Sunday, May 11, 2008

έπεα επί άμμου



69 comments:

Ignis said...

Να αφήσω μια καληνύχτα πέρασα, κι ένα ποίημα πάλι με συνεπήρε...τι εικόνα κι αυτή Νανά με τον ουρανό του υφάσματος και τα καρφιτσωμένα του αστέρια... κι ας μένουν οι ουρανοί μας εκείνο το ύφασμα που σαν την φόδρα βοηθά να μην μας πλήττει η τραχύτητα ενός άλλου υφάσματος που μας καλύπτει.
Να αφήσω μια καληνύχτα πριν να παραδοθώ στα όνειρα-ψέματα (ας κάνω αλλιώς, τώρα που οι οφθαλμοί επιζητούν γοργά απ'τη αυλαία των βλεφάρων να καλυφθούν )
και να ευχαριστήσω που είστε όλοι σας έτσι όπως είστε και υπάρχετε στις λέξεις σας ανάμεσα. Εδώ το προσωπείο συναντά το πιο ωραίο πρόσωπο...και πώς σπανίζει αυτό στο διαδίκτυο....
Κι εσύ Νανά μου, έτσι να γράφεις, και να διδάσκεις ήθος, γενναιοδωρία, κι ευγένεια ψυχής με την συμπεριφορά σου και μόνον. Μόνον παρατηρώντας σε, "διδάσκεις"

eraser said...

Με συννεφιές και με λιακάδες είναι
μια πραγματική αποκάλυψη η επίσκεψη
στην "Άμμο" μας, Νανά

Χάρη σε σένα και τη δημιουργικότητά σου,
ανθίζει εδώ μια ομάδα ανθρώπων με ευφυή
αισθαντικότητα. Να είσαι καλά!

Την καλημέρα μου και στην Ignis
που "παλεύει" με τα όνειρα και διατηρεί
την διεισδυτική παρατηρητικότητα
του "ξύπνιου"! :)

onlysand said...

IGNIS :)

Να σε καλωσορίσει η καλημέρα μας

- ναι, ERASER, παλεύει με τα όνειρα
γιατί την έχουν διαλέξει να μας αποκαλύπτει τον θαυμαστό κόσμο τους -

κατά τ' άλλα, μένω άφωνη ως συνήθως
με την καταπληκτική παραστατικότητα
που χαρακτηρίζει (φαντάζομαι ΚΑΙ)
τον γραπτό σου λόγο.
(εκτός από τον γραπτό, θέλω να πω
είναι το λιγότερο τυχεροί, όσοι
επικοινωνούν μαζί σου δια ζώσης)

Θέλω όμως να σε μαλώσω, Χρυσή
για την εξαιρετικά υποκειμενική
(να μην πω μεροληπτική, ως προς εμένα)
τελευταία παράγραφο του σχολίου σου

Θέλω και να είσαι καλά :)

akb8862 said...

Ακόμη μια φορά που μένω μαγεμένος & άφωνος από τους στίχους σου.
Να σαι καλά!
Καλημέρα σε όλους/ ες & χρόνια πολλά στις μανούλες που γιορτάζουν.

voul-voul said...

Νανά, το ξαναλέω για πολλοστή φορά:
τα ταξίδια όπου μας παίρνεις μαζί σου
είναι αναγέννηση ψυχής και ανάταση.

Δεν κάνει όμως να μας μαλώνεις ;)
όταν σου λέμε καλά λόγια
δεν είναι ψεύτικα, είναι η ελάχιστη
αναγνώριση των δικών σου δώρων!
Όπως λέει και η Ignis, είναι πραγματικά ευτύχημα, να υπάρχουν και να συναντιούνται
τόσο εκλεκτοί άνθρωποι :)

Χρόνια πολλά στις αναντικατάστατες
μαμάδες μας! Κι από αύριο, καλή
εβδομάδα σε όλους τους φίλους :)

Ignis said...

Προσωπικά μπορώ να γίνω και πολύ "χειρότερη"....δεν με ξέρει καλά η Νανά!!!!
Και να πω μια μικρούλα δική μου ιστορία, δεν με νοιάζει να την φέρω εδώ στο διαδίκτυο όπου δεκάδες οφθαλμοί όχι απαραίτητα φιλικοί και με ευγενική ψυχή όπως εσείς εδώ οι γράφοντες, καραδοκούν για δικούς τους λόγους, πόθους και δεν ξέρω τι άλλα, ανάρμοστα. Ας είναι. Απαξιώ πλέον να ασχολούμαι με το ποιος ορά και δεν μιλά περιδιαβαίνοντας το διαδίκτυο και μετά λασπολογεί ανώνυμα και παρουσιάζει της ψυχής του τον βόρβορο (έχω δει πολλές παράνοιες καταγραμμένες...)

Στην ηλικία του Χριστού ευρισκόμενη έχασα εκείνη την υπέροχη γυναίκα που με έφερε στον κόσμο. Κλινήρης, εγνώριζε το τέλος της κι εμείς και εκείνη, και μάλιστα πεισματικά το επεδίωξε (ναι, ορίζουμε με την σκέψη μας και μόνον, τον δρόμο προς τα εκεί. Προς την άλλη όχθη. Το λένε αλλιώς "παραίτηση")
Εγώ παρίστανα ότι δεν τρέχει κάτι, μάλιστα την υστάτη της μέρα ήμουν αρκετά στριφνή και αυστηρή μαζί της, μήπως και την κινητοποιούσα λίγο...
Έφυγε μόλις έμεινε μόνη της μέσα στην νύχτα. (αυτό το κάνουν πολλοί αν το προσέξετε, μόλις φύγουν από κοντά τα αγαπημένα πρόσωπα, αφήνουν και την ψυχή τους να φύγει, λες και η ύπαρξή μας τους κρατά δέσμιους με έναν αόρατο ομφάλιο λώρο. Λες κι ακόμα από ένα κρεβάτι αδυναμίας, είναι σε θέση να μας προστατέψουν. Και είναι, διότι πάντα η αγάπη προστατεύει, στέργει, διαφυλάσσει)
Μην μακρηγορώ, και κυρίως μην σας θλίβω ή κουράζω (αν τα κάνω και τα δυο, ντροπή μου!) . Όταν έφυγε από την ζωή μετάνιωσα οικτρά για όλα όσα δεν της είπα. Για το χέρι που δεν της έσφιξα, που δεν της χάιδεψα, για την παγωνιά που την άφησα επειδή είχα το θράσος να βάλω για αγαπημένο πρόσωπο την λογική μου πιο ψηλά από το συναίσθημα.
Για 3 λέξεις που δεν της απηύθυνα, το συγγνώμη , το ευχαριστώ , το σ'αγαπώ.
Και από τότε έχω κάνει έναν όρκο με τον εαυτό μου, ποτέ μα ποτέ να μην αναβάλω αυτές τις 3 λέξεις για κανένα άτομο που συναντώ και τις αξίζει.
Επειδή δεν ξέρω αν και αύριο θα είμαι πάλι εδώ για να του τις πω
Επειδή οι άνθρωποι συχνά χωρίζουν αφήνοντας απλήρωτους λογαριασμούς με την τρυφερότητα. Για όλα αυτά, πρέπει να μιλάμε. Και να λέμε πάντα ό,τι καλό κρύβει η καρδιά μας για τον άλλον.
Έτσι και κουραστική μπορώ να γίνω, και πληθωρική κι ό,τι θέλετε!
Κι αν μου καρφωθεί στο μυαλό ότι ένα άτομο υπερέχει, δεν υπάρχει περίπτωση να γλυτώσει από τα κύματα της εκδηλωτικότητας και της παρορμητικότητάς μου. Και κάθε καλή κρίση που έχω στο μυαλό μου θα του την λέω. Και ας με κάνουν χάζι άλλοι και ας σκέφτονται ακόμα κι ότι είμαι υστερόβουλη ή υποκρίτρια, αδιαφορώ!

