται
Κι ακόμα τούτο λέω σου
σε καμαρώνω

voul-voul said...

"το ρολόι του Κόσμου...
στον ουρανό παλίρροια ψυχή..."

κι εκείνη η Λέξη που λείπει

"γυαλί μα που δεν βρίσκει φλέβα"

για να γίνουν ποίημα οι σχέσεις
των ανθρώπων...

Νανά μου, τα λες τόσο "ήσυχα" και αυτονόητα, μάγισσα, καλά σε λέει η meril: ξετυλίγεις το θαύμα μπροστά στα μάτια μας, κι εμείς; αν δεν έχουμε απαντήσεις,
τουλάχιστον γινόμαστε ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ :)

Να αποχαιρετήσω από τώρα τον Άλεξ
μην τυχόν δεν προλάβω αύριο:

Και πάλι ΌΜΟΡΦΕΣ και ΞΕΚΟΥΡΑΣΤΕΣ διακοπές να έχεις, και να γυρίσεις ξανά "καινούργιος" και δημιουργικός!

akb8862 said...

voul-voul, σε ευχαριστώ πολύ & εύχομαι & συ να περάσεις πολύ όμορφα. Παρακαλώ δε οι ευχές σου να πιάσουν τόπο & τίποτε τουλάχιστον για ένα μηνα να μη γυρίσει πίσω. Το ταξίδι πήρε πολλές αναβολές φέτος λόγω πολλών απροόπτων.
Στο επόμενο σχόλιο μου θα δώσω & φωτογραφικά το καλοκαιρινό μου στίγμα.
Να δώσω πρώτα τις ευχές μου στην οικοδέσποινα & σε όλη την ξεχωριστή παρέα της "Άμμου". Καλό καλοκαίρι σε όλους/ες. Να περάσουμε όλοι όμορφα. Καθένας με τον τρόπο του & όπως του αρέσει & μπορεί. Ας αναβαπτιστούμε & ας πάρουμε νέες δυνάμεις που σίγουρα όλοι τις χρειαζόμαστε. Και να συμβεί σε όλους μας αυτό που λέει η ΝΑΝΑ στη " Μεταποίηση μεταμφιέσων" Το αντιγράφω εδώ ως ευχή για όλους μας :

"~ Να κλείσω τα μάτια
σ’ ένα ύπνο παιδί
και να ξυπνήσω επιτέλους
στην αρχή που μου ανήκει ".

Η "έσω & έξω αρμονία " ( ΔΙΚΑ ΤΗΣ λόγια πάλι ) ας έρθει να μας βρεί όλους.
Καλό μας καλοκαίρι ( επιτέλους!!!) .
Επανέρχομαι "φωτογραφικά" εντός ολίγου.

akb8862 said...

voul-voul "να μη ΜΕ γυρίσει πίσω" ήθελα να πω, ο πρεσβύωψ!

Λοιπόν, κάπου εδώ σε τούτη τη φωτό θα τριγυρνώ. Άμμος & δω ! Έτσι θα σας θυμάμαι κάθε μέρα,κάθε ώρα. Εκεί,δεξιά του Πύργου, στον παραλιακό δρόμο,έχω & γω 1-2 μπαλκόνια για να βουτώ τα πόδια μου στη θάλασσα...
Νανά ( ποτέ μη λες ποτέ ) αν σας φέρει ο δρόμος κατά κει το κ/τ μου το έχεις.
Πολλά φιλιά σε όλη την "Άμμο" !!!
Η φωτό: ΟΥΡΑΝΟΥΠΟΛΗ

markos A said...
This comment has been removed by a blog administrator.
markos A said...

Νανά, ένα ακόμη ΠΟΙΗΜΑ, που μας αναπτερώνει απ' την άθλια περιβάλλουσα πραγματικότητα, με όνειρο αλλά και προβληματισμό.
(Με πρόλαβαν και τα είπαν πολύ καλύτερα ο eraser, η meril και η voul-voul και βέβαια ο Άλεξ!)

Κλίμα... διακοπών βλέπω, εγώ θα φύγω την άλλη βδομάδα, αλλά πάντα θα βρίσκομαι σε "σύνδεση" με την "Άμμο".

Άλεξ, την Ουρανούπολη την είδα μόνο... τράνζιτ, πηγαίνοντας στο Άγιον Όρος. Πολύ ωραία φωτο! Γαλήνη και (ανά)παυση από την αγχώδη καθημερινότητα. Να περάσεις αξέχαστα και να φορτώσεις "μπαταρίες"!

