Thursday, May 22, 2008

έπεα επί άμμου



51 comments:

markos A said...

Νανά, μέρες μας έλειψαν τα "εσωτερικά" τοπία σου - και φάνηκαν αιώνες

Εξαίσια πτήση!

Ignis said...

Παναγία μου τι όμορφο, τι υπέροχο ποίημα ....θα ενθουσιαστεί
Κόσμημα γραφής κι ευαισθησίας
(κι εσύ μη ξαναπείς πως ό,τι είπαμε δώρα είναι που δεν αξίζεις. Αξίζεις και κάτι παραπάνω Νανά μου, και με κάθε συναίσθηση στο λέω: από κάθε δώρο την ειλικρίνειά του.
Γιατί οι σχέσεις των ανθρώπων κατάντησαν σκαντζόχοιροι και αγκυλώνουν , κι άλλα μπροστά σου κι άλλα πίσω σου, και να τα ανιχνεύεις βέβαια αλλ’ως πού; Εγώ σου λέω με το χέρι στην καρδιά και εύχομαι να έχεις πάντα το που σου πρέπει δώρο. Κι όπως βλέπεις, να σε βλέπουνε. Με μάτια ολοκάθαρα, με βλέμμα διαυγές)

eraser said...

Νανά

ένα απ' τα καλύτερα ποιήματά σου
με τόση "υγρασία αισθημάτων"
και τρυφερότητα απέναντι στη φθορά
των επιγείων...

Το να γράφεις μετά την Ignis, είναι
οπωσδήποτε μεγάλο... μειονέκτημα ;)

Καλό μεσημέρι σε όλους τους εκλεκτούς!

onlysand said...

IGNIS :)

Αφού δεν μας ενδιαφέρει αν μας γνωρίζουν
οι άλλοι, Χρυσή - το ξέρεις καλύτερα απ' όλους μας, γιατί εσύ μάς το διδάσκεις!*
Σημασία έχει τι εμείς θέλουμε και μπορούμε ;)

*Και προπαντός το εφαρμόζεις!

Ξέχασα τις προάλλες: το 'μαγαζί' δεν διαθέτει
φίμωτρα(!) - όχι τίποτ' άλλο:
δεν συμφέρει... ;)

Είδες τι έκανες (=Ποιείν);!
Σ' ένα ξεχασμένο λιβαδάκι φύτρωσες
με πείσμα ωραιότητας και γενναιοδωρίας
και (προ)κάλεσες το σμήνος
των ανιδιοτελών φίλων - χαρά μεγάλη
για τη συλλογή της ματαιοδοξίας (μου)... :)

αλήθεια, συνεννοούνται τα ...λουλούδια;
(είμαι και ...περίεργη!;)

onlysand said...

MARKO & ERASER* :)

πολύ χαίρομαι που ταξιδέψατε με
το 'σκίτσο' μου :)

*δεν έχεις παρά να της απαντήσεις
με το ίδιο 'νόμισμα' ;)

Αν μη τι άλλο
είμαι γενναία

Σε καιρούς αναγέννησης
και αειφορίας επιθέτων
σε δοκιμασμένες επιθυμίες
καθρεπτισμένη
να τολμώ
να πετώ τα λόγια
κι όχι να πετώ εγώ με τα φτερά τους

Για τους λόγους
ουδέν

Ουδέποτε υπέκυψα στα όνειρα


(το πιο πρόσφατο διαμαντάκι τής
Ignis)

Ignis said...