Νανά, σε προειδοποιώ ότι μαζί μου έχω την σύμφωνη γνώμη όλων των φίλων σου εδώ για το ποιόν σου. Και επειδή αν και φιλοξενούμενοί σου είμαστε πλειοψηφία, δεν έχεις παρά να μην διαμαρτύρεσαι και να αποδεχθείς αυτό που σου αποτίνουμε


ΥΓ.
Μια που είναι η μέρα της μητέρας, όσοι τις έχετε, φιλήστε τις..... αύριο! Οι άνθρωποι που αγαπάμε γιορτάζουν 365 μέρες το χρόνο κι όχι όποτε μας το θυμίζουν γιορτές και επέτειοι

onlysand said...

IGNIS...

τι δώρο-μαχαιριά μού χάρισες απόψε...

Αυτό το κείμενό σου το έγραψα
εγώ, καλό κορίτσι. Κι από πάνω, με αυξανόμενο λυγμό σφιγμένη ως το λαρύγγι.
(Πόσο καιρό έχω να κλάψω διαβάζοντας;
δεν θυμάμαι...)

"Αυστηρή και στριφνή" για να τη
'συνεφέρω'. Κι έφυγα. Για να γυρίσω
(όπως περιγράφω στη Χαριστική αναΒολή)
κι από τότε να σέρνομαι από δω κι από κει
και ν' αποκρούω την αγάπη, την τρυφερότητα
και το ζεστό χέρι.
Μπορεί και να με συγχωρέσετε, πιστεύω. (Αν και δεν το αξίζω.)
Αλλά και πάλι δεν βρίσκω ησυχία.
Αυτά σας τα λέω για να μη με παρεξηγείτε.

Μπορεί και κάπου να τα λένε, Χρυσή - αφού συναντηθήκαμε κι εμείς;...
Οι δύο "υπέροχες γυναίκες" που χάσαμε.

Επειδή ένιωσα τύψεις με το 'σχόλιο' της VOUL, άλλα ερχόμουνα να γράψω... κάτι για το σκαμνί τού απολογούμενου - και άλλες χαριτωμενιές...

Όσοι το ξέρετε πως την αξίζετε,
έχετε την αγάπη μου... έστω και δακρυσμένη...

vorias said...

Καλησπέρα, στείλε μου στο thodorisvorias@gmail.com κάποια δ/νση σου για να στείλω e-mail.

Θοδωρής

voul-voul said...

Νανά και Ignis

Κορίτσια με συγκινήσατε πολύ

Να είστε πάντα καλά και να θυμάστε ότι Εκείνες σας βλέπουν και σας αγαπούν ακόμα!

Καλή νύχτα :)

markos A said...

Νανά

σπάνια το άψυχο "χαρτί" μπορεί να μεταδώσει
τόση και τέτοια συγκίνηση, όπως συμβαίνει
με τα γραπτά σου: απ' την καθημερινότητα
του "παραλιακού βιβλιοπωλείου" στην
απογείωση του Ρεμπώ και των πόθων!

Καλή βδομάδα σε όλους τους...
παροικούντες την "Άμμο"! :)

Ignis said...

Θα είμαι σύντομη, εξαιρετικά (για μένα, έτσι;;;) (!!!) σύντομη
Θα πω μόνον ότι όλα αυτά συμβαίνουν πάντα στους ανθρώπους που αισθάνονται και δεν προσποιούνται πως αισθάνονται (έχει μεγάλη διαφορά, Νανά μου, και το γνωρίζεις) Που είναι τόσο ευαίσθητοι ώστε ψέγουν πρώτα τον εαυτό τους και σπάνια τους άλλους.
Αν σε λύπησα άθελά μου, έχεις την συγγνώμη μου, την αγκαλιά μου και λίγους ήλιους να φωτίζουν τις μέρες σου.
(η αγάπη όλων μας εδώ δεδομένη)
Voul-Voul καλή και τρυφερότατη, έχω να πω το εξής, ότι την δική μου όποτε την "φώναξα" έκτοτε, υπήρχε. Και υπάρχει. Η άδολη αγάπη, η πηγαία, η κορυφαία, ποτέ δεν χάνεται, υφίσταται. Και βρίσκει τρόπο και μεριμνά.

Και σταματώ για να μην καταχρώμαι την φιλοξενία του χώρου με τα άσχετα τα δικά μου, όταν το θέμα των σχολίων θα έπρεπε μόνον να είναι ένα ακόμα Ποίημα της Νανάς.
(τυχεροί είμαστε εμείς Νανά, εμείς που μαθαίνουμε με τον πλέον ευγενικό τρόπο στον χώρο σου, τον γλυκύτατό σου τρόπο, ότι ο ξεχωριστός είναι απλός, και όχι κομπορρήμων όπως άλλοι μεγαλόσχημοι, αλλού)

Ignis said...

