Sunday, June 1, 2008

Ο Νταλί 'φταίει'!... ;)

Με την ευκαιρία των αντικειμενικά εξόχων αναλύσεων-παρατηρήσεων-πληροφοριών από τους 'συνδαιτημόνες' της 'άμμου' για την προσωπικότητα και το έργο τού Σαλβαδόρ Νταλί, σκέφτομαι εν ευθέτω χρόνω (ευελπιστώ σε λίγες μέρες) να αναρτήσω ανάμεσα στους πίνακές του τα διαμάντια τους.
Προς το παρόν - αφορμή να ευχηθούμε ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ στους εύοσμους συνταξιδιώτες - 'ανεβάζω' σήμερα τα ως τώρα περί Νταλί εκτεθέντα:

από
IGNIS
" Ο υπέροχος, ο ιδιοφυής Νταλί...
Ο μόνος μεγαλομανής που δεν θα ένοιωθα ότι ήταν υπερφίαλος, καλά τα έλεγε στον εαυτό του, ήταν το τέλειο.
Να προσθέσω, και συγγραφέας. Με ένα εντυπωσιακό σε σύλληψη μυθιστόρημα (πλην της αυτοβιογραφίας του) το "Κρυμμένα Πρόσωπα" (εκδόσεις Εξάντας). Το συνιστώ ανεπιφύλακτα, ένα από τα πιο δυνατά έργα που έχω διαβάσει: Ένας τρίτος τρόπος να βασανίζουν τον εαυτό τους οι δυο ήρωες, η Σολάνζ ντε Κλεντά και ο κόμης ντε Γκρανσάιγ, κάτι ανάμεσα σε μαζοχισμό και σαδισμό: δεν θα ενωθούν ποτέ, μια και τους εμποδίζει ισχυρότατος εγωισμός και απτόητη εγωπάθεια, ο καθένας θέλει τον άλλον να υποχωρήσει, όχι μόνον να τον ισοπεδώσει, μα να πέσει στα πόδια του ολοκληρωτικά ηττημένος, ξέψυχος... Τελικά νικά ο θάνατος επειδή οι καιροί είναι άστοργοι και δεν συγχωρούν τις παλινδρομήσεις και τα διαρκή παιγνίδια λες και πάντα υπάρχει απόθεμα από "αύριο"...
Όταν ο άνθρωπος είναι τέτοια μεγαλοφυΐα ζωγραφίζει αριστουργήματα με κάθε τρόπο, είτε με τον χρωστήρα είτε με την γραφίδα.. (και κοσμήματα αν δεν κάνω λάθος αλλ' επ' αυτών δεν έχω γνώμη)
(κι αυτή την Γκαλά πώς την έφαγε από τον Ελυάρ...τόσο άπειρος νεαρός κι ανίδεος που ήταν τότε, τι να είδε εκείνη η πανέξυπνη γυναίκα, την μόνιμη αθανασία της στον καμβά; Την ένδοξη μούσα που θα γινόταν, την ομορφιά της που θα επιζούσε έτσι του θανάτου και του γήρατος; Τι την δελέασε τόσο;)
(.........)
Και υπέροχος ο πίνακας με την Γκαλά, το σώμα της στον ορίζοντα ως ναός... " IGNIS

Η Γαλάτεια των Σφαιρών
από RETURN
" Ο Νταλί κατά τη γνώμη μου είναι μια εξόχως ιδιάζουσα περίπτωση. Ο μπαρόκ σουρρεαλισμός του δεν είναι έξω από την εποχή του και αδύνατον να κατανοηθεί χωρίς αυτήν.
Καίτοι οι κινήσεις του καλλιτέχνη είναι "μεγαλιθικής διέκτασης", προχωρώντας στην καθίδρυση ενός ιδιοτύπου μαυσωλείου του ασυνειδήτου,
εν τούτοις ο Τουταγχαμών των σουρρεαλιστών "θάβεται" μέσα στο έργο του με αναστάσιμες σάλπιγγες.
Η όλη στέψη του καλλιτέχνη με ένα εγωκεντρικό διάδημα που ο κόσμος οφείλει να κατανοήσει, με λίγα λόγια η αντιστροφή της σχέσης ανθρωπότητας-καλλιτέχνη όπου η πρώτη μένει εμβρόντητη μπροστά στον αποκαλυπτικό χαρακτήρα του δεύτερου, πέρα από τη κρυμμένη "μεσσιανική" προβολή που εμπεριέχει,ανασύρει και μια βαρεία νύχτα, κληροδότημα του μεσοπολέμου και του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου.
Αν η ανθρωπότητα είναι τόσο ανώριμη ώστε κάτω απο συγκεκριμένες ιστορικές περιστάσεις μπορεί να επιφέρει "φύρερ" στην εξουσία,τότε ο καλλιτέχνης έχοντας βιώσει το δράμα του μακελειού, γίνεται ο ίδιος ένας αυτόκλητος "οδηγός" του κόσμου μέσα από τη τέχνη του.
Η κίνηση μπορεί να χαρακτηρισθεί "γραφική" ή "επιτηδευμένα γραφική" όσο γκροτέσκο ήταν μέσα στη τραγωδία του και το μέσον του αιώνα.
Είναι όμως πρωτίστως "τραυματική" κίνηση.
Από αυτή την άποψη η διαφορά του Νταλί από ένα τρελλό ορίζεται κυρίως από το γεγονός ότι αυτός ήξερε ότι ήταν καλλιτέχνης...
Στον αντίποδα της μεσσιανικής έκρηξης του Νταλί, βρίσκεται ο Ρενέ Μαγκρίτ.
Ο δεύτερος παρακολουθεί με συγκρατημένο μηδενισμό τις μεταπολεμικές απόρροιες, σχολιάζοντας με ευφυή τρόπο την απουσία του μεσσία.
Ο Νταλί από την άλλη μεσσιανικοποιεί την ατομική τέχνη σε ένα κόσμο που εξ ορισμού κάθε "μεσσίας" δεν μπορεί παρά να είναι άτεχνος και σφετεριστής της τέχνης. "
" Ως επιμύθιο των σκέψεών μου, θα καταθέσω ένα ποίημα που έγραψα μόλις τώρα και το οποίο αφιερώνω σε όλους τους "συνδαιτυμόνες" της "άμμου":