Όμορφες διακοπές - όσο ακόμα μπορούμε - σε όλους τους εκλεκτούς φιλους!

onlysand said...

VOUL-VOUL, ERASER, MARKO :)

Έχω ξαναπεί, πως η ‘υποδοχή’ ενός αναγνώσματος έγκειται ΚΑΙ στις ‘κεραίες’ τού αποδέκτη – να είστε καλά! :)

Το μόνο ...κουσούρι που σας βρίσκω:
είστε ‘unblogged’ ;Ρ

Καλά που το θυμήθηκα! Αύριο φεύγει ο Άλεξ και εδώ, χιλιόμετρα μακριά – άσχετο! – η ...κοινωφελής ΔΕΗ κόβει το ρεύμα στην περιοχή μας, 12 – 6 μ.μ.!...

onlysand said...

MERILou :)

Τι να σου πω, τώρα, Γλυκειά και Ανθεκτική;!
Κι εγώ «να σωπαίνω επιθυμώ», όταν διαβάζω υπερβολές που με κάνουν να κοκκινίζω...

Εσύ, πάλι, συγκινητική μου, που μας έκλεισες πορτοπαράθυρα και νότες ψυχής, ξέρεις ότι μπορείς να ‘ανεβάσεις’ ποστ με μελλοντική ημερομηνία; Να σε ‘βλέπουμε’ κι ας μην είσ’ εδώ – μόνο τα σχόλια μπορείς να κλείσεις...

Ό,τι θες, πολύ ευχαρίστως να σου στείλω, απ’ τη διεύθυνση που ξέρεις ;)

onlysand said...

ΑΛΕΞάκι :)

Να περάσεις τόσο όμορφα τις διακοπές «που σου ανήκουν» (μια και ...ξέθαψες τον πρωτόλειο στίχο μου), που όχι μόνο να τις νοσταλγείς, αλλά και να τις βιώνεις σε κάθε δύσκολη στιγμή τού χειμώνα! :)

Α, πραγματικά είσαι τυχερός, ‘αδελφάκι’, σε τέτοιο ονειρικό τοπίο! (Δεξιά ή αριστερά τού Πύργου, όπως κοιτάμε τη φωτο;)
Μάρκο, έχεις δίκιο: γαλήνη, ομορφιά και αρμονία, ηρεμία, ανάταση – αχ!...

Σ’ ευχαριστώ από καρδιάς για τα αφειδώλευτα (και ανεξάντλητα!) γενναιόδωρα σχόλιά σου
– καλή ‘αντάμωση’! :)

akb8862 said...

Νανά, πάντα όπως κοιτάμε τη φωτό & στα δεξιά του Πύργου ( για την ιστορία & τους θρύλους του θα γράψω κάποτε στο μπλογκ μου).
Μάρκο ,σε ευχαριστώ πάρα πολύ. Να περάσεις όπως ονειρεύεσαι & ακόμη καλύτερα.
ΓΕΙΑ ΣΑΣ !

meril said...

Απέχω μόνο από αναρτήσεις
Δεν έχω φύγει και δεν προβλέπεται κιόλας
Καλά είμαι. Κουρασμένη ίσως...
Τα λοιπά κομπιουτερικά καλή μου, μάλλον δεν θα τα καταλάβω όσο αναλυτικά κι αν μου τα πεις....
Χρειάζομαι χρόνο για να τα εννοήσω κι ως να συμβεί αυτό το θέρος -μεταξύ άλλων- θα χει παρέλθει

Ignis said...

Αχ αυτά τα γλυκόπικρά σου ποιήματα...το κελαρυστό νεράκι της ανεπαίσθητης μελαγχολίας με τι τρυφεράδα βρέχει τους λογισμούς των αναγνωστών σου...
Να διαλέξω ετούτο εδώ από το πρώτο:

Ό,τι χάνεται σού ανήκει για πάντα
κι εγώ ακολουθώ την τακτική των ονείρων˙
για να σου λείπω.