ααααχ τι κάνεις καλέ εδώ;;; ποιο διαμαντάκι;; άλλοι γράφουνε διαμάντια, εγώ μόνον...ζιργκόν! (και πολύ μου πάει!)
Μα ναι Νανά μου, γιατί αν τολμούσα να ξεσηκωθώ με κάτι ωραία που με βομβαρδίζουν τους τελευταίους μήνες, θα έπαιρναν τα μυαλά μου αέρα (διαμπερές,ευάερον κι ευήλιον) και μετά από μια μεγάαααααλη πτήση ακολουθούν μεγάλες πτώσεις....επομένως βαδίζω ιχνηλατώντας (προσγειωμένη δηλαδή), τα όνειρα δεν είναι για μένα, μόνον οι απτές βεβαιότητες (τις οποίες συνιστώ ανεπιφύλακτα σε όλους τους νουνεχείς κι εχέφρονες)

Πώς να ανταποδώσω τόση ζεστασιά;;
χμμμμ..... άμα ξαναέρθω θα φέρω μια αγκαλιά λουλούδια....

(αυτό δεν είναι άμμος, δεν είναι κήπος, θερμοκήπιο έφτιαξες. Ανθίζουν εξωτικά πολύχρωμα μαγευτικά. Κι άντε μετά να αντέξουμε οι πόβεροι έξω στο ψύχος...μπρρρρ)

voul-voul said...

Τι να πω, Νανά, που με "αποστομώνεις"
πρώτα εσύ και μετά οι καίριες παρατηρήσεις
των φίλων!...
Είναι στ' αλήθεια απόλαυση ψυχής οι μαγικές
πτήσεις μαζί σου!
Και τι θαυμάσια μουσική, αχ!...

Ignis! θα σε μαλώσω! ;) Μα γιατί δεν είσαι για όνειρα εσύ;! Ένα τόσο προικισμένο και γενναιόδωρο πλάσμα!

Γεια στους αγαπητούς Κυρίους και στις
αγαπημένες ποιήτριες :)

Ignis said...

Νανά...άσχετο με τα πραπάνω, αλλά...(άμα δεν μιλήσω θα σκάσω!)..."τους καλούς κλέβουν"...θα ήθελα να το πιστεύω αυτό, αν και υπάρχουν 3 πράγματα που με ενοχλούν υπέρμετρα: το ψέμα, η κλοπή (και αρπαγή) και η υποκρισία (που είναι το πιο ύπουλο ψέμα)
Εκτός από την κλοπή, στο διαδίκτυο υπάρχει και η ...υποκλοπή (!)
Πάτα σε παρακαλώ κάτι από την καταληκτική στροφή του ποιήματος σου "Ελιές" (πχ. τον πρώτο της στίχο ως έχει) στο google και δες όχι μόνον ποιοι παραλλάσσουν την ποίησή σου, μα και ποιοι παίρνουν την κατακλείδια αυτή στροφή ατόφια στους χώρους τους, χωρίς να σε αναφέρουν (βρε ποια μέρα θα την κάνω από το διαδίκτυο απηυδισμένη από τα όσα βλέπω να γίνονται...)
(πώς μου ξέφυγε εκείνο το υπέροχο ποίημα σου πέρυσι στον Λογόκηπο και δεν το σχολίασα;;; αναρωτιέμαι... έξοχη αυτή η στροφή του τέλους...)
Γιατί φέρνω αυτό το σχόλιο εδώ;;; Γιατί όπως γράφεται και κυκλοφορεί το ένα, ας γράφεται και το άλλο. Να αποδίδεται δικαιοσύνη. Και οι στίχοι σου, να σου ανήκουν. Τους κυοφόρησες, τους γέννησες, είναι δικά σου πλάσματα, ψήγματα της ψυχής σου, και κανείς δεν έχει δικαίωμα να σου τους αρπάζει ή να σου τους υιοθετεί, χωρίς να αναφέρει το όνομά σου.

Καλημέρα σε σένα και όλους.
Καθαρή και ανέφελη

ΥΓ. αν δεν το ξέρετε, με αυτόν τον τρόπο (πάντα εντός εισαγωγικών για να βρεθεί ατόφια η φράση) του google, βρίσκετε πολλές αρπαγές στο διαδίκτυο. Ή τουλάχιστον τις αρπαγές που μπορούν να είναι φανερές. Για τις υπόλοιπες είναι πιο σύνθετη η ανεύρεση. Όχι αδύνατη όμως.

markos A said...