Η Φωτεινή Νύχτα του Νταλί

Στο υπερώο της νοήμονος τρέλλας
Ο Νταλί ζωγράφιζε παρά την
ιερατική πρόθεσή του
την λογική
πανθηρωδώς
Οι άνθρωποι, αμφίβολο έως σήμερα
Αν κατενόησαν επιτυχώς ότι λογική
και τρέλλα

Είναι ομού τα ίδια αιτήματα:
Διεκδίκηση της Εδέμ
με όλη τη χαρά της κόλασης
συμπεριλαμβανομένη
έτσι κι αλλιώς " THE RETURN

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Σκοπεύω, μάλιστα, επειδή έχει ωριμάσει η ιδέα, καιρού περισσεύοντος και συνθηκών επιτρεπουσών, να 'φτιάξω' σύντομα ένα ακόμη blog αλλά με τα δικά σας αξιεπαίνως σημειωτέα, τουλάχιστον όσα μας δρόσισαν εδώ, στη δεύτερη 'άμμο', με ανοιχτά σχόλια μονίμως δι-ημερεύοντα/διανυκτερεύοντα – σιγά σιγά θα χτίζεται: θα το 'κρεμάσω' στη δεξιά στήλη με clickable link (συγνώμη για το ...αμετάφραστο), όπου θα χαίρουν της αυτόνομης ζωής που τους αξίζει!

Περιμένω να μου κάνετε μία μόνο χάρη: να παραμερίσετε την γλυκύτατη μετριοφροσύνη που σας διακρίνει και να προτείνετε ΟΛΟΙ σχετική ονομασία!
(επί τούτου ανοίγω τα σχόλια του παρόντος :)


Κάτι μου λείπει, που δεν μπορώ να 'ανεβάσω' (επεξεργασμένες από μένα) εικόνες – επιφυλάσσομαι, μόλις...

36 comments:

eraser said...

Αφού δώσω τα θερμά μου συγχαρητήρια στους φίλους ΠΟΙΗΤΕΣ/ΠΟΙΗΤΡΙΕΣ, μια κι έφτασα πρώτος, εγκαινιάζω τις προτάσεις

θαυματουργή ΝΑΝΑ!

"Η θάλασσα στον ουρανό"

Πώς σας φαίνεται;
Δέχομαι... προσαρμογές ;)

Καλό μήνα και καλή βδομάδα από αύριο,
ΛΑΜΠΕΡΑ μυαλά!

(Αδημονώ κι εγώ, κι ας μη γράφω...;)

meril said...

Καλό μήνα Νανά και πολλές ευχαριστίες για όλα
Καλό μήνα σ' όλους
Επίτρεψέ μου

Η αιτία είσαι συ. Δίνεις το έναυσμα.
Πυροδοτείς με έξοχο τρόπο το απόλυτα εύφλεκτο υλικό των επισκεπτών σου
και ενώ είσαι η αδιαμφισβήτητη βασίλισσα
με τρόπο διακριτικό -μεγαλοπρεπή ωστόσο-
αποσύρεσαι
εμπιστευόμενη την αγάπη μας
Αποσύρεσαι
μα είσαι εδώ προκαλώντας όλα τα ευώδη σε μια πλήρη άνθιση
Υ.Γ. Τα λουλούδια της άμμου είναι πάντα ιδιαίτερα μα κυρίως για χάρη σου αφήνουν α ξεχυθεί τ' άρωμά τους

Υ.Γ.2 Ignis, Return εκπληκτικοί

Ignis said...

Πάντα φιλόξενη εσύ Νανά, ως εκεί που δεν πάει άλλο...
Με λιγοστό μυαλό -βαλλόμενο- υποδέχομαι την εβδομάδα-μήνα-εποχή. Εδώ δέχεται έμπλαστρα τρυφερότητας και επανακάμπτει, να είσαι καλά κι εσύ και οι φίλοι σου.
Με το λίγο αυτό μυαλό, διατρέχω μια φοβερή ανάλυση του Return , ένα λαμπρό του ποίημα (φίλτατε, αυτό είναι ανάρτηση, άψογο, ανήκει στις ..Φωτεινές Μέρες της Ποίησής σου), και αποσβολώνομαι που με βάζεις κι εμένα ανάμεσα σε νέα ανάρτηση (επικεφαλής μάλιστα!!!), ενώ δεν είπα τίποτε...
(να με καταργήσεις σε παρακαλώ, δεν αξίζω να δρέπω τα της χρονικής προτεραιότητας οφέλη, βάλε με στο τέλος, μια και σίγουρα αναμένεται η εύστοχη, ποιητικά ποιοτική και μελετημένη Ερμία)
Κι όχι μόνον αυτό, αλλά κάθισες κι έκανες ανασκαφές την πιο αγαπημένη μου κατακλείδα ποιήματος που έγραψα ποτέ (ναι, με αίμα ψυχής)
με συγκινείς αφάνταστα...

Τι να πω τώρα, να προτείνω όνομα;
(είπες "όλοι", κι εγώ είμαι πειθήνια)
Κάτι σαν αυτό που θα’θελα τώρα να άκουγα: φλοίσβος
Εκεί όπου μαραίνονται τα κύματα, μα μπορούν και ξαναγεννιούνται. Το θρόισμα της αναγέννησης, της συνεχούς ροής, η διαρκής θωπεία της θάλασσας με την αμμουδιά, κλεισμένη σε ένα άκουσμα.

Όμως υποθέτω ότι ζητάς την αρωγή των φίλων σου σε κάτι είτε αγγλικό είτε με λατινικούς χαρακτήρες, μια και αφορά την διεύθυνση της σελίδας, ναι;
Αν σκεφτώ κάτι, θα επανέλθω...


ΥΓ. Μέριλ μου, συμφωνώ μέχρις κεραίας στα όσα είπες, όπως τα είπες. Αλλά όχι στο υστερόγραφό σου όσον αφορά την δική μου συμβολή. Το δικό μου σχόλιο ήταν κάτι σαν κουτσομπολιό για τον Νταλί, αν μπορούσα να προβλέψω την τύχη του, θα ήμουν πιο φειδωλή!!!

the_return said...

Νανά μου, καλημέρα και ευχαριστώ για την ευγένειά σου.