(ω θεέ μου, θεέ μου...άραγε ονειρεύονται καθόλου αυτοί που αγαπάμε, ή μόνον εμείς όταν αφηνόμαστε τόσο ευάλωτοι;)

Κι από κείνο το αριστουργηματικό το δεύτερο, τι να πρωτοσυλλέξω ; Ποιο πέταλο φράσης του ανθού ποιήματος; Τι να πρωτοθαυμάσω;

Μάζεψα όλα τα ρούχα των εκρήξεων
να μείνουνε γυμνές οι αστραπιαίες
...
Μόνο μια αιθρία μικρή
παίρνω μαζί μου
...
Αφήνω τα παράθυρα ανοιχτά στο κύμα
για το επόμενο μη-με-λησμόνει ταξιδεύω
ινγκόγνιτο έχω μεταμφιεστεί
σε ό,τι πιο δυνατά ποθεί
μια ευχή που μόλις προβιβάστηκε
σε κρίμα.


Εκφραστική αναπηρία;;; Τι λες παιδί μου εσύ; Αναπηρία;;; Με τέτοιες εκφράσεις; Θεά Κάλι και με τα πολλαπλά χέρια σου εγγίζεις την ψυχή μας, από παντού. ΕΞΟΧΟ!
Άλεξ (που "διακοπεύεις" και καλά να περνάς) μιλάς εξ ονόματος όλων μας. Μόνον επειδή εγώ έχω βγάλει την κακή φήμη όταν με τόση ζέση (γκουχ γκουχ.... Μέεεεριλ) επαινώ αυτό που μου αρέσει (έτσι παίρνω φωτιά εγώ, με μια παρόρμηση σπινθήρα), δεν μιλάω πλέον (εντάξει, διορθώνω, δεν μιλάω όχι και τόσο πολύ όπως πριν... χι χι χι) και σε ευχαριστώ που τα λες διότι μας εκφράζεις ΟΛΟΥΣ εδώ. Απαρτία. (ορίστε, δώσαμε όλοι στίγμα!)

Από τους τελευταίους έρχομαι, διότι κι εγώ είμαι σε διακοπές με ολίγον προβληματική σύνδεση (πάει μπουσουλώντας) πάω κι έρχομαι (ναι, είμαι μοναδική, η μοναδική που κάνει διακοπές στις διακοπές της, το’χει πετύχει άλλος τέτοιο κατόρθωμα να διακόπτει διακοπές;;;;;) έρχομαι και ξαναφεύγω και η σχέση με το διαδίκτυο αποσπασματική κι αυτή, όποτε είμαι μόνη μου και ήσυχη, την φονεύει η πλανεύτρα θάλασσα, χάνω τις λέξεις μου μέσα στις αποσκευές μου (να είναι με τα καλλυντικά, την μουσική, τα μαντίλια ή τα μαγιώ δεν ξέρω..), τις ξαναβρίσκω με το κύμα, τις φέρνει πίσω ο φλοίσβος του, κι όταν κάνω πως απομακρύνομαι, τις ξαναπαίρνει δικές του.
Αν τυχόν σας τις φέρει κοντά σας, να ξέρετε πως έχουν και την αγάπη μου μαζί.
Σε σένα μάλιστα Νανά, το κύμα μού εξομολογήθηκε ότι σε περιμένει να ζήσεις όλο το καλοκαίρι που σου ανήκει σαν να μην το μίκρυνε κανείς ποτέ. Ατόφιο.
Καλά να είσαι, μέσα έξω και σε διάθεση και δημιουργία ομορφιάς, καλά να είστε όλοι.

Ignis said...

(εγώ χωρίς υστερόγραφο;;;; ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ!!!!)

Και ναι, είναι ξεχωριστή η φράση –στροφή, που υπενθυμίζει ο Άλεξ:

Να κλείσω τα μάτια
σ’ ένα ύπνο παιδί
και να ξυπνήσω επιτέλους
στην αρχή που μου ανήκει


Τόσο τέλεια, που ματώνει.
Πότε ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ θα είναι δικό μας κάτι.... Διότι δεν είναι μόνον οι άλλοι που επιμένουν να το προσεταιρίζονται, να το βάλλουν ή να το υπονομεύουν, μα οι "γνωστοί άγνωστοι μασκοφόροι μας φόβοι" (δικό μου είναι αυτό!) που μας εμποδίζουν ακόμα και να απολαύσουμε αυτό το συχνά μικρό (η ευτυχία των απλών πραγμάτων) μα τόσο μεγάλα θαυμαστό που μας συμβαίνει κάποιες στιγμές στις ζωές μας. Και μόνον όταν περάσει, τότε ανακαλύπτουμε την αξία του ή ότι ήταν αληθινό. Και δικό μας...
Να έρθει λοιπόν αυτή η ευλογημένη αρχή για να ξετυλίξουμε χρωματιστό κουβάρι το νήμα της για να μας οδηγήσει σε διαδρόμους ευτυχίας. Και να μην χαθούμε πια.

onlysand said...