χα χα χα χα, σκέτη συντομία βγήκε...
είμαι η ακύρωση κάθε λέξης...τρομάρα μου!!!!

Anonymous said...

ευχαριστώ πολύ!γιωτούλι.καλημέρα σε όλους, καλό καλοκαιράκι...

onlysand said...

VOUL-VOUL & MARKO :)

πραγματικά σας ευχαριστώ.
μες απ' την ψυχή μου

onlysand said...

VORIA :)

σου στέλνω αμέσως το μέιλ μου.

Καλή σου μέρα

onlysand said...

IGNIS :)

σιγά που με 'λύπησες'!... εσένα περίμενα... χαχαχα

με στενοχωρούν περισσότερο αυτά που λες
ότι συμβαίνουν στο νετ - και δεν έχω πάρει χαμπάρι... Τόσο αφελής είμαι πια, η αδιόρθωτη;! χαχα (πάλι)

είσαι ένα διαμαντάκι λαμπερό (μην ανακατεύεσαι με τις 'στάχτες' ;)

πολλοί, δυστυχώς, δεν ανέχονται
την ΚΑΛΟΣΥΝΗ...

onlysand said...

ΓΙΩΤΟΥΛΙ :)

Καλώσ' το κυκνάκι

Ε, βγάλε το καλοκαιράκι από μέσα σου
να νιώσουμε κι εμείς τη ζεστασιά του!...

meril said...

"εκ θαύματος" Νανά;
Όλα από σπόντα λοιπόν;
ή προϊόντα μιας ελεήμονης
συνομωσίας ;
Υ.Γ. καθυστερημένες ευχαριστίες (μα σου χρωστώ τόσα που πες πως να ξεπληρώσω)

onlysand said...

MERILou :)

μμμ... διαλέγω την "ελεήμονα συνωμοσία"!

τίποτα δεν μας ανήκει - νόμιζα πως το πιστεύεις κι εσύ, γι' αυτό στο χάρισα... ;)

fyllo said...

Νανά, έχεις τη χάρη και το χάρισμα
να μεταμορφώνεις τις καθημερινές λέξεις
σε ιπτάμενα νοήματα και αγάπη

Σ' ευχαριστώ με όλη μου την καρδιά!

Καλό μεσημέρι στους φίλους συνταξιδιώτες :)

akb8862 said...

"αμετάφραστη η μελαγχολία των καιρών" ,μέσα στην άνοιξη, μέσα στα άνθη,τις ευωδιές & το όνειρο...
Είναι τόσο εύγλωττοι κάποιοι στίχοι σου! Τα λεν όλα με δυο κουβέντες!

voul-voul said...

Πραγματικά Νανά

έχουνε δικιο τα παιδιά, κι ας μη θες να
τα... 'ακούς' ;)

Οι στίχοι σου και η όλη αίσθηση που
αναδύουν τα γραπτά σου, είναι ένας
ευωδιαστός κήπος με όλα τα παραδείσια
πουλιά που τραγουδούν για μας

Καλό βράδυ σε όλους! :)

onlysand said...

FYLLO & VOUL-VOUL :)

μυρωμένες διαδρομές στην αναποφάσιστη
άνοιξη, σας εύχομαι ;)

onlysand said...

ΑΛΕΞ :)

η "ευγλωττία", ξέρεις, συνίσταται
και στην 'υποδοχή' του δέκτη
έχω την τύχη να με 'διαβάζουν'
(κυριολεκτικά και μεταφορικά)
άνθρωποι ιδιαίτερης ευαισθησίας
και ευφυίας, όπως εσύ

αυτά ισχύουν και για το προηγούμενο
'σχόλιό' σου, στο οποίο δεν απάντησα εγκαίρως - ασυγχώρητη παράλειψη! ;)

Υ/γ.: το 'δικό ποίημα' σκέφτομαι
να το ανεβάσω όταν επιστρέψεις :)

onlysand said...

διόρθωση:

το 'δικό σου ποίημα'

βιάζομαι να φύγω, γι' αυτό... ;)

akb8862 said...

Νανά,ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια. Εχεις έναν γλυκό τρόπο να μιλάς σε όλους. Να σαι πάντα καλά. Μην βιάζεσαι για τίποτε, "αδελφούλα".Χωρίς άγχος,κυρίως!
Πολλά φιλιά σε όλη την όμορφη παρέα της Άμμου ΜΑΣ !

eraser said...

Η αλήθεια είναι, Νανά
ότι έχεις γίνει η απαραίτητη καθημερινή
ανάσα μας, και δεν το λέω για να σε κολακέψω - το λιγότερο που μπορώ να σου ανταποδώσω για τα έξοχα γραπτά σου,
τις υπέροχες μουσικές και τις σπάνιες φωτο
που μας χαρίζεις.

Τους χαιρετισμούς μου σε όλους
τους επισκέπτες και περαστικούς
στην "Άμμο" μας :)

ερμία said...

ένα ζεστό πλατύ χαμόγελο πριν πω οτιδήποτε άλλο..
φυλάω την αφιέρωση στη καρδιά και στο μυαλό μου
και σκέφτομαι πως όποιος είναι έτσι γενναιόδωρος σε συναισθήματα δεν μπορεί παρά να είναι ολόκληρος εντός του και στις εκφράσεις του όλες..
διάβαζα πρόσφατα στον Ρίτσο (πάλι και πάλι) πως η αισθητική (κι αν έχει νόμους,οι νόμοι της) θεμελιώνεται στις καθαρές αναλογίες στο τι,στο πώς,στο γιατί,στον χρόνο και στον χώρο,στις μνήμες,στα φώτα,στα χρώματα,στο όνειρο,στη πραγματικότητα,στην αίσθηση,στη νόηση,στην ενόραση..
κι όσο αν οι αναλογίες είναι αόριστες ή αόρατες,όσο κι αν δεν μπορούμε να τις εντοπίσουμε σε πόντους σε ζυγιάσματα και σε μετρήσεις,όταν τις βλέπεις,μπορείς να τις αναγνωρίσεις,να τις νιώσεις,χωρίς ανάγκη τεκμηρίωσης και δικαιολογητικά..
αν ήξερα πώς να βάλω bold γράμματα θα τα έβαζα για να μιλήσω "έντονα",πέρα απο όλα αυτά,και για τη διαίσθησή σου και για το πώς ζωγραφίζεις τα συναισθήματα που εισπράττεις απο τον άλλον και τα "βρίσκεις" ανάμεσα στις γραμμές του..
καλο-βράδυ σε σένα και σε όλους που περπατάμε ξυπόλητοι,δηλαδή ελεύθεροι στην αμμο σου :-)

Ignis said...