Όσον αφορά την ονομασία πιθανού καινούργιου μπλογκ σου, δεν μου έρχεται κάτι στο μυαλό.
Υποθέτω ότι θα βρεις κάτι σχετικό με θάλασσα όπως "βότσαλα", "χαλίκια", "αστερίες" κ.λπ. Καλή επιτυχία, σου εύχομαι πάντως.

fyllo said...

Καλημέρα στους λαμπρούς ΠΟΙΗΤΕΣ
της "Άμμου"

Βλέπω και θαυμάζω, Νανά και συμφωνώ απόλυτα με τους φίλους (ιδιαίτερα meril, ignis) που εξαίρουν τη συμβολή σου σ' αυτό το υπέροχο εδώ!

Να προτείνω ταπεινά κι εγώ;
Θα μου άρεσε ένας απ' τους τίτλους των ποιητικών συλλογών σου: είλη της ύλης

επειδή παραπέμπει στη ζεστασιά σου...

Καλό μήνα σε όλους!

onlysand said...

ERASER & FYLLO :)

αισθαντικές προτάσεις (αν και ποτέ δεν θα έβαζα κάτι σχετικό με μένα), αλλά ξέρετε: το μειονέκτημα με τις ελληνικές λέξεις (και πέραν της μιας, ακόμη χειρότερα)...

να είστε πάντα όμορφα και ανθηρά, unblogged φυλλαράκια - και για σας έχω ετοιμάσει ένα σκαρί(φημα), μπορεί να καθυστερήσει λίγο... ;)

onlysand said...

(η καθυστέρηση οφείλεται στον server-γκρρρ\)


MERILou :)

“Με αλματώδεις θωπείες μάς αρπάζεις
στη συννεφένια χαρμολύπη σου!”
(έτσι ήθελα ν' αρχίσω το 'σχόλιό' μου
για το τελευταίο σου διήγημα, μα δεν πρόλαβα...)

το ίδιο κι εδώ: κάθομαι και θαυμάζω πώς
η γενναιόδωρη πλησμονή κεντάει στολίδια :)
Τι όμορφα και αβίαστα βγαίνει η ζεστασιά σου
– αν τα είχες γράψει για κάτι/κάποιον άλλο!...
Δεν ανησυχώ όμως – έχω! : τα δύο
πρώτη-έκδοση-ποιήματά σου, σε άλλα
σχόλια – αυτά μου βάλαν την ιδέα.
Αυτά, και το δοκίμιο περί αλήθειας/ψεύδους
τού Monody και όσα αυτό 'επέσυρε'...

τόσο οικεία γλυκειά, χαίρε! :)

onlysand said...

IGNIS :)

από πού ν' αρχίσω; ...
για τα λαμπερά πρόσωπα δεν λέγεται
'κουτσομπολιό', αλλά μυθολογία: είναι
ο κατάλληλος φωτισμός για τις κρυφές
γωνιές τους. Απ' αυτή την άποψη,
ενδιαφέρουν τα μέγιστα!
Και είπα: αντικειμενικά.-
Η δε σειρά ανάρτησης είναι χρονική .-
Και, σταμάτα να αποποιείσαι τα λουλούδια που σου ανήκουν, γιατί δεν θα κάνουμε ...κήπο! ;)

Κι όμως, Χρυσή! Floisvos! Το πλεονέκτημα αυτού,
ότι γράφεται με λατινικούς χαρακτήρες,
αλλά προφέρεται ελληνικά (αν δεν είναι κατοχυρωμένο)
Μ' άρεσε που “μαραίνονται και ξαναγεννιούνται” ;)
(τα κύματα!:)

onlysand said...

My RETURN, καλημέρα :)

βότσαλα ή αστερίες;...
εντάξει: τα “χαλίκια” να τα δώσεις σε κάποιον που έχει ανάγκη ασκήσεων
με το ρο – ξέρεις!... ;)))

Α! και το μπλογκ, δεν θα είναι “μου”
- γιατί θες να ενισχύεις την εκφραστική μου αναπηρία;

τσ, τσ, τσ - τι λέμε τόσες ώρες;!;!;-Ρ

Αγανάκτησα! (από τον blogger - όπως
εσύ, χθες! ;)

akb8862 said...

Καλησπέρα σε ΟΛΟΥΣ/ΕΣ! Μπηκα για δευτερη φορα σε πειρασμό να αναζητήσω Η/Υ από δω που βρίσκομαι γιατι μου λείπετε!
Μου άρεσαν όλα τα κειμενα που διαβασα σε τούτο το ποστ & ειλικρινα δίνω συγχαρητήρια σε όλους.Λατρεύω τον Νταλι μα η κουρασή μου ( μετα απο 10 ώρες μάθημα-ανάθεμα Χ 14 συνεχεις ημερες) είναι τέτοια που να κάνει το μυαλό μου να μη λειτουργεί όπως θα θελα & δεν ρισκάρω σχόλια. Φταιει & η ηλικια βλεπετε...

Αγαπητέ Μάρκο, ΔΕΝ πιστεύω πως ΔΕΝ γραφεις!

Διαβασα αναλυτικά & τα σχόλια στο προηγ. ποστ μιας & το μειλ σου Νανά ήταν αδύνατον να το διαβασω στον συγκεκριμένο Η/Υ. Συμπαραστεκομαι & ο,τι χρειαστείς ειμαι ΕΔΩ !
Καλο βράδυ σε όλους/ες. Θα τα λεμε πια απο βδομαδα. Ως τότε να μαστε ΚΑΛΑ !

Α! Για ονομασία του νέου μπλογκ σου προτεινω (αυτό που σου είχα προτεινει οταν ανοιξες & τουτο εδω & δεν σε προλαβα): onlysand2 .
Γεια & χαρά σας!

voul-voul said...

Καλησπέρα σε όλους τους εκλεκτούς φίλους

χαίρομαι ιδιαίτερα, που ο Άλεξ μάς αναζητεί με πρώτη ευκαιρία, παρά την έλλειψη χρόνου που του δυσκολεύει την επαφή με την υπέροχη παρέα - υπομονή ως την Κυριακή λοιπόν! :)

όπως λέει και η Meril, η αιτία είσαι εσύ Νανά, που έχεις "χτίσει" αυτή τη θσυμάσια παραλία, όπου δίνεις το "έδαφος" να προβάλλουν σπάνια άνθη!