Είναι ένα άθλιο φαινόμενο, που δεν ταιριάζει
σε αληθινά πνευματικούς ανθρώπους!

Δυστυχώς η "έκθεση" σε δημόσιους χώρους εμπεριέχει και αυτό τον κίνδυνο...
Η κλοπή ΚΑΙ πνευματικής ιδιοκτησίας πάντως,
διώκεται από το νόμο.

onlysand said...

IGNIS :)

τώρα εξηγούνται όλες οι (επίμονες) αναφορές σου
στους 'τυφλοπόντικες' του δικτύου

Αν και μπήκα σε μπελάδες 'διεκδικήσεων' του αυτονόητου, σ' ευχαριστώ από ψυχής, Χρυσή

Έγραψα απευθείας στον θρασύ του Λ/κ
- τώρα μόλις μου έγραψε ο admin, κάτι σαν να μου ζητάνε και τα ρέστα γιατί δεν τους ειδοποίησα - έγραψα σχόλιο και στην 'άλλη' :

"Αφελής, καλοπροαίρετη και ανυποψίαστη - εκ γενετής -
ειδοποιήθηκα από τον καλό μου άγγελο σήμερα το πρωί:

Το κείμενο στο προφίλ σου - εν αγνοία σου ή όχι - αποτελεί κλοπή πνευματικής ιδιοκτησίας και διώκεται.
Απαιτώ να το αφαιρέσεις ή να αναφέρεις πού ανήκει."

Κι αυτή απάντησε με δικαιολογίες - πάντως έβαλε το όνομά μου
αχ, πόσο δεν μ' αρέσουν όλ' αυτά...\


MARKO

σ' ευχαριστώ για την συμπαράσταση


Το χειρότερο είναι ότι, παράλληλα, έπαθα προ ολίγου μια ανεπανόρθωτη απώλεια: κατά ένα διαβολικό τρόπο, ο εξωτερικός σκληρός δίσκος απεικονίζει ότι έχω ήδη στο πισι. πριν το διαπιστώσω όμως, πέταξα πράγματα για να αποθηκεύσω τα φάιλς ενημερωμένα - με αποτέλεσμα να τα χάσω δια παντός...

Monody said...

Τουλάχιστον συνομιλούμε στα όνειρα.

Ευχαριστώ

Monody


(ian hunter)

We walked to the sea, just my father and me
And the dogs played around on the sand.
Winter cold cut the air, hanging still everywhere
Dressed in gray did he say hold my hand?
I said love's easier when it's far away
We sat and watched the distant lights.

We're two ships that pass in the night
And we smile when we say it's alright.
We're still here, it's just that we're out of sight
Like those ships that pass in the night.

There's a boat on the line where the sea meets the sky.
There's another that rides far behind.
And it seems you and I are like strangers a wide
Ways apart as we drift on through time.
He said it's harder now you're far away
We only read you when you write.

We're two ships that pass in the night
We both smile when we say it's alright.
We're still here, oh it's just that we're out of sight
Like those ships that pass in the night.

We're two ships that pass in the night
We're two ships that pass in the night
We're two ships that pass in the night

voul-voul said...

Τι θαυμάσιο τραγούδι, Monody!

όμορφο αντι-δωρο στη Νανά
που τόσο τρυφερά την φιλοξενείς
και στην εξαιρετική σελίδα σου

Νανά, καλά ξεμπερδέματα με τις ανθρώπινες
και τεχνικές δυσκολίες - ελπίζω να
μη μας λείψεις για πολύ!... ;)

Πάντως, η λογοκλοπή είναι ολοφάνερη...

Ignis said...