Το τέλος του κλιμακωτά οδηγεί σ’αυτό το άφατο που ξεφεύγει από κάθε λέξη και στέκεται εκεί απειλητικό να μην μπορείς να το προσδιορίσεις γιατί άρχισε και πώς..
Αυτή η "μελαγχολία των καιρών", των εαυτών, τη ύπαρξης όλης.
Να είναι η πηγή του ετούτο εδώ;

Βραδιάζει και ο έρωτας λοιπόν
με την πιο σίγουρη μέθοδο:
από φιλί σε φιλί


Δεν αποκλείεται.
Έχω λίγες μέρες που αναρωτιέμαι κάτι σχετικό:
Πού πάει η αγάπη όταν πεθαίνει;
Όταν φθίνει τόσο πολύ μέρα την μέρα, όταν την αφήσεις να σβήσει επειδή δεν υπάρχουν άλλα ξύλα για να κάψει η φωτιά της, δεν σε τροφοδοτεί αυτός που πρέπει κι έτσι αναγκαστικά σβήνει, μένει μια χόβολη για λίγο καιρό έτοιμη να αναζωπυρωθεί αν την φροντίσεις, μα αν όχι, γίνεται μια ερημιά που παγώνει.
Αλλά αυτό που ήταν πριν, αυτό που έχει πεθάνει, πού πάει;
(μήπως να γίνεται άγγελος, αύρα, τι;)
Θυμάμαι την ομπρέλα στην Πολιτικη Κουζίνα. Εκείνη την ροδί ομπρέλα που ταξίδευε στο διάστημα.
Και κάπως έτσι φαντάζομαι την αγάπη. Κάτι που στέγασε κάποτε δυο ψυχές μαζί, και τώρα πια πετάει και πετάει και όλο απομακρύνεται σε άλλους κόσμους...


ΥΓ. Ερμία μου για τα γράμματα bold θα περικλείεις την λέξη που θέλεις να τονίσεις με ένα b στην αρχή της και στο τέλος της ένα /b
Αυτά και τα δυο θα τα βάζεις σε tags (νομίζω ότι έτσι είναι η ορολογία html για αυτό) δηλ, το σύμβολο της ανισότητας έτσι ώστε να θυμίζουν ρόμβους ή διαμάντια πλαγιασμένα! (δεν ξέρω πώς αλλιώς να σου το πω, εάν τα γράψω έτσι με τα σύμβολά τους, θα "μεταφράσει" αυτόματα η σελίδα τον κώδικα και δεν θα το δείξει. Αν και δεν τα έχεις ανάγκη τα bold για να τονίσεις τον λόγο σου, βαρύνει έτσι κι αλλιώς.

Και σωστά, ξυπόλητοι περπατάμε. Δεν καίει, δεν πληγιάζει αυτή η άμμος. Θάλπει.

markos A said...

Νανά

μπορεί να φανεί τυπικό, αλλά θα το πω:
θερμά συγχαρητήρια για τη χρήση
της γλώσσας και των νοημάτων.
Είναι πράγματι αξιοθαύμαστη η δεινότητά σου
να μετατρέπεις την καθημερινότητα
σε απογειωμένη απόλαυση.

Να συγχαρώ και τις δύο προηγηθείσες
κυρίες Ερμία και Ignis για τις
παραστατικότατες καταθεσεις τους

Καλημέρα σε όλους!

akb8862 said...

Θα συμφωνήσω με το σχόλιο του Μάρκου. Τα λέει πολύ ωραία.
Ειδικά εκείνη η 3η σου στροφή Νανά,ειναι μαχαιριά.Τα λες όλα τόσο εύστοχα.
Αντε ...τα πουλήσαμε όλα. Μόνο τα "μέσα" ρούχα μάς έμειναν ( να το πω κομψά & ευγενικά )αντε μωρέ ας τα δώσουμε & αυτά στους σύγχρονους "Τσολάκογλου" !
Καλό σας μεσημέρι & ψηλα το κεφάλι.

markos A said...

Αναφερόμουνα στο ποίημα, Άλεξ

Τώρα βλέπω το σημερινό ποστ για τον ΟΤΕ

Νανά, είσαι ΚΑΙ η γροθιά στο στομάχι
των παχύδερμων! ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ!!!

Καλά, το βίντεο καταπληκτικά ταιριαστό!!! :)

akb8862 said...

Να πω μόνο πως το σημείωμα & γω το έλαβα από την καλή φίλη kanella16.

onlysand said...

ERASER & MARKO :)

Να είστε καλά - σας ευχαριστώ

Υ/γ.: έχουν στομάχι τα παχύδερμα;
Αυτοί μασάνε σίδερα...

onlysand said...

ΕΡΜΙΑ :)

Πού τη βλέπεις τη γενναιοδωρία, Χρωματιστή~Κυματιστή ;)
Είναι η ευχαρίστηση για τις
'καταθέσεις' σας στην 'άμμο'
- συμβαίνει αυτή η ευτυχής συγκυρία
που δεν μπορεί να με αφήσει αδιάφορη!
"Εισπράττω συναισθήματα και
σας βρίσκω ανάμεσα στις γραμμές"
- πολύ σωστά!

Και για τις αναλογίες συμφωνώ απόλυτα
(τα λες με τέτοια πληρότητα που με ξεκουράζεις
να είσαι καλά και πάντα αλλιώς ανήσυχη :)

onlysand said...

INGIS :)

Να, άλλο παράδειγμα! (σε συνέχεια απ' αυτά
που έλεγα στην ερμία)

Κι εσένα, Χρυσή, σου χρωστάω πολλές
ευχαριστίες κι αγκαλιές
- είσαι χείμαρρος πολύχρωμος ευώδης!

Πού πας και τα ξετρυπώνεις νοήματα-νήματα
που ενώνουν (και χωρίζουν) τεκταινόμενα
καίνε και λυτρώνουν, παρατηρητικό μου...

Έξοχα που θυμήθηκες και την ροδί ομπρέλλα...

Όσα αξίζεις, να 'ρθουν να σε βρούνε! :)

voul-voul said...