Παρόλο που κι εγώ μόνο πρόχειρα γράφω,
να προτείνω ονομασία για το μπλογκ που θα φιλοξενεί τις ευστοχίες των φίλων;

Νανά, αν μου επιτρέπεις, θα πρότεινα:

ΦΥΛΛΑ

Καλό βράδυ σε όλους τους επισκέπτες
της "Άμμου" μας :)

eraser said...

Καλημέρα σε όλους τους συνταξιδιώτες!

Ποιος; τι; έρχεται Νανά;
(βλ. φωτο πάνω δεξιά)
Ανυπομονώ εν γένει για τα "προσεχώς"! :)

Με τα χαλίκια, Return, κάνεις γυμναστική και στις πατούσες, άσε τη Νανά να λέει
για το... ρο!

Εγώ είπα πως δεν γράφω, Άλεξ, μην πάρω στο λαιμό μου και τον Μάρκο!... ;)

ερμία said...

φυσικά,δεν έχω χάσει ούτε μία απο τις αναρτήσεις σου,Νανά,ούτε τα σχόλια όλων σας-απείχα μόνο απο τα ..δικά μου σχόλια :-)
ωράρια σαν τού Αλεξ,απλώς,συν το παιδάκι μου κι οι πανελλήνιές του..
και χαίρομαι πολύ που τώρα σάς ξαναβρίσκω έτσι πιό άμεσα.

με τον Νταλί κυνηγιέμαι ένα εξάμηνο τώρα-τον έχω ..πιάσει στα ανίερα χέρια μου και τον έχω αφήσει τρείς φορές.ακόμα και τώρα -που δεν έχω την ..απόλυτη ευθύνη του- πάλι περίεργα τον κοιτάζω.
η τελευταία μου απόπειρα ήταν με το dada που τελικά τον "απέκλεισα" απο τη βόλτα με το ξύλινο αλογάκι την ύστατη στιγμή αν και λογικά δεν θα έπρεπε να τού το..αρνηθώ αφού στην ουσία το επηρέασε και επηρεάστηκε.ελπίζω να με συγχωρέσει :-))
όταν ,λοιπόν,κι ο Μπρετόν απομακρύνθηκε απο το νταντα κι αφού οι ντανταιστές τού καμπαρέ Βολτέρ μετακινήθηκαν απο τη Ζυρίχη στο Παρίσι,ο Μπρετόν αναγγέλει ένα νέο κίνημα.Τον σουρεαλισμό.."ψυχικός αυτοματισμός σε καθαρή μορφή...υπαγορεύεται απο τη σκέψη ,χωρίς την άσκηση οποιουδήποτε ελέγχου απο τη λογική,είναι απαλλαγμένος απο κάθε αισθητικό ή ηθικό προβληματισμό"
και ιδρύει ένα περιοδικό,το "la revolution surrealiste" (για να φανταστούμε το κλίμα εκείνων τών ημερών,να αναφέρω οτι ο πρώτος εκδότης τού περιοδικού,άφησε το σουρεαλιστικό κίνημα το 1927 για να γίνει γραμματέας τού Τρότσκι).Σ΄αυτό το περιοδικό ο Μπρετον,κατα καιρούς υποστήριζε πως πολλοί ζωγράφοι όπως ο ντε Κίρικο,ο Πικάσο,ο Ερνσt,ο Μασόν,ο Μιρό,ήταν σουρεαλιστές χωρίς να το ξέρουν.¨αλλωστε ο σουρεαλισμός ήταν μια στυλιστική σχιζοφρένεια έτσι ή αλλοιώς.
Μέσα στα στοιχεία τού σουρεαλισμού μπορούμε να βρούμε ολόκληρα κεφάλαια που αφορούν τον Ντυσάν,τον Τζακομέτι,τον Μαν Ρέι,τον επηρεασμο τους από τον Φρόυντ-πανταχού παρών-τα φετιχ τους και πως εμφανίστηκαν στη τέχνη στο μεταίχμιο τής βιομηχανικής εποχής.Απέραντη θάλασσα ιδε'ων,πράξεων,θεωριών,πινάκων,γλυπτών,"χρηστικών" αντικειμένων.Ακούστε ένα παράδειγμα που το συναντάμε και στο έργο τού Νταλί στη ζωγραφική εκδοχή του.Οι σουρεαλιστικές φωτογραφίες γυμνών συχνά ταλαντεύονται μεταξύ τμηματικών μερών και ενός φετιχιστικού συνόλου,όπου το γυναικείο σώμα φαίνεται ευνουχισμένο και ευνουχιστικό τη μιά στιγμή και ακέραια φαλλικό την επόμενη.Κοιτάξτε τα μακρουλά σώματα τού Νταλί καθώς και τα γλυπτά τού Τζακομέτι κι έπειτα ας κλείσουμε όλοι μαζί το ματάκι στον Φρόυντ.Κυκεώνας θεωριών και εφαρμογών που δεν είναι δυνατό να γραφτεί-αφήστε που αν συνεχίσω θα μού απαγορέψετε την είσοδο :-))
θέλω να πω,πως όταν μάς είναι γνωστό το ρεύμα,πιό εύκολα νιώθουμε γιατί ο κάθε συγκεκριμένος ζωγράφος εκφράζεται με τον τρόπο που εκφράζεται.Πάντως,όσο ο Νταλί 'εδινε αίμα και έπαιρνε αίμα απο τον σουρεαλισμό-γιατί κάποια χρόνια μετά απομακρύνθηκε-κατάφερνε να ξεφεύγει και απο το αποκλειστικό κυνήγι τού χρήματος και απο το εμπορικό πλασάρισμα τού εαυτού του σε βάρος τών εννοιών τής τέχνης του.
Μετά αφέθηκε στην μανιερίστικη εκμετάλλευση τής απίστευτης δεξιοτεχνίας του, "ενώ οι εκκεντρισμοί του κρατούν στον αφρό τον ημερών το πρόσωπο Νταλί, μιά εξαιρετική κατασκευή προσωπικού μάρκετινγκ."
"Χάρη σε αυτήν, η θρησκευτική του στροφή τη δεκαετία τού 1950 δε θεωρήθηκε συντηρητική και δεν συνδυάστηκε με την φιλοφασιστική στάση του. Μετά το θάνατό του, όμως, μόνο τα προπολεμικά του έργα παρέμειναν σχετικά ψηλά στό χρηματιστήριο της Τέχνης ενώ μάλλον πενιχρή αποδείχθηκε κι η εικαστική κληρονομιά του."