MERILou :)

γλυκειά, με την αχλύ της παραδοχής για τον χρόνο που περνάει...

Μα, αυτά τα «κομπιουτερικά» που σου λέω, δεν είναι τίποτα σπουδαίο: εκεί που γράφεις το προς ανάρτηση, υπάρχουν οι «post options», όπου βάζεις όποια ημερομηνία θέλεις ;)

onlysand said...

IGNIS :)

Κι άλλη καλή νεράιδα που μας λείπει!...
Μα δεν πειράζει: σου πάνε οι διακοπές, Χρυσή – συνέχισε! Κι ας σε ...στερούμαστε εμείς εν μέσω διαλειμμάτων... ;)
Καλύτερα, παρά να αναρωτιέμαι αν πλέει η ανοιχτή ψυχή σου σε σμαραγδένιες θάλασσες ή σε αφρισμένους ωκεανούς παλεύει...
Ίσως το κλειδί να βρίσκεται ανάμεσα σ’ αυτές τις λέξεις «(να μην) αφηνόμαστε τόσο ευάλωτοι» - αλλά, κι εγώ, με τι μούτρα να γίνω ‘δάσκαλος που δίδασκε...’ ;)

Πολύ θα το ’θελα κι εσένα να σε πείσω: είμαι κοινωνικά δυσλεξική (=αντικοινωνική με τα όλα μου!), αλήθεια σού λέω και δεν μ’ ευχαριστεί... Είναι που, εδώ, νιώθω ασφαλώς ‘κρυμμένη’ και, ενώ φαίνεται η ψυχή, μιλάει με άλλα λόγια – επιπλέον, έχω την τύχη να τα εννοούν και να τα ταξιδεύουν οι Εκλεκτοί που με τιμούν με τα ίχνη τους στην ‘άμμο’...

Όπως: δεν ξέρω τι να κάνω με τις εξαίσιες καταθέσεις σας˙ ίσως ήταν λάθος η δημιουργία του μπλογκ ‘καταχραστές ...θαυμάτων’ – δεν εννοούσα να ανεβάζω τα κολακευτικά σχόλια που αφορούν τα σκιαγραφήματά μου. Απ’ την άλλη, χάνονται τα μικρά διαμαντάκια σας, ψυχής πετούμενης και πρόθυμης γενναιοδωρίας κομψοτεχνήματα, μόνο και μόνο επειδή δεν είναι ‘αντικειμενικές’ πληροφορίες (π.χ. για τον Νταλί)...

Πρέπει να κάνω πως είμαι μία ...άλλη - δεν βρίσκω τον τρόπο! ;)

onlysand said...

IGNIS (ξέρω πως θα σου κάνει έκπληξη και δεν κρατιέμαι απ' τη χαρά μου ;)

Ένα δωράκι ήθελα να σου χαρίσω – μέσω των «καταχραστών...», αλλά δεν μου κάνει τη χάρη: είναι φλας πλέιερ και δεν αντιγράφεται. Κρίμα, γιατί θα ήταν η πρώτη εξαίρεση (φωτο) στο μπλογκ των σχολίων σας...
Όμως, κι έτσι, κάνε μια βόλτα στη γλαυκή ανάμνηση :)

(αφού μπεις στη σελίδα, κλικ στις photos!:)

Ignis said...