Νανά, πραγματικά εδώ "θα 'πρεπε να σηκωθούν
κι οι πέτρες"! Και δεν έχω καμία σχέση με τον ΟΤΕ!
Δεν είναι σκάνδαλο πια, είναι έγκλημα!

Να είσαι καλά, που βρίσκεις πάντα τρόπους
να μας αφυπνίζεις - όπως λένε και τα κορίτσια
για την "Άμμο" μας, ΘΑΛΠΕΙ!

Γέλιο-γροθιά το βίντεο με το μωρό
αυτό που τους αξίζει: κλωτσιά! :)))

Την καλησπέρα στους εκλεκτούς συνταξιδιώτες

onlysand said...

ΑΛΕΞ :)

Λαμπρά γενναιόδωρο παιδί
και τρυφερέ αγωνιστή
Και σε σένα πολλά ευχαριστώ!
Σωστά το λες: δεν πουλάμε πια
χρυσαφικά-ψιλοπράγματα,
όλο το σπίτι μια κι έξω! ;(
να ξοφλήσουμε τις ...'υποχρεώσεις'

...και φύλλο δεν κουνιέται!
Δεν μας αναγνωρίζω πια, 'αδελφέ'

('νοστάλγησα' τις αναρτήσεις σου - καλά, ξέρω, όταν γυρίσεις... ;)

onlysand said...

VOUL-VOUL :)

να που ξανα'συναντιόμαστε', λοιπόν
- νομίζω, δεν είναι η πρώτη φορά
που 'γράφουμε' μαζί... ;)

Περισσότερο μου κάνει εντύπωση η δική μας
απάθεια παρά το δικό τους θράσος...

Ναι, το βίντεο ήρθε ...κι έδεσε! ;)

akb8862 said...

Νανά σε ευχαριστώ & πάλι για τα καλά σου λόγια. Δεν ξέρω ,ίσως μεχρι το Σάββατο να κάνω μια ανάρτηση για κάτι ενδιαφέρον & όμορφο που "ανακάλυψα" στο Νετ,ίσως όχι. Έχω κουραστεί αρκετά το τελευταίο διάστημα. Δεν υπόσχομαι.
Ηθελα να προσθέσω κάτι ακόμα που έμαθα σήμερα διαβάζοντας μια εφημερίδα του "δρόμου" (αυτές δηλ που διανέμονται δωρεάν). Ίσως μας περιμένουν & άλλα "δεινά": Αν η Κίνα μετά τον καταστρεπτικό σεισμό δηλώσει ότι δεν μπορεί να αναλάβει την Ολυμπιάδα ...πείτε "αλεύρι" ! Σύμφωνα-λεει- με τους διεθν. κανονισμούς οφείλει να αναλάβει η προηγούμενη διοργανώτρια χώρα...Δεν ξέρω μήπως μας σώσει το ό,τι τελούμε υπο γερμανική κατοχή; Λέτε να μας ξεπουλάν για το καλό μας & να μην το ξέρουμε;
Καλο βραδυ σε όλους/ες.

onlysand said...

ΑΛΕΞ :)))

κι εγώ νόμιζα ότι τα μελλούμενα
χτυπάνε καμπανάκι για ΔΕΗ, ΟΣΕ κ.λπ. ;)

τα καυστικά σου βέλη δείχνουν πως πάντα
υπάρχουν τα ...χειρότερα \
Ο Θεός σώζοι (='ευκτική' ΠΤΩΣΗ)
την ΚΙΝΑ!

Αχ, τι ωραία, έχουμε να περιμένουμε
κι ένα ευχάριστο: ποστ στου akb!

onlysand said...

Μόλις έφτασε στο ηλ. ταχ/μείο μου:

" Στο site www.hagiasophiablog.com υπάρχει ένα LINK, για να ψηφίσετε, ώστε να ξαναλειτουργήσει η Αγία Σοφία στην Κων/πολη ως χριστιανική εκκλησία και όχι ως μουσείο.

Για να ξεκινήσει η διαδικασία συζήτησης και άσκησης πίεσης από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο προς την Τουρκία χρειάζονται 1.000.000 ηλεκτρονικές υπογραφές.

Ήδη σε μια εβδομάδα μαζεύτηκαν χωρίς καν ανακοινώσεις από τον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο 50.000.

ΠΕΡΑΣΤΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ. "

Καλό βράδυ σε όλους

akb8862 said...

Νανά ,ευχαριστούμε για το σύνδεσμο. Μόλις ψήφισα. Θα το διαδώσω άμεσα. ( Μέχρι το βράδυ μάλλον θα χω κάνει & το ποστ που είπα).
Καλό μεσημέρι.

eraser said...

Φοβερή σύλληψη το οψέπΟΤΕ, Νανά!

Αν και δυνατό, αρκετά συμβολικό το βρίσκω
για να το καταλάβουν τα παχύδερμα!
Πάντως, ό,τι πρέπει για να ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ!!!

Πάω κι εγώ να ψηφίσω για την Αγιά Σοφιά

eraser said...

Καλά ε, και το βίντεο ΑΠΑΙΧΤΟ χαχαχα

akb8862 said...

Νανά, θα λεγα πως την είδηση για την Αγιά Σοφιά θα άξιζε τον κόπο να την προβάλεις σε ένα ξεχωριστό ποστ ή να την κάνεις να φαίνεται στην πρώτη σου σελίδα μόνιμα με κάποιον από τους ξεχωριστούς τρόπους προβολής που μόνο εσύ ξέρεις. Αξίζει τον κόπο!

onlysand said...

ΑΛΕΞ :)

Ναι, το είχα υπόψη για την Αγία Σοφία
απλώς, ως την Κυριακή δεν προλαβαίνω*

θα βάλω λινκ και στον "ελληνικό λόγο"
που με τόση φροντίδα και ζεστασιά
ανέβασες σήμερα :)


*το ίδιο ισχύει και για τα "λογοτεχνικά επίκαιρα", ΒΟΡΙΑ - σ' ευχαριστώ :)

φεύγω πάλι

voul-voul said...

Αφού δεν υπάρχει φιλότιμο στους κρατούντες

μια Καλησπέρα ανοιξιάτικη στους φίλους
και συνταξιδιώτες στην "Άμμο" μας

υπέγραψα κι εγώ για την Αγια-Σοφιά...

Kαλό βράδυ

Ignis said...