Από τεχνικής πλευράς,τη χρήση τού χρώματος,την αχαλίνωτη φαντασία, λίγοι τού αμφισβητούν την απαράμιλλη τεχνική δεξιότητά . "Από την άποψη της προσωπικότητάς του όμως και του αντικτύπου που είχε στην τέχνη του αιώνα μας, πρώτος ο Αντρέ Μπρετόν έβαλε τα πράγματα στη θέση τους: αναγραμμάτισε το όνομά του σε "Avida dollars" -=πλεονέκτης [των] δολαρίων!απέδειξα τους δισταγμούς μου;
:-)
μετά απο τέτοια κατάχρηση χώρου χωρίς ουσιαστικά να αναφέρω τίποτα καινούριο πέρα απο τη δική μου ματιά,να σάς πω πως χαίρομαι πού το κύμα με έβγαλε πριν ένα χρόνο σε τέτοια παραλία σαν αυτή εδώ και που μπορώ να συμμετέχω στις εκφράσεις τού καθενός σας ξεχωριστά.

the_return said...

Αγαπητή μου Ερμία, πολύ συχνά ο Μπρετόν δεν είναι απαλλαγμένος από πάθη και προσωπικές εμπάθειες...

Μην ξεχνάς πως ο ίδιος ήταν εξαιρετικά αυταρχικός ως φυσιογνωμία και όχι σπάνια αποπειράτο να επιβάλλει ενα σχεδόν "αστυνομικό" καθεστώς στους σουρρεαλιστικούς κύκλους...

Είχε μια εμμονή με την "ορθοδοξία" όσον αφορά το σουρρεαλιστικό κίνημα, πράγμα που συνιστούσε μια εξαιρετική αντίφαση: προσπαθούσε ο ίδιος να αποδώσει μια όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ομοιογένεια σε κάτι που από τη φύση του ήταν εξαιρετικά ανομοιογενές.

Οι ρήξεις με Giorgio de Chirico και Antonin Artaud (για να αναφέρουμε δυο "χτυπητά" παραδείγματα), δεν ήταν τυχαίες...

Ήταν απόλυτα λογικό ο αναρχοτροτσκιστής Μπρετόν να μην "πολυχωνεύει" τον αλλοπρόσαλλο πολιτικά Νταλί, πολλώ δε μάλλον που ο δεύτερος ήταν αδύνατον να μετέχει σε κάτι "μαζικό" χωρίς να το καταστήσει ipso facto κωμωδία.

Σίγουρα ο Νταλί μετήλθε διαφόρων τεχνασμάτων για να προσελκύσει "κόσμο" προς τη τέχνη του.

Όμως ήταν και η "μόδα" εκείνη την εποχή. Πολλοί καλλιτέχνες προέβαιναν σε κραυγαλέες δημόσιες επιδείξεις "παλαβομάρας" για να τραβήξουν την προσοχή του κοινού.

Όπως και να ΄χει το έργο του μπορεί να μη βρήκε συνεχιστές, αλλά αυτό δεν είναι "μειον",αποδεικνύει μάλλον την ισχυρή του καλλιτεχνική προσωπικότητα.

voul-voul said...

Συναρπαστική η συνομιλία των Ερμία - Return
συγχαρητήρια παιδιά!!!

Νανά, ελπίζω να μη μου θυμώσεις που "πονηρεύτηκα" βλέποντας το προφίλ σου και θα το "μαρτυρήσω"... ;)

το στεκι που θα φιλοξενήσει τα υπέροχα σχόλια των φίλων συνταξιδιωτών:
http://sand-and-floisvos.blogspot.com

σου άφησα κι ένα μηνυματάκι για το καλορίζικο, αριστερά, στη στήλη τα λέμε :)
Πανέμορφη και η νέα αμμουδιά μας! :)

onlysand said...

ΕΡΜΙΑ :)

"χωρίς ουσιαστικά να αναφέρω τίποτα καινούριο πέρα απο τη δική μου ματιά"

Σκέψου και να μας έλεγες κάτι ...καινούργιο... ;Ρ

Χρωματιστή, τα ρέστα μου!!! Άργησες, αλλά μάς αποζημίωσες, μελετηρή μου :)

Καλή επιτυχία στο παιδάκι σου! (Πιστεύω ότι θα του 'χεις πει, "άλλο ευτυχία και άλλο επιτυχία"...;)

onlysand said...

My RETURN :)

και συμφωνώ και διαφωνώ – τι κρίμα που δεν έχω χρόνο!... ;(
Μου έφαγε μια ώρα για να καταφέρω, ενθέτοντας τα δύο τελευταία σχόλιά σας, να κάνω 'ορατή' όπως ήθελα τη γραμματοσειρά...
και τώρα πρέπει πάλι να φύγω.

πράγματι συναρπαστικός δια- /αντί- λογος! Σας θαυμάζω και τους δύο!
Αυτό ακριβώς ονειρεύομαι (ως προς τη χρησιμότητα των 'σχολίων')!

Με ιδιαίτερες ευχαριστίες :)))

onlysand said...

ERASER :)

Όταν γυρίσω απ' τα επόμενα, θα μάθεις και ποιος/τι έρχεται – ως ...”ήρθε!” ;)

“Προσεχώς” και οι “καταχραστές θαυμάτων”, που πήγε και ξετρύπωσε

η

VOUL-VOUL :)

όχι και να σου ...θυμώσω!...
Απλώς, είναι ακόμη υπό κατασκευή
το κακό είναι ότι δεν κατάφερα να βάλω άλλο 'προφίλ' – με 'αναγνωρίζει' ο άτιμος ο blogger και τα αλλάζει όλα και παντού...

ελπίζω αύριο να αναρτήσω τα στοιχειώδη
και το λινκ τους εδώ στην 'άμμο'

αύριο και (οι) 'άλλες' εξηγήσεις...

