Tuesday, June 24, 2008

Η αβαρής κατάδυση

σε όλους τους unblogged
φίλους και περαστικούς

Κάτι τρέχει στα μάτια σου
συναρπαστικό
ψιχαλίζει στα περασμένα˙
με κάνεις να χαμογελώ στα
καινούργια ταξίδια.

Κάθεσαι και κοιτάς τις λέξεις κατάκαρδα
ούτε εύκολα τους παραδίνεσαι
ούτε και λιποψυχάς στις ανηφόρες
με μια κατάσεμνη επιμονή
που μου σηκώνει δάκρυα στις κεραίες.

Πέφτουν σταγόνες σκάβουνε τις αρτηρίες
γυρεύοντας του πλανόδιου μέλλοντος
βρόχινο αίμα το χρωματίζουν
ψάχνουν με αγωνία αόρατη μα σφριγηλή
τα αρχαία αρχικά μας
που είχε σκαλίσει ο έρωτας στις παιδικές αλάνες
μονάχα χώμα και νερό
κι η γρατσουνιά του ακόμη στα φτερά μας.

Κλειδώνεις καιρό και χρόνους στο ντουλάπι
κι ανακαλύπτεις το νερό στις χούφτες σαν παιδί.

Δεν με είδες - έφυγα παραπόταμος
ρυάκι μαγεμένο τώρα που και
το φεγγάρι εξέπεσε σε νόμισμα.

Το πέλαγο κι ο ουρανός
στα πλάτη και στα ύψη
κι ο άνω-θρώσκω-άνθρωπος
μονάχα πώς θα σκύψει.

 
SYNC ME @ SYNC