Νανά καλή μου, σε εθαύμασα (στο ένα, στο άλλο δεν είδα)...έχω βρει κι εγώ ποίημα μου στο διαδίκτυο πάνω στην ώρα που το ανάρτησε για δικό της (!!), ένα μικρό 16χρονο κορίτσι πρέπει να ήταν (τελικά, μήπως η γραφή μου είναι μπεμπέκας;;;; ω θεέ μου κατάντια!!!!), με πόνεσε, το ποίημα είχε τίτλο "σαν σ'αγαπώ" και παρότι δεν ανέφερα όπως και πλείστα όσα στο blog μου ότι ήταν αφιερωμένο, ήταν χαρισμένο με κάθε λέξη του, και με την αποδοχή -και ανταπόδοση- του δέκτη του να το στολίζει διάδημα. Κι ήταν σαν να μου έπαιρναν ένα κομμάτι του εαυτού μου, έτσι βίαια να το αφαιρούσαν, να το τραβούσαν να πάει και σε άλλους παραλήπτες (ποτέ των ποτών!!!). Το ποίημα χάρις στην έγκαιρη αντίδρασή μου, μού αποδόθηκε. Αλλά έμαθα να είμαι σε επιφυλακή. Μάλλον το κοριτσάκι που το προσεταιρίστηκε το είχε βρει από τον Λογόκηπο, κι όχι από το blog μου, το πρόσεξα. Δεν είχε λέει υπογραφή, παρά μόνον το ignis (μα δεν της έκανε φαίνεται!)
Έτσι πιστεύω ότι η "βουτιά" σε σένα έγινε από τον Λογόκηπο, πολλοί μας έβλεπαν εκεί, αμίλητοι...άλλοι παρουσιάστηκαν, άλλοι παραμένουν αφανείς. Μα πάντα βλέπουν.
Το ποίημα σου αυτό που σου πήραν, είναι ένα διαμάντι. Τυχαία πάνω του έπεσα χτες και κάτι μου θύμισε... Στο έχω πει ότι οι κατακλείδες σου χαράσσουν κι έτσι έψαξα και το βρήκα. Θεώρησα καλό να σε ειδοποιήσω, από δω και φανερά.
Σε/σας πληροφορώ όμως, ότι δεν ήσαν αυτού του τύπου τα άσχημα του διαδικτύου που συχνά υπαινίσσομαι. Αυτά εδώ είναι παρωνυχίδες, δυστυχώς είναι να μην βάλουν κάποιοι μασκοφόροι κάποιον στο μάτι. Πέφτει λάσπη, βρώμα και δυσωδία και άντε να ξεμπλέξεις. Γι'αυτό οφείλουμε να μην ανακατευόμαστε με άτομα που κάτι δεν μας πάει καλά, ή και ακόμα επιφυλακτικότεροι, να μην ανακατευόμαστε ακόμα και με όσους σύρουν μαζί τους και ...σκόνη, δηλαδή όσους ακολουθούν και κάτι καρκινώματα ανώνυμα που ψάχνουν να βρουν θέματα για να σπιλώσουν ανθρώπους άλλοτε με αποκυήματα της φαντασίας τους, μυθεύματα που στερούνται βάσεως σε όσους είναι σε θέση να γνωρίζουν, κι άλλοτε όχι. Σημασία έχει πως είτε έχουν βάση οι διαδόσεις είτε όχι, είναι ανεπίτρεπτες και κατακριτέες. Είναι ανήθικο, ανέντιμο, σαν να χτυπάς κάποιον πισώπλατα. Άνανδρο.

Καλά να είμαστε και να προσέχουμε ο ένας τον άλλον.

ΥΓ. καλή τύχη με τον η/υ και τα συν αυτώ. Άτιμα μηχανήματα, κι εσείς τα άψυχα προδίδετε τελικά...
ΥΓ (2) και τώρα το φίμωτρο παρακαλώ πολύ στην φλύαρη εμένα. Γρήγορααααα
ΥΓ (3) ή χρονοδιακόπτη. Να κελαηδήσω στα επόμενα "φυλλαράκια". Ρυθμίστε με να γλυτώσετε καλά μου κορίτσια, και μην υποθάλπετε με τόση γλύκα τα ποτάμια μου.