ερμία said...

o σουρεαλισμός δείχνει να άναψε φαναράκια στην άμμο :-)
"ο Νταλί φταίει"!
αγαπητέ RETURN,δεν αντιδρώ καθόλου για τη φύση τού Μπρετόν όπως την περιγράφεις.θα προσπαθήσω μόνο να δω κάποια στοιχεία τού "μανιφέστου" του για τον σουρεαλισμό,απο τη δική του όχθη.ξέρουμε πως ο σουρεαλισμός "του" γεννήθηκε και βρήκε πεδίο στη λογοτεχνία και τη ποίηση κι έπειτα επεκτάθηκε στις υπόλοιπες τέχνες.έψαξα ένα βιβλίο του Μ.Ραϋμόν(που κατά τη γνώμη μου είναι εξαιρετικό) για να βρώ έναν ορισμό τού σουρεαλισμού που να ξεφεύγει απο τον τύπο τού ορισμού που έγραψα στο περασμένο σχόλιο.τι βρήκα: "..ήταν κατά βάση ένα ποιητικό κίνημα ενώ απο ιστορική βάση δεν ήταν παρά μιά εφήμερη φάση τού ρομαντικού κινήματος εφαρμογής μιάς καθολικής 'μεταφυσικής ευαισθησίας' που εξερευνά άφοβα τα όρια τής μοίρας και τού προορισμού τού ανθρώπου." Στο ίδιο βιβλίο βρήκα κάποια αποσπάσματα απο απόψεις τού Μπρετόν.ξεχωρίζω αυτή "μόνο η λέξη ελευθερία με ενθουσιάζει ακόμα".
Για τον Μπρετόν,ο σουρεαλισμός ήταν μιά ηρωική προσπάθεια να βρούν έκφραση αλλά και να συγκρατηθούν "οι δαιμονικές δυνάμεις που αποδεσμευονται απο το υποσυνείδητο με τον αυτοματισμό."Και επειδή οι δυνάμεις αυτές δεν μπορούν να οριστούν λογικά,απέκλεισε κάθε κονφορμισμό.η ουσία του δηλαδή βρίσκεται στο κάλεσμα για απόλυτη ελευθερία τού πνεύματος σ΄αυτή τη δήλωση "πως η ζωή και η ποίηση είναι αλλού και πως πρέπει να κατακτηθούν με κίνδυνο η καθεμιά ξεχωριστά,αλλά και η μιά με την άλλη,αφού τελικά συναντώνται και συγχωνεύονται για ν΄αρνηθούν αυτό τον ψεύτικο κόσμο,για να βεβαιώσουν πως το παιχνίδι δεν έχει κριθεί ακόμα,πως όλα μπορούν να σωθούν".
τώρα κατά τα λεγόμενα τού ίδιου τού Μπρετόν "..το 1929 τρύπωσε στο σουρεαλιστικό κίνημα ο Νταλί".Απο τον ιστορικό H.Reed (που είναι γενικά απο τους πιό μετριοπαθείς απέναντι στον Νταλί) πήρα όλο το απολαυστικό κείμενο τού Μπρετόν για τη συμβολή τού Νταλί στο κίνημα.
"Στο θεωρητικό επίπεδο,προχώρησε με δάνεια και αντιπαραθέσεις.Το πιό εντυπωσιακό παράδειγμα αυτής του τής τάσης είναι το σύμφυρμα που ονόμασε 'παρανοϊκο-κριτική δραστηριότητα' που αποτελούσε μείγμα τών απόψεων τού Κόσομο και τού ντα Βίντσι (να αποροφηθείς στη παρατήρηση μιάς φτυσιάς ή ενός παλιο΄θ τοίχου μέχρι που να παρουσιαστεί στο μάτι ένας δεύετρος κόσμος που η ζωγραφική να είναι εξίσου ικανή να αποκαλύψει)καθώς και άλλων μεθόδων που ήδη ο ¨Ερνστ συνιστούσε για να εντείνουν την ερεθιστικότητα τών νοητικών λειτουργιών.παρόλη την αμφίβολη ικανότητα παρουσίασης που τον χαρακτήριζε,το έργο τού Νταλί παγιδευμένο σε μιά υπερβολική οπισθοδρομική τεχνική και στιγματισμένο απο μιά κινική αδιαφορία για τα μέσα που χρησιμοποιούσε για να επιβληθεί,βουλιάζει σ΄εναν ακαδημαϊσμό που αποκαλείται αυθαίρετα κλασικισμός,και απο το 1936 δεν παρουσιάζει κανένα ενδιαφέρον για τον σουρεαλισμό."
Τα λόγια αυτά γράφτηκαν το 1942 και πιό κάτω παραθέτω τις απόψεις τού H.Reed (ο λόγος που τις παραθέτω αυτούσιες είναι γιατί απλά ..συμφωνώ απόλυτα)
"..Το έργο τού Νταλί στη δεκαετία τού ΄40 έχει βυθιστεί ακόμα χαμηλότερα με το να εκμεταλλεύεται με κυνικό τρόπο μιά συναισθηματική και εντυπωσιοθηρική θρησκοληψία (ο μυστικός δείπνος του που έχει δανείσει στην εθν.πινακοθήκη τής Ουάσινγκτον,είναι ένα σκηνικό προσφορά στούς προληπτικούς).Η θεατρικότητά του,μόνομο χαρακτηριστικό τής συμπεριφοράς του,τον έχει οδηγήσει στην υπηρεσία εκείνων τών αντιδραστικών δυνάμεων στην Ισπανία που ο θρίαμβός τους υπήρξε η μεγαλύτερη ήττα για τον ανθρωπισμό,ο οποίος σε τελευταία ανάλυση δεν έπαψε να αποτελεί το κύριο μέλημα τού σουρεαλιστικού κινήματος παρόλους τούς κατά καιρούς εξωφρενισμούς του..Ο Νταλί για το πολύ κοινό έχει ταυτιστεί με τον σουρεαλισμό πράγμα που οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην επιδειξιομανία του.Πράγματι η "παρανοϊκο-κριτική δραστηριότητά" του υπήρξε αρκετά επιτήδεια ώστε να δικαιολογεί αυτή τη λαθεμένη ταύτιση.Ομως,πρέπει να έχουμε στο μυαλό πως η αντίφαση και η ασάφεια είναι σύμφυτες με την έννοια τής "υπερπραγματικότητας" και κανένας καλλιτέχνης,καμμιά καλλιτεχνική ομάδα,δεν μπορεί να ισχυριστεί οτι εκπροσωπεί αποκλειστικά ένα κίνημα με τόσο ακαθόριστα σύνορα."