Νανά, πολύ σε ευχαριστούμε για την ειδοποίηση
Πρόλαβα και ψήφισα, κι έκανα μια-δυο αναρτήσεις σχετικές (το θέμα ανέκαθεν με συγκινούσε)
Κι έβαλα κι αυτό. Σιγά την κυκλοφορία που έχει ο χώρος μου (δεν την επιδιώκω άλλωστε) μα αν το θέλετε, είναι αυτό:

Δείτε εδώ και ψηφίστε
Αν υπάρχει έστω και μια ελπίδα να μην αφήσουμε να βεβηλώνεται ένα κομμάτι της Ιστορίας μας, αξίζει να το παλέψουμε


(το λίνκ που θα μπει είναι: http://www.hagiasophiablog.com/mainpage.html )

Ας ξημερώσει κάποτε εκεί. Οκτάχρονο παιδί πρώτη και τελευταία φορά εισήλθα. Κι ακόμα τότε, τόσο μικρή, εκείνοι οι πράσινοι δίσκοι με τις χρυσές υπογραφές των σουλτάνων, το όνομα του αλλάχ τους τι στο καλό είναι δεν ξέρω, μάτωσαν την ψυχή μου. Ας αποκαθηλωθούν καμιά φορά τα βέβηλα.
(έψαχνα εικόνες για τα δικά μου. Βρήκα πολλές και ολοκάθαρες εδώ. Αξίζει)

Monody said...

Και σε ρωτούσα απεγνωσμένα

Με αγαπάς όπως ή όσο εγώ;

Χωρίς να απαντήσεις
έσκυβες και μου έδινες
εκείνο το φιλί
το φονικό των αποστάσεων.

Υ.Γ.1 Πάντα με προλάβαινες πριν ανοίξω την πόρτα της λήθης

Υ.Γ.2 Ξέρεις εσύ

akb8862 said...

Νανά, ευχαριστώ & πάλι . Καλημέρα σε όλους.

meril said...

Τα τελευταία σου κομμάτια ένα κι ένα....
Με στίχους λεπίδες
(μα κάποιος μίλησε για παχύδερμα)
Φοβάμαι παρά την αισιοδοξία που διακρίνει πως είμαστε οριστικά στην εποχή του "φάγωμεν πίωμεν"
Όλο το ενδιαφέρον στην ικανοποίηση του εγώ μας. Και αναρωτιέμαι αν κι εμείς που τα λέμε και συμφωνούμε μόνο στα λόγια μένουμε και επί της ουσίας...
Ωστόσο εσύ μην πτοείσαι από όσα λέω (κουβέντες μόνο) και να συνεχίσεις είσαι αναγκαιότητα

meril said...

Θα μου επιτρέψεις και μερικούς στίχους;

Ζητάς να πω
Για ό,τι αισθάνομαι

Δύσκολο

Σκαλώνουνε οι λέξεις και
Μπερδεύομαι

Να μουνα χρώμα λέει
Να βάφω την αγάπη

Γαλάζιο
Πράσινο
Και πορφυρό

Ή πάλι του βιολιού το χόρδισμα
αφού κατά πως λεν
αυτό είναι τ’ όργανο της ψυχής
του ανθρώπου…….

Μα είμαι μόνο μια φωνή
που αφήνει πίσω της
κουτσουρεμένες λέξεις

onlysand said...

VOUL-VOUL :)

Να είσαι πάντα καλά
με ανησυχίες και αγρύπνια!

Όμορφη Κυριακή να έχεις

onlysand said...

IGNIS :)

απ' τα εύοσμα ιώδη σου, στα πορφυρά
της ιστορίας που πονά κι όσα δεν έχουμε ζήσει

μερικές φορές, όνειρο είναι ό,τι
δεν μπορείς να δεις...

εξαίσιες οι αναρτήσεις σου (μην τις υποτιμάς, παρακαλώ σε!) - ως το βράδυ
ελπίζω να προλάβω ν' ανεβάσω, με σχετική
αναφορά (μεταξύ άλλων και στο photofolio),
τα ελαχίστως οφειλόμενα

- πολύ σ' ευχαριστώ, Χρυσή Ευαισθησία :)

onlysand said...

MONODY :)

στην εξορία της λήθης
θα ξεχνιόσουνα κι εσύ
αν άφηνε την πόρτα στους ανέμους

σαν ουρανός να δανειστώ
τα χρώματά της να σε σκέπω;

"Ν' ανοίξεις όπως ένα όστρακο
ερμητικά ...αποδημητικό"

Τα υπόλοιπα σε λίγες μέρες

onlysand said...

MERILou :)

γλυκειά, μαχητική και αποφασισμένη
κουβέντες που ανοίγεις και χορούς στα έρημα
γιατρειά για τις πληγές του κόσμου

μην υπερβάλλεις, μάτια μου
η 'αναγκαιότητα' δεν είμ' εγώ
είναι το λεμόνι που στάζει ο καθένας μας
στη συνείδησή του για να δει αν είναι
ζωντανή (δανείζομαι Ελύτη)

Δεν είμαι παρά "μια φωνή
που αφήνει πίσω της
κουτσουρεμένες λέξεις" (!)

ερμία said...

"..Μονάχα άκρη-άκρη,στο πιο ψηλό μέρος τού Βράχου,η Αγια-Σοφιά (άσπρη μελισσοκερήθρα) μοναχική αλλά διόλου υπεροπτική,να κοιτάζει ολόκληρη τη θάλασσα-και να καίει το λιοπύρι,και να καταφεύγουν στις σκοτεινές στοές της πύλης,όλες σκιές,πρόσωπα,σχήματα αέρινα,αθόρυβα βήματα-σκιές αχρονολόγητες,χρυσοποίκιλτα μετέωρα ενδύματα,θώρακες χάλκινοι,επιγονατίδες,τρείς περικεφαλαίες,ονόματα,λουριά σανδάλια,μπότες,λάβαρα,ηνία,χάντρες,σιγγίλια,σκήπτρα αδαμαντοκόλλητα,μίτρες δεσποτικές και πατερίτσες,ρουμπίνα,σμαράγδια,ζαφείρια,Ευαγγέλια,κόκκινα πρωτογράμματα.."
απο τον Γ.Ρίτσο και τη δική του εικόνα τής ιστορίας..
καλημερούδια :-)

(IGNIS,πολύ σ΄ευχαριστώ για τη βοήθεια!
και, ΑΛΕΞ,η ευχή για καλή δύναμη ισχύει συνεχώς)

Ignis said...

