Thursday, May 15, 2008

OψέπΟΤΕ

εμβόλιμο 'εμπνευσμένο' από τη χθεσινή εκποίηση
και ένα
διαφωτιστικό σημείωμα απ' τον Άλεξ

Απ' την επίγεια άβυσσο προτίμησα παράδεισο
στο πάνω πάνω της γραφής
ίσως συναντήσω πιο πολλούς γνωστούς.
Τι αχανές οικόπεδο!... φώναξα θαμπωμένη
(αμέσως έκρυψα τη σκέψη μου απ' τη γη συνηθισμένη)
ευάερος ολάνθιστος πολύχρωμος ακμαίος και παντός καιρού
με ποικιλία ειδών και αρωμάτων.

Σκέφτηκα μέσα μου Καλά που δεν το ξέρουν
μεσίτες και τραπεζικοί ή κορδωμένοι υπουργοί
και βρούνε κι άλλη ευκαιρία να ξεφαντώσουν!


Μα πριν αρχίσω να γνωρίζομαι με τα Αδοκίμαστα
να εξομολογηθώ ότι - συχνά καννίβαλος -
δεν νήστεψα ούτε το κουτάκι της Πανδώρας
το 'φαγα ως τον πάτο αλλά η Ελπίδα πουθενά˙
εκ των υστέρων έμαθα την έκλεψε ο Φόβος
μου είπαν πως τα βρήκανε, ίδρυσαν μάλιστα μαζί
κάτι σαν τράπεζα ονείρων ληξιπρόσθεσμων κι εθελουσίων εξόδων
- ναι, κι η αυτοκτονία μεταρρυθμίστηκε -
παρέα τώρα εξασκούν το χόμπι τους: ανθρώπους βασανίζουν
- προς το παρόν γλιτώνουνε ζώα, λουλούδια,
δέντρα όσα δεν καήκανε - με αμοιβαία κεφαλαία η απληστία τους.

Μια και η φυγή μου είναι αφεύκτως στάσιμη
σκέφτηκα Φυσικά θα συγχωρείς, Θεέ μου,
όλους μας τους θνητούς ξεμυαλισμένους.

Στην έρημο, φορές, κολλάει το στόμα σου
πώς να την καταπιείς ολόκληρη απουσία;

Ασ' το καλό!... και το φεγγάρι, από κοντά
χωρίς φώτα και λούσα αναθήματα
σαν άχαρος ογκόλιθος μουντός και κρεμασμένος...
Στο κέντρο μας, στο Σύνταγμα, δεν γίνεται να πέσει;
εκεί που θα 'πρεπε, κανονικά, να σηκωθούν κι οι πέτρες;


Και βροντερή ακούστηκε - καθόλου συμπαθούσα - η φωνή Του:
πΟΤΕ μη μου ξαναθυμίσεις τα επίγεια
στο άψε σβήσε θα σε ξαναστείλω
κάτω! ***

Αν και ο χαμός συνωστισμός γίνεται δίπλα
- Κόλαση! -
θα μείνω εδώ για λίγες μέρες μη μου πάρουνε (κι αυτή) τη θέση.
Μην ανησυχείτε, σας 'διαβάζω' κι από ψηλά.

***μη χάσετε αυτό το video!
- σε λιγότερο από 6 δευτερόλεπτα σού φτιάχνει τη μέρα :)


 
SYNC ME @ SYNC