Logokipos said...

Αγαπητή κυρία,

Το Λογόκηπος δεν σας ζήτησε τα ρέστα, αυτή είναι μία φράση που την χρησιμοποιούνε οι άνθρωποι όταν μεταξύ τους υπάρχουν παρόμοιες αντιπαραθέσεις. Εμείς δεν βρισκόμαστε σε καμμιά αντιπαράθεση με κανέναν.
Δώσαμε την απαραίτητη βαρύτητα στην περίπτωση, και επικοινωνήσαμε με τα εμπλεκόμενα πρόσωπα. Διότι όσο μπορούμε -γιατί έχουμε κι εμείς τις δικές μας δουλειές- διαβάζουμε τα σχόλια που γίνονται. Αν δεν το διαβάζαμε το σχόλιό σας θα το αφήνατε έτσι νομίζοντας πως εμείς ειδοποιηθήκαμε; Γι' αυτό σας είπαμε έπρεπε να μας είχατε μιλήσει έστω και ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ με το σχόλιο σας.
Απομένει να απαντήσει το άλλο πρόσωπο, γιατί το Λογόκηπος δεν επιθυμεί όπως φαντάζομαι όλοι οι παρόμοιοι ιστοχώροι, ούτε υποψία λογοκλοπής ανάμεσα σε έργα που έχουν δημοσιευτεί σε αυτό, ή παραφράσεως κραυγαλέας χωρίς αναφορά στο όνομα του άλλου μέλους δημιουργού. Βοηθήστε στο έργο μας με το να επικοινωνείτε με το email που βλέπετε στην κύρια σελίδα αλλά και αλλού στον ιστοχώρο.

Για έργα και συγγραφείς εκτός Λογόκηπου δεν αναλαμβάνουμε να βοηθούμε στην λύση των όποιων διαφορών περί πνευματικών δικαιωμάτων εννοείται, (δηλαδή όσα αναρτούνται σε άλλους διαδικτυακούς χώρους). Δεν μας αφορά και δεν μας απασχολεί. Μόνο αυτά που συμβαίνουν εντός Λογόκηπου είναι δουλειά μας.



Δεν είμαστε Μπιγκ Μπρόδερ να ξέρουμε τι ανεβαίνει και που. Σε τέτοιες όμως σοβαρές περιπτώσεις θεωρούμε αυτονόητο να μας ειδοποιούν τα αγαπητά μέλη εγκαίρως και κατ' ιδίαν για να υπάρχει η καλύτερη δυνατή συνεργασία και τα καλύτερα δυνατά αποτελέσματα.

Όσον αφορά γενικά περί πνευματικών δικαιωμάτων αυτή τη στιγμή είναι όλα στον αέρα διότι δεν υπάρχει νομοθετικό πλαίσιο. Απ' ότι γνωρίζουμε το νομοθετικό πλαίσιο περί Διαδικτύου θα συζητηθεί και θα ψηφιστεί στην καλοκαιρινή βουλή.
Το οποιοδήποτε ψήφισμα θα το διαβάσουμε εμείς ως ιδιοκτήτες ιστοχώρου και θα αναρτήσουμε στην σελίδα μας.

Anonymous said...

Καλημέρα σε όλους τους φίλους της 'άμμου'

επειδή δεν έχω μαζί μου κωδικούς και άλλα ...κεφαλοκλειδώματα, σας λέω
είμαι η Νανά και σας γράφω από Internet cafe - δυστυχώς, η ταλαιπωρία με το (λαπ)τοπάκι συνεχίζεται και δεν ξέρω για πόσο ακόμη, ραγιάδες-ραγιάδες (άσχετο)

στους αγαπημένους MONΟDY, VOUL-VOUL και IGNIS
στέλνω προς το παρόν μια ζεστή αγκαλιά
- βλέπω και χαίρομαι τις καταθέσεις της όμορφης ψυχής τους - "να προσέχουμε ο ένας τον άλλο"! - επιφυλάσσομαι για τις εγκάρδιες απαντήσεις που τους χρωστάω!