Αυτά που δεν βλέπουμε Νανά μου (απαντώ σε αυτό που είπες, και χάζεψε αρνητισμό και πάλη με τα όνειρα, κάθε είδους!!!!) που δεν μπορούμε να δούμε κι αναθέτουμε στα όνειρα να τα στεγάσουν μέχρι να φανούν μπροστά μας, δεν ξέρω είναι χάρη να περνάνε από κει... Μπορεί να μας κοιμίζουν, να μας πλανεύουν και να τους φοράμε τα ροδιά τους, τα καλά τους ρούχα. Κατά λάθος.
Κι αυτά που δεν έχουμε ζήσει τα ωραία, τα ποθητά, δεν ξέρω αν μπορούν να καταταχθούν όλα στα "όνειρα". Δεν είναι που αντιπαθώ τα όνειρα γιατί είναι πλανευτές κι αμετανόητες ελπίδες που αρνούνται να πεθάνουν λαβωμένες από το εμφανές, είναι που ίσως πολλά εξ αυτών καλύτερα που έτυχε και δεν τα ζήσαμε γιατί μπορεί να ήσαν εφιάλτες...
Αν μας ανήκαν, αν κτίστηκαν σε θεμέλια αλήθειας, μάλιστα! Είναι όνειρα από κείνα τα ωραία, λύχνοι ομορφιάς, λίκνα καρδιάς.
Αν όχι, αν στηρίχτηκαν σε μια οφθαλμαπάτη, αν ήσαν ένας απλός αντικατοπτρισμός πόθων, μια Φάτα Μοργκάνα οριζόντων, να πάνε στο καλό. Καλώς που δεν μας άγγιξαν.
Μα πάλι αν δεν ζήσεις πώς να ξέρεις; Απομένει μόνον να παρατηρείς καλά. Για να ξέρεις ως πού θα απλώσεις το όνειρο. Κι ως πού θα του αφεθείς.
Και να μην αποκαλυφθείς από τα πριν. Μην τύχει και φανείς ευάλωτος. Με δίχως πανοπλία, διάτρητη ή σκουριασμένη από τον χρόνο (ή κάποια δάκρυα)
Ποτέ να μην αφήνουμε να δουν εύκολα οι άλλοι τα όνειρά μας. Μπορεί να θέλουν να μπουν σε αυτά, ως εισβολείς από μια αφύλακτη κερκόπορτα. Και μετά, δόλια, να μας αλώσουν.

Εγώ πάντως αυτά που δεν έζησα τα φαντάζομαι σαν μπαλόνια χρωματιστά, ιριδίζουσες σφαίρες υδαρείς, φούσκες έτοιμες να ανοίξουν. Να ταξιδεύουν στο διηνεκές. Και αχ, πώς θα’θελα να πάρω μια βελόνα να τα σκάσω όλα, για να φανεί ποια ήσαν ανθεκτικά, κόσμοι ολόκληροι και πλανήτες, και ποια πλάνητες και σαπουνόφουσκες, και καλύτερα που φεύγουν μακριά. (και δεν φέγγουν πια)
Όλα, ακόμα κι αν είναι ν’ απομείνω μόνη στο σκοτάδι (μεγάλωσα και δεν φοβάμαι)

Πληθαίνουν τόσο τα φυλλαράκια, ας είναι το δέντρο πάντα θαλερό (έφτασε η ώρα να στήσεις άλλο ένα δενδρύλλιο στον Κήπο σου, να το μεγαλώσουν οι λόγοι μας για σένα)
Κι αν είναι φιλαράκια, ειλικρινές και αληθινό. Φθινόπωρα μην βρίσκει, χειμώνες μην αγγίζουν.

Καλό της Κυριακής απόγευμα
Καλώ της Κυριακής το απόγευμα, να προετοιμάσει μια όμορφη αυριανή βδομάδα.

ΥΓ. αναρωτιέμαι, μήπως άλλα έλεγες κι άλλα είδα και μου'ρθε να απαντήσω; Να, αυτά μου κάνουν τα όνειρα, κουνιούνται κι αλλάζουν θέσεις και με μπερδεύουν, δεν στέκονται ίσια να τα σκοτώσω να ησυχάσω!

onlysand said...

ΕΡΜΙΑ :)

Τι όμορφη θέα πανοραμική, απ' το μπαλκόνι
της Ιστορίας με την αρμόζουσα αχλύ
που φέρνει δάκρυα και πείσμα...

Αν μπορείς να μου το στείλεις με τίτλο,
ολόκληρο, θα το προσθέσω στο αποψινό ποστ
- δεν γνωρίζω το ποίημα - είναι συγκινητικά
λιτό μα και φουρτουνιασμένο

(Θα λείψω 3-4 ώρες)

onlysand said...

IGNIS :)

Πλάνητες ή πλανήτες, μέσα μας τα κουβαλάμε τα όνειρα, ανάλαφρα κι ασήκωτα συγχρόνως,
ένα σύμπαν ολόκληρο ανθίζει και μαραίνεται
κατά τους χειρισμούς και τα πηδάλια...

Καλά που "σου ήρθε να απαντήσεις", Χρυσή
αλλιώς θα έλειπε ένα ζωηρό πολύχρωμο
λουλούδι-πραγματεία για τα όνειρα!

Έχω ένα στέκι στα σύννεφα, αιθεροβάμον
αλλά δεν ξέρω πώς γίνεται να γράφετε
μόνο εσείς - όχι για μένα: από σας για σας!

κι εκεί που αναρωτιόμουνα αν όλα εν τέλει
τα αγνοώ και τίποτα δεν μου αστράφτει,
ήρθε τυχαία να με συνεφέρει ένα γράμμα
απ' τη 'Σκέψη της Ημέρας' - μου απάντησε:

"Το μυστικό είναι να μη θέλεις τίποτα" ...!

Ignis said...