Κάποιες στιγμές θα προτιμούσα να γνώριζα το έργο τού Νταλί χωρίς να "γνωρίζω" τον ίδιο,για να μπορώ να απολαμβάνω την τεχνική του -πέρα απο -ισμούς και να φαντάζομαι τις δικές μου εικόνες,να κάνω τις δικές μου σκέψεις με αφορμή και αιτία μόνο το έργο του.

ένα ζεστό χαμόγελο σε όλους για την υπομονή σας,και ιδιαίτερα σε σένα Νανά !
(περιμένω ανυπόμονα τη καινούρια σελίδα που φτιάχνεις)
ευχές για καλη-νύχτα,καλη-μέρα :-)

markos A said...

Ό,τι και να πω, θα είναι λίγο!

Έλειψα μια βδομάδα κι έρχομαι και πέφτω
πάλι στα θαύματα!

Παιδιά-συνταξιδιώτες, ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ!!!
δεν έχω απλώς διάβασμα, πρέπει να
μελετήσω τώρα!

Υ/Γ Eraser, κι εγώ δεν γράφω - δεν με παίρνεις στο λαιμό σου, μην ανησυχείς...

the_return said...

Αγαπητή μου Ερμία,

η τέχνη και η κρίση της τέχνης είναι πάνω απ'όλα ένα ζήτημα ατομικό.
Θέλω να πω εδώ ότι το να προστρέχουμε στις αυθεντίες για να "καθαρίσουν" για μας και την δική μας κρίση δεν είναι ό,τι καλύτερο.
Σημασία έχει τι λέμε εμείς για τον κάθε καλλιτέχνη.
Η γνώμη κάποιου αξιόλογου ανθρώπου σε αυτό ούτε καν επικουρικώς δεν μπορεί να σταθεί.

Δεν μπορούμε να υιοθετούμε τι λέει ο Μπρετόν και τι λέει ο Ρηντ για τον έναν και τον άλλον.
Τη στιγμή μάλιστα που ο πρώτος υπήρξε προφανέστατα εμπαθής προς τον Νταλί και όσο για τον δεύτερο θα έλεγα ότι ο σουρρεαλισμός δεν ήταν το φόρτε του...

Αλλά δεν έχει σημασία αυτό.

Σημασία έχει πώς στεκόμαστε εμείς ανάμεσα στους καλλιτέχνες και τις "αυθεντίες".

Να σου δώσω ένα παράδειγμα.

Ο Βάγκνερ,ας πούμε, απεχθανόταν τον Μέντελσον (από αντισημιτική προκατάληψη).
Τι σημαίνει αυτό; ότι δεν είναι ο Μέντελσον κορυφαίος ρομαντικός συνθέτης;
Χωρίς να έχει σημασία το γεγονός ότι ο Βάγκνερ είναι κατά πολύ πολυτιμότερος για την Ιστορία της μουσικής.

Πάμπολλα τέτοια παραδείγματα μπορούμε να βρούμε στην ιστορία της τέχνης και η λύση εδώ δεν είναι να υιοθέτησουμε κάποια άποψη αλλά το να δημιουργήσουμε άποψη.

Φιλικά.

onlysand said...

ΕΡΜΙΑ :)

Θέλω απόλυτα να υιοθετήσω αυτό: “θα προτιμούσα να γνώριζα το έργο τού Νταλί χωρίς να "γνωρίζω" τον ίδιο” - ισχύει για όλους τους ανθρώπους τής Τέχνης (και των Γραμμάτων!)
Mπορεί να 'κατηγορηθώ' για συναισθηματισμό (δεν θα είναι η πρώτη φορά...;) αλλά δεν γίνεται να θεωρήσω (=δω) την Τέχνη ως κάτι ξεκομμένο απ' την ψυχή του δημιουργού.
Επί του προκειμένου: η υποκειμενική 'ζυγαριά' μου – χωρίς να απορρίπτει το εντυπωσιακό τάλαντο του Νταλί – γέρνει προς τον Μπρετόν. Πράγματι – και δεν είναι προς έπαινο, να αρνούμαστε υψιπετή οράματα, μόνο και μόνο επειδή η εποχή μας είναι αφόρητα πεζή και χρηματο-κίνητη - ο σουρρεαλισμός ήταν όντως ένα κάλεσμα για την ελευθερία του πνεύματος, ώστε οι 'δαιμονικές' δυνάμεις να συναντηθούν και συγχωνευθούν “για ν' αρνηθούν αυτό τον ψεύτικο κόσμο, για να βεβαιώσουν πως το παιχνίδι δεν έχει κριθεί ακόμα, πως όλα μπορούν να σωθούν".
Αυτό και μόνο τον 'απομακρύνει' από κάθε απόπειρα 'ένταξής' του σε ρεύματα/κύματα/κινήματα κ.λπ.

Να είσαι καλά και πολλά πολλά ευχαριστώ! :)

onlysand said...

My RETURN :)

κήρυκα (ορμητικά αισιόδοξο!) για την ανύψωση του Ατόμου – ενέχει ευθύνες μια τέτοια προοπτική ;)

Ως εκ της εγγενούς δυσκολίας να τις αναλάβουν όλα τα μέλη μιας κοινωνίας, φοβάμαι πως εμπίπτουμε πάλι στην “Τέχνη για τους Εκλεκτούς” – ιστορική ειρωνεία... ;)

Με άλλα λόγια, σε ποιού (=τίνος ποιού) ατόμου την κρίση επαφίεται η Τέχνη (και η μελέτη της)

Ωστόσο, η "παρανοϊκο-κριτική δραστηριότητα" του Νταλί δεν είναι ικανή, νομίζω, αφενός να 'διασύρει' τον σουρρεαλισμό στα επίπεδα της εντυπωσιοθηρικής επιδειξιομανίας του, αφετέρου, αυτή η τελευταία, δεν μπορεί να αφαιρέσει τίποτα απ' το λαμπρά ιδιοφυές 'περιεχόμενο' του έργου του.