Anonymous said...

@ ΛΟΓΟΚΗΠΟΣ

Αγαπητή Κυρία/Κύριε

τώρα με κατηγορείτε και για αδιαφορία προς απάντηση - μόλις χθες, ένας κύριος από τη διαχείριση της ιστοσελίδας σας με 'επαίνεσε' για την άμεση ανταπόκριση.
Ποιο απ' τα δύο να κρατήσω;;;

Όπως και να 'χει, δεν βρίσκομαι στην ευνοϊκή (από τεχνικής πλευράς) θέση να απαντήσω σε ένα προς ένα στα ενδιαφέροντα στοιχεία της διδακτικής επιστολής σας.

Περιορίζομαι στο να αναφέρω πώς νιώθω - δανειζόμενη την ευφυή ρήση του λαού μας:

"και κ... και δαρμένος"

Η ΟΥΣΙΑ: Θεώρησα καθήκον μου για λόγους δεοντολογίας - αντικειμενικά, και όχι επειδή αφορούσε σε ποίημά μου - να ασχοληθώ με την περίπτωση, απευθυνόμενη μάλιστα στον ίδιο για τις μεταξύ μας 'εξηγήσεις'...
τεσπα... ομολογώ πως το ...μετάνιωσα ;)

onlysand - άλμα - νανά

Ignis said...

Είδα αυτό του Λ/Κ (χωρίς τα δικά σου Νανά, τώρα τα είδα). Και εξηγήθηκα κι εκεί. Και μέσα και έξω. Με αγριεύει ο χρόνος που γίνεται η κίνηση αυτή, η άγρια, η απρόσμενη (το κλείσιμο, το τελευταίο εκεί ποίημα)
Δεν θέλω να κακοβάλω, δεν θέλω να συνδέσω πράγματα. Κι αν σε κάτι συνδέομαι ή φταίω, ας έχω χρόνο να μιλήσω όπου πρέπει, καθαρά τίμια και ξάστερα, αυτό το σ/κ δεν θα μπορέσω να είμαι παρούσα, συμβαίνουν πράγματα (μου συμβαίνουν πράγματα, δεν είναι υπεκφυγή) συγχωρήσετε με για την πιθανή απουσία, δεν γνωρίζω πόσου χρόνου. (και δεν γνωρίζω κι αν μετέδωσα τα όσα είχα να πώ σωστά, δεν είμαι σε καλή στιγμή, σήμερα)
Και κυρίως που τα δικά μου τα εδώ, μαγαρίζουν το θαυμάσιο ποίημα σου Αλμα (ψυχή μου) που δεν του πρέπουν κοντά του άσχετα σχόλια . Ο Μονωδός καθώς είδα το τίμησε στον χώρο του όπως όφειλα κι εγώ να κάνω στο προηγούμενο που η γενναιοδωρία σου μου χάρισε, άλλη μια συγγνώμη...(μα θα επανορθώσω, θα μπορέσω, θα έρθει ο χρόνος)


Να είστε όλοι καλά. πραγματικά καλά. Και όπως θα φαίνεστε προς τα έξω, κι όπως θα νοιώθετε μέσα σας (κυρίως αυτό το τελευταίο, το πολύτιμο)

Logokipos said...

Αγαπητή Νανά,

Κύριος ήταν ο προηγούμενος τώρα θα σου απαντήσει η Νικαρέτη.

Που είδες πως σε κατηγόρησε για αδιαφορία προς απάντηση ο Τάσος; Επειδή εδώ μιλάγατε για το Λογόκηπος ξεκάθαρα και για το συγκεκριμένο ζήτημα έκανε ένα σχόλιο για "τα ρέστα".