Δεν το πιστεύω....είσαι φοβερή!!!!!!!
Σε φιλώ σε φιλώ σε φιλώ (τρεις φορές για να το εμπεδώσεις)
Με γύρισες στα νιάτα μου, στα πολυαγαπημένα κι ανεπίστρεπτα νιάτα...
Με γύρισες στις πιο καλές μου διακοπές, στην πιο τρελή μου χρονιά....τα είχα τότε βροντήξει από την δουλειά μου μόνο για να μην χάσω την 20μερο ταξίδι στην Σαντορίνη, τέτοια τρέλα... πραγματικά, δούλευα σε έναν αρχιτέκτονα-γραφίστα, και ένα μεσημέρι σκασμένη (δεν πλήρωνε και καλά, τρίχες) με τα κάνε αυτό και κάνε εκείνο μετά, κι όταν τελειώσεις φρόντισε το άλλο (γκρρρρρ), και πήγαινε και τους τσίγκους για την εφημερίδα (κι έσκαγε ο τζίτζικας) τα παράτησα όλα κι έφυγα. Την άλλη μέρα ταξίδευα, 10 ώρες τότε το ταξίδι, μα χαλάλι...
Πού είναι αυτό το Maria Callas champagne cocktail, γιατί δεν μου το σερβίρανε εμένα τότε...αααααχ...
Εκεί δίπλα στις σκάλες αν θυμάμαι καλά ήταν το "grotto", ένας χώρος σαν μικρό σπήλαιο μέσα στον βράχο, δροσερός, και χώραγε υπερμεγέθη παρέα. Αν πήγαινες πιο αργά και δεν έβρισκες σεζ λόνγκ με θέα στο ηφαίστειο, χωνόσουν εκεί....μα παντού η μουσική σε ακολουθούσε μαγικά, στην σωστή ένταση, στην σωστή ατμόσφαιρα..
Νανά μου, όλες τις μπουκαμβίλιες των διακοπών μου, τους ιβίσκους και ό,τι λαμπερή καλοκαιρινή ανθοφορία έχω τραβήξει φωτογραφία στην ζωή μου, δεν θα με φτάσει για να σου πω ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

voul-voul said...

Νανά, περνώ για την καθιερωμένη ευχή

ΚΑΛΗ ΚΑΙ ΟΜΟΡΦΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ

σε όσους φίλους έχουν μείνει συνδεδεμένοι ;)

Να καλησπερίσω την Ignis - με μεγάλη
χαρά την ξαναδιαβάζω :)

onlysand said...

IGNIS! :)

πού να τους βάλω τέτοιους κήπους;!
παρά μόνο στο ...μαξιλάρι μου (να μεθύσω τον Μορφέα που δεν με παίρνει!)

Να είσαι καλά, Χρυσή, για την εν αγνοία σου κατάπληξη της κατάθλιψης (μου) - πώς να στο ξεπληρώσω...
Πέρασα κι απ' τον 'φλοίσβο'* και σας βρήκα να ...χορεύετε του καλού καιρού! :)

Καλά, αύριο θα είναι πιο ωραία ;)

*Αύριο θα 'κρεμάσω' και τον ακατάδεχτο τον Franco - φωτο σαν τα χάλια μου, αλλά δεν θα μου ξεφύγει! ;Ρ

onlysand said...

VOUL-VOUL :)

Και σε σένα και σε όλους, καλή βδομάδα! :)

Η αλήθεια είναι ότι δεν σας προλαβαίνωωω! (με χαρά, ε;!;)
και με την έγνοια ότι κάτι οπωσδήποτε ξεχνάω... ;(

Πάω τώρα ν' ανεβάσω ένα 'οφειλόμενο'
- τα λέμε! ;)

markos A said...

Μια εξαίσια αλληγορία της επανάστασης και
της φθοράς της, Νανά!

Το αίμα της Ιστορίας από το 1789 ως το... 0
των ημερών μας...

Να είσαι καλά!
Καλή εβδομάδα σε όλους :)

onlysand said...

MARKOS :)

ιδιαιτέρως με εντυπωσιάζει η σημείωσή σου για το 0 (μηδέν) - δεν περίμενα να το 'δει' κανείς!


ΕΙΔΟΠΟΙΗΤΗΡΙΟ :

μόλις ολοκληρώθηκε μέχρι τις χθεσινές καταχωρήσεις σας, η ανάρτησή τους στους 'καταχραστές ...θαυμάτων'.
Τα πιο πρόσφατα 'έπεα', 4/7/08.

(Καλά, για τα παλιά, μετά τις ζέστες! ;)

Ignis said...