Αχ, Ποιητή μου, πόσο θα 'θελα, να 'ταν
όλος ο κόσμος στο ύψος σου :)

onlysand said...

MARKO :)

Να σε καλωσορίσω εκ νέου – ελπίζω
να πέρασες όμορφα!

Σε 'είδα' και στους 'καταχραστές'... ;)
Να ξέρεις πως εκείνη η 'σελίδα', είναι μια πρόκληση και για σας, τους unblogged
συνταξιδιώτες, να βάλετε το χεράκι σας σε ...'χαρτί και μολύβι' ;)

onlysand said...

Με την ευκαιρία, να πω ότι στάθηκε αδύνατο να ανεβάσω και τα δύο πρόσφατα σχόλια απ' τον διάλογο των Ερμίας και Return – ό,τι εντολή και να του δώσω, βγάζει τα γράμματα μικροσκοπικότατα! Ίσως 'φταίει' το 'μήκος' του ποστ...
Η 'μετακόμιση' των σχολίων στους 'καταχραστές θαυμάτων' θ' αρχίσει απ' τον Νταλί και τα ...κύματα που σήκωσε – ελπίζω να προλάβω πριν (υποχρεωτικά) λείψω για λίγες μέρες...

Ignis said...

Νανά, είδα τα νεότερα.
Όλα καλά να σου έρθουν κι όσο πιο ανώδυνα γίνεται, όλα
Και κράτα λίγο...ζουμάκι να σου βρίσκεται. Πάντα χρειάζεται (η χολή) να πίπτει επί αδίκων, να κατακεραυνώνει και να τσακίζει ακόμα.
Μπαστούνια και καρεκλοπόδαρα, μπερντάχι για να κάνουμε όπου δει. Χωλός ουδείς μας. Άρτιοι κι ετοιμοπόλεμοι σ’όποιον μας αδικεί.
(αμ πώς; Αν δεν διαφυλάξουμε εμείς τα δικαιώματα της ησυχίας μας, ποιος θα βρεθεί για μας; Γι’ αυτό σου λέω, κράτα λίγη να σου βρίσκεται)

Φόρτσα Νανά μας, με το καλό, καλά και ευδιάθετη να έρθεις πίσω
Φιλιά και την αγάπη μας, αφήνουμε στην άμμο. Δεν θα τα πάρει το κύμα, τα προσέχουμε. Κι αυτά, και εσένα.

eraser said...

Νανά!

με το καλό να μας γυρίσεις πίσω
ΓΕΡΗ & ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ, όπως πάντα

Η σκέψη μας θα είναι κοντά σου! :)

Προσυπογράφω όσα λέει η Ignis για το...
"ζουμάκι" χαχαχα

the_return said...

Εύχομαι να πάνε όλα καλά, Νανά μου, να μην ανησυχείς (αν ανησυχεις), δεν είναι τίποτα, και με το καλό να επανέλθεις δημιουργική!

ερμία said...

σού στέλνω τόσες ευχές που να βαρεθείς να μετράς.
όλα θα πάνε καλά και όμορφα
και απο μάς,φιλιά και αγάπη
:-)

voul-voul said...

Nανά μου!

μια μεγάλη ζεστή αγκαλιά να σε κρατάει
κοντά μας, κι ας είσαι... εκδρομή ;)

Κάθε μέρα θα σ' έχουμε μες στην καρδιά
και στο μυαλό μας, αυτό είναι σίγουρο! :)

Με το καλό, να μας έρθεις γρήγορα!
Όλα αρμονικά και όμορφα μόλις σε
ξανα"δούμε"! :)

meril said...

Και θα γυρίσεις την ώρα που το θέρος
ανάλγητο θα χει εισβάλει.
Και θα φέρεις δροσιά
Κι ας είσαι
εσύ η κυρά της άμμου

Υ.Γ. Όλα καλά θα πάνε Νανά...
Οι φίλοι σου εδώ θα είναι...

onlysand said...

Να ξέρετε, ότι πιο δυνατή θα νιώθω, επειδή θα (μου) εύχεστε :)

Εύχομαι κι εγώ να ξαναβρεθούμε
όλοι οι φίλοι σαν τσαμπί σταφύλι :)

akb8862 said...

Νανά, περαστικά & σιδερένια με όλη μου την καρδια.
Καλό Σ/Κ σε όλους τους συνταξιδιώτες της "Αμμου".Επεστρεψα μια μέρα νωρίτερα στη Θεσ/νικη. Κάτι είναι & αυτό όταν λείπεις 21 μέρες από το σπίτι σου, χωρίς να το θες & τόσο...Λίγο να ανασυγκροτηθώ & θα τα λέμε.
ΦΙΛΙΑ !

onlysand said...

Καλώσ' τον ΑΛΕΞ! :)

όμορφο να γυρίζεις στο σπίτι, ε;! ;)

με την ησυχία σου τώρα! δεν χρειάζεται να αγχωθείς, θα τα λέμε, ναι! :)

πάει κι αυτό... ΞΕΚΟΥΡΑΣΗ!!!


(Εμένα τώρα με στενοχωρεί αυτό το widget που έβαλα για τα σχόλια και δεν βλέπω να προσθέτει τα καινούργια...)

fyllo said...

Νανά μου, σε σκέφτομαι συνέχεια

Όλα θα πάνε ΚΑΛΑ και ΟΜΟΡΦΑ :)

Γρήγορα να γυρίσεις στην αγκαλιά
των φίλων της "Άμμου" να
μας ξανα-αναπτερώνεις!

Σε περιμένουμε με άπειρη αγάπη :)

Anonymous said...

Νανά, εύχομαι γρήγορα κοντά μας
και "σιδερένια"! :)

Διαβάζω πάντα όλα τα όμορφα και
θαυμάσια που μας χαρίζει η ανεξάντλητη
ευαίσθητη δημιουργικότητά σου.
είμαι πολύ "μικρός" για να μιλάω συχνά
αλλά θέλω να ξερεις πως με κάνεις
καλύτερο άνθρωπο...

Και πάλι περαστικά, να είσαι πάντα καλά!

Β. Σ.

 
SYNC ME @ SYNC