Διευκρίνησε πως ήθελε παράλληλα να ειδοποιηθεί κι αυτός.

Να συμπληρώσω λοιπόν προς αποφυγή παρεξηγήσεων, η Νανά όπως είπε ο Τάσος στο Λογόκηπος δημόσια, ΆΜΕΣΑ επικοινώνησε με τον ιστοχώρο και το εκτιμήσαμε αυτό.

Και το εκτιμούμε ακόμα.

Τώρα για το τελευταίο ποίημα δεν θα μπορώ να σχολιάζω το ποίημά μου στο blogger. Ένα προσωπικό μου ποίημα είναι αν θέλετε δεχτείτε το.

Τόσο εγώ όσο κι ο Τάσος δεν θα συνεχίσουμε καμμιά κουβέντα εδώ.

Σας ευχόμαστε καλή συνέχεια και καλή δύναμη.

Προς τη Νανά θα σταλεί ένα μήνυμα το βράδακι σχετικά με το θέμα που εύλογα την απασχόλησε, όταν ο Τάσος επιστρέψει από την εργασία του. Πληροφόρηση πάνω στο θέμα απαντήσεως του άλλου μέλους.

Καλό σας Σαββατοκύριακο!

Νικαρέτη

voul-voul said...

Νανά μου, όλα μες στη ζωή είναι, θα την ξεπεράσεις κι αυτή τη δυσκολία!

Όλες μου οι ευχές σε συνοδεύουν

όπως και την Ignis, που είναι κι εκείνη μια ψυχή διαμάντι!
ΟΛΑ να σου πάνε ΚΑΛΑ! :)

Να ευχηθώ κι εγώ ένα όμορφο Σ/Κ σε όλους τους πολύτιμους φίλους της "Άμμου" μας!

eraser said...

Καλή βδομάδΑΑΑ !

και χωρίς... δυσκολίες ;)

Μας λείπεις, Νανά
Θέλουμε κι άλλα!!!

fyllo said...

Tι υπέροχο, απογειωτικό ποίημα!

Νανά, να σου πω ότι μας λείπεις; το ξέρεις

εύχομαι μόνο να τελειώσει γρήγορα η ταλαιπωρία σου με τα "πεζά" τεχνικά θέματα και να μας ξανάρθεις γρήγορα με την ΠΟΙΗΤΙΚΗ διάθεση που σε διακρίνει και είναι μεταδοτική: τη χρειαζόμαστε! :)

Πολλούς χαιρετισμούς στους εκλεκτούς φίλους
της "Άμμου" μας! :)

onlysand said...

IGNIS :)

Και τον Άλεξ θυμάμαι, που μου συνιστούσε 'προσοχή', και τις δικές σου αλλεπάλληλες προειδοποιήσεις – και εν γνώσει μου ο 'κίνδυνος'... ;)
Έστω, όμως, και για 5-6 ειλικρινείς φίλους, νομίζω ότι αξίζει το ρίσκο :)

Θέλω κι από δω να εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου για το νοιάξιμο και την τρυφερότητά σου – ναι, είμαι τυχερή :)
Αλλ' αν αυτά που συνέβησαν στον μικρόκοσμό μας είναι παρωνυχίδες, περιμένω και τους... 'λασπωμένους μασκοφόρους' – μην ανησυχείς, αντέχω!!! ;)

Όσο για τα θαυμαστικά σου σχόλια, Χρυσή, έχω πει κι άλλη φορά ότι εμφορούνται από αγάπη και επιείκεια – είναι υπερβολικά! Ωστόσο, τα δέχομαι γιατί τα αισθήματα είναι αμοιβαία – από ψυχής σ' ευχαριστώ! :)

onlysand said...

MONODY :)

Μα τι θαυμάσιο τραγούδι (και ποίημα!)
που άκουσα και στη σελίδα σου!...
Δεν γνώριζα τον Ian Hunter – ντροπή μου;...