Είσαι σε οίστρο ή ιδέα μου;
Είσαι είσαι...
Κι αυτό το "να φέξει πρώτο χάδι", πώς τα κλείνεις έτσι Νανά...τι τέλη βάζεις!
(φέγγουν και τα άτιμα τα χάδια ήλιοι, φέγγουν ολοπόρφυρα....πόσο δίκιο έχεις...)
Λοιπόν το ομολογώ, μπορεί να έχω κόλλημα με την λατινοαμερικάνικη λογοτεχνία, είναι πρώτη στις προτιμήσεις μου χρόνια τώρα, αλλά ενώ ήξερα περί Βαλιέχο, δεν είχα διαβάσει. Τον άλλο περουβιανό (όχι ποιητή σαν τον Βαλιέχο) που έχω διαβάσει εξ ολοκλήρου μια και διάβασα οτιδήποτε έχει μεταφραστεί δικό του, και που υπεραγαπώ, είναι τον Μάριο Βάργκας Λιόσα (δεν μπορώ να ξεχωρίσω κανένα του, όλα τα λάτρεψα, αλλά ξεχωρίζω το πικρό "Μια ιστορία για τον Μάυτα". Κι αν θέλετε να γελάσετε: "Ο Πανταλέων και οι επισκέπτριες")
Εξ αιτίας σου, θα διορθώσω την παράλειψη με τα Ποιητικά Άπαντα του Βαλιέχο, όπως είδα, εκδόσεις Gutenberg 2001. (είμαι η χαρά του βιβλιοπώλη, τρέμε κύριος σού'ρχομαι, μακραίιιινει ο κατάλογος!), κι ελπίζω η μετάφραση του Καππάτου να προσφέρεται, διότι έχω δει μεταφράσεις Νερούδα που μου ερχόταν να ...άστα...
(Αλίμονο στην ποίηση που όταν μεταφράζεται δεν παραμένει Ποίηση)

Την καλησπέρα μου και την αγάπη μου στην ταλαντούχα μας Οικοδέσποινα, και σε όλους τους φίλους εδώ, της ακριβής μας Άμμου.


ΥΓ φοβερή φωτογραφία εκείνη με το σπλατς αίμα. Κι ό,τι έφαγα ζουμερά κεράσια.

ΥΓ(2)
Αμ το άλλο;;;
αχ αυτές οι γκιλοτίνες... και τι δεν θα αποκεφαλίσουν....
Όχι, το ορκίζομαι, εγώ δεν σκέφτηκα την 14 Ιουλίου την Βαστίλη και τα λοιπά, απλώς ό,τι καρατομείται...ειλικρινά μου διέφυγε η ημερομηνία!!!!
Κι ήρθε ντααααν η γκιλοτίνα και με απόσωσε!! (δες και θα δεις...αλλά μηηηηην το κάνεις λίνκ, χαχαχαχα!!!)

ΥΓ (3) πάω τώρα κι από τον Φλοίσβο

Το εσαεί τρελλλλαμένο:
Εγώ

voul-voul said...

Υπέροχο ποίημα, Νανάαα!

Μα το λέει και ο τίτλος, για τη γαλλική επανάσταση: 1789...0

Μόνες μας είμαστε μού φαίνεται, Ignis μου...

η ζέστη τούς έχει ξαπλώσει όλους στην... άμμο!... χιχι

Ξέρεις πόσο καιρό, όλο θέλω και δεν βρίσκω χρόνο να πάω να πάρω 2-3 Λατίνους να γνωριστώ με τη λογοτεχνία τους...
Άντε, όλα τα φορτώνω πάλι στον... Αύγουστο ;)

onlysand said...

IGNIS :)

εγώ σε οίστρο;!... γελάστηκες, γλυκό και τρελαμένο ;)
ό,τι μου χάρισε η Έμπνευση, κείται πίσω μακριά στους δύο προηγούμενους μήνες - τώρα, μυαλό νερουλιασμένο χωρίς νερό. τα γνωστά...

όμως, για τα δικά σου Ακατάλυτα - μιλιά, ε;! (Στα πρόθυρα τού να ...θυμώσω!)
αντ' αυτού, πάω στον 'φλοίσβο' να σου χαρίσω τους "Τέσσερις Ανέμους" τής Σάρα Τήσντεϊλ ;)

αφού για τον αγαπημένο Βαλιέχο εκκρεμεί αφιέρωμα απ' τον Απρίλη...

Εδώ που τα λέμε: τόσο ο Βαλιέχο όσο και η γκιλοτίνα, στη θέση τού λ(άμδα) θα έπρεπε να έχουν γ(άμα) - τα λ είναι διπλά, γιαυτό...

onlysand said...

VOUL-VOUL :)

μακάρι η ζέστη να με ξάπλωνε στην άμμο!... Μ' έστειλε μόνο να ...λούσω* τις βεράντες και τα φύλλα (στο μεταξύ, πεθαίνει χωρίς λόγο η καμέλια μου - μεγάλο πένθος!) - απωθημένο απ' το Μάη κι αυτό*...

Όσο για τους Λατίνους, ναι: τους εραστές (της Γραφής) γρήγορα να προμηθευτείς!
(Μου κάνει εντύπωση που η Ignis δεν αναφέρει τον μετρ ΜΠΟΡΧΕΣ - μην τον παραλείψεις!!!)

 
SYNC ME @ SYNC