Εξαιρετική ανάρτηση για την αγια Σοφιά, πλήρης!
Τα δικά μου εντός της περίττευαν Νανά....με κάθε ειλικρίνεια αυτό... άσε που μια το ένα μια το άλλο, όλο και κάτι κάνεις άθελά σου κι εμποδίζεις εκείνο που μόλις τώρα δα διέπραξα (χα! να μάθεις!) και δεν έκανα λινκ τον χώρο σου από εκεί, μόνον και μόνον (μια που έχω τον φόβο μήπως περιφέρονται και εκεί οι "κρίνοντες εξ ιδίων τα αλλότρια") μήπως κακεντρεχείς θεωρήσουν ότι αυτοπροβάλλομαι (!) δια μέσω εσού... (ουφ, στο τέλος θα φοβάται κανείς να μιλήσει μην παρεξηγηθούν οι προθέσεις του)
Τέλος πάντων τσιμουδιά, εκεί σου το όφειλα καιρό τώρα, εσύ με τις αφιερώσεις με έκανες να το αναβάλω. Αλλά άλλη "χαριστική αναβολή" δεν είχε, τέρμα! (σε σάστισα τώρα έ;;;; Για το Ποιείν μιλάω και μην διανοηθείς να απαντήσεις εκεί, είμαι πλήρης καιρό τώρα από την ευγένειά σου και την καλοσύνη σου, καλή μας πολυτάλαντη Νανά. Εμείς εδώ ήδη σε γνωρίζουμε, ας σε μάθουν κι άλλοι, μήπως "μάθουν". Αν όχι ποίηση -δεν διδάσκεται αυτό, είναι έφεση- , τουλάχιστον αγωγή)

Στα της ανάρτησής σου τώρα:
Νομίζω ότι αν αφαιρέσεις τα εισαγωγικά στην αρχή και στο τέλος του κειμένου που παραθέτεις, θα λειτουργήσει ο σύνδεσμος που έκανες με την ιστοσελίδα αυτή. Διότι αυτού του τύπου τα εισαγωγικά λειτουργούν ως εισιτήρια (να το πω έτσι) στον html κώδικα, εισάγουν τις διευθύνσεις για τα λινκς έτσι κι αλλιώς (εντελώς απαραίτητα στον xhtml κώδικα) , και μπορεί στην αρχή έτσι τοποθετημένα να μην τον αφήνουν να δουλέψει. Ή αφαίρεσέ τα τελείως ή δοκίμασε τα άλλα, «αυτά» δηλαδή στα δυο άκρα του κειμένου που δεν εμποδίζουν τίποτε.

Με την ελπίδα να μπόρεσα να βοηθήσω, αφήνω μια Καλημέρα, ολόφωτη σε σένα κι όλους τους εκλεκτούς φίλους εδώ.

ΥΓ.να το βουλώσω καμιά φορά διότι αισθάνομαι ότι λυμαίνομαι την σελίδα. Ένα φίμωτρο και γρήγορα για να φορέσω!!!!.

ερμία said...

πολύ-πολύ χαίρομαι που σού άρεσε το μικρό απόσπασμα τού Ρίτσου.Το είδα το πρωι αλλά δεν γινόταν να γράψω.Είναι απο το "εικονοστάσι τών ανώνυμων αγίων" του-τα μοναδικά του πεζά,9 τόμοι αν θυμάμαι σωστά.Δεν θυμάμαι απο ποιό συγκεκριμένα προέρχεται αλλά υπόσχομαι να ψάξω να το βρω το βράδυ.(όλα εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ πάντως)
:-)
(πόσα ευχαριστώ για τις dadaιστικές μου ..κακές προθέσεις;!)

voul-voul said...

Νανά, η ευαισθησία σου είναι
δεδομένη και αυταπόδεικτη!
Ό,τι και να πεις εσύ, εκείνη ΦΑΙΝΕΤΑΙ!...
Γράφεις με την ψυχή σου!

Να συγχαρώ και τις αγαπητές
'νεράιδες' της "Άμμου":

Ignis, εκπληκτικά τα ποιήματά σου, όπως
και όλες οι αναρτήσεις σου, με τόση
λεπτότητα και τρυφερό στοχασμό!

Ερμία, πραγματικά απολαυστικό το αφιέρωμα στον ντανταισμό, λεπτομερές και διαφωτιστικότατο!

Να είστε όλοι καλά :)

onlysand said...

IGNIS :)

Τόσο 'μακριά' από το λινκ και
εμποδίζουν τα εισαγωγικά! :Ο
θα το προσπαθήσω άλλη ώρα...

Αχ, βρε Χρυσή...
έχεις αναλάβει 'εργολαβία' να με διαφημίζεις
στα πέρατα του κυβερνοχώρου;...
Σκέψου και να γνωριζόμασταν!
- Αυτό το γράφω για τους κακεντρεχείς
που παρεξηγούν αγνές προθέσεις
επειδή 'κρίνουν εξ ιδίων τα αλλότρια' -
Ήθελα να 'ξερα, άλλη δουλειά δεν έχουν;...

Νιώθω πολύ άβολα, να το ξέρεις
- πολύ περισσότερο, γιατί δεν ξέρω πώς να σου ανταποδώσω την ευγένεια!
Και βέβαια δεν μπορείς να μου απαγορεύσεις
να απαντήσω! ;Ρ

Είσαι πραγματικά, σπάνια γενναιόδωρο
πλάσμα - όλες οι επιθυμίες σου ευχές μου!

onlysand said...

ΕΡΜΙΑ :)

Όχι, Χρωματιστή, δεν χρειάζεται
μην κάνεις τον κόπο!
Και έτσι, η παραπομπή χρήσιμη είναι
για όποιον διψάει.

Να είσαι καλά :)

onlysand said...

VOUL-VOUL :)

εντάξει, δεν θα πω...
Μήπως μπορώ και να σας σταματήσω;!

ας πούμε κάτι άλλο, plzzz

πανσέληνος απόψε, ε;!... ;)

onlysand said...

Καλησπέρα σε όλους τους φίλους :)

ανταπόκριση από ίντερνετ'καφέ'

2 μέρες σε απόγνωση με τον ...ξεπουλημένο
- άστο, δεν περιγράφεται...

ελπίζω στο αύριο...
(αν μπορώ, ας κάνω κι αλλιώς...;)

καλό σας βράδυ xxx

voul-voul said...

Νανά, ελπίζω κι εγώ να τελειώσει γρήγορα
η ταλαιπωρία σου με τον ξεπουλημένο
(Δεν σκέφτεσαι να τον αλλάξεις πια;!)

ΜΑΣ ΛΕΙΠΕΙΣ!!!

Καλό βραδάκι θερινό σε όλους :)

 
SYNC ME @ SYNC