Σ' ευχαριστώ πολύ και για το αισθαντικό
γράμμα σου: ξέχασα να σου πω στη βιαστική μου απάντηση, ότι μ' 'έκοψε' ανεξίτηλα αυτό που λες για την λεπτότητα στη ζωή (σου)

Να είσαι πάντα καλά!



και πως κι εγώ το ίδιο πιστεύω για την
'περιττή τέχνη' μας: είναι ανείπωτο αυτό που αφήνει μέσα μας η ανάγνωση ενός ποιήματος.

onlysand said...

ΛΟΓΟΚΗΠΟ & ΝΙΚΑΡΕΤΗ

Σας ευχαριστώ για τις απαντήσεις - για μένα το θέμα, αν και πολύ λυπηρό για τους 'ομότεχνους' - θεωρείται λήξαν, δεν έχω ούτε όρεξη για ...big brother, ούτε χρόνο για τα 'αυτονόητα'.

Κι εσείς να είστε καλά – καλή συνέχεια και δύναμη! :)

onlysand said...

VOUL-VOUL, ERASER, FYLLO

Θερμά σας ευχαριστώ με όλη μου την καρδιά – κι εμένα μού λείπετε :)

Το 'άτιμο και άψυχο μηχάνημα', όπως λέει κι η Ignis, δεν μου κάνει ακόμη τη χάρη να 'ρθει με το ...μέρος μου ;)
Θέλω να πιστεύω ότι θα ανακτήσω γρήγορα το παλιό μου format για να δουλεύω πάλι σε οικεία 'νερά'. Λυπάμαι μόνο που δεν 'ανέβασα' τα φτωχά δώρα που είχα να σας προσφέρω – δεν πειράζει, μπορούν να περιμένουν!
Μόνο τον Νταλί θα προσπαθήσω εκ των ενόντων να φέρω αύριο στην παρέα (αν και ατελή στην παρουσίαση, επειδή θέλω να βρίσκεται στα ποστ του Μάη).
Επαφίεμαι στην συγνώμη που θα μου ανταποδώσετε εσείς για τις άθελά μου ατέλειες που θα το συνοδεύουν... ;)

Θα ήθελα να ευχαριστήσω και τους φίλους που με τρυφερά e-mails προσφέρθηκαν συμπαριστάμενοι να βοηθήσουν σε όλα και για όλα/ους.

meril said...

Καλώς ήρθες Νανά ....
Έλειψε πολύ η αύρα σου.....

Ignis said...

Νανά μου
Οι ειλικρινείς φίλοι είναι το καλύτερο απόσταγμα του διαδικτύου. Σου εύχομαι να πολλαπλασιάζονται, έχεις τα φόντα της γενναιόδωρης ψυχής για να σου συμβαίνει. Είναι πια κι αυτό σπάνιο (η ανυπόκριτη γενναιοδωρία), οι άνθρωποι να έχουν χαρίσματα τέτοια, κι ό,τι και μπρος σου έτσι και πίσω σου. Μεγάλη αρετή αυτό.

Κι εδώ σε περιμένουμε.
Θέλω να πιστεύω μόνον εμείς οι φίλοι σου. Πήραμε από μια σεζ λονγκ και καθίσαμε στην αμμουδιά κάτω από τις ομπρέλες. (απαρτία, μετρηθήκαμε!)
Ορίστε, εδώ στην ψιλή λεπτή λευκή άμμο
Πίνουμε και μια φρουλάτη (πήγε κανείς Σαντορίνη και ξέρει για ποιο νέκταρ μιλάω;;;) δροσιστική, και αναμένουμε τα ωραία σου, σαν αεράκι θωπευτικό κι ανάλαφρο.
Με το καλό όποτε και όταν, κι όλα καλά ως τότε να κυλάνε.

ΥΓ. σιγά τις ατέλειες που θα έχει ο Νταλί, δεν σε πιστεύουμε. Εξάλλου η τελειότητα είναι κουραστική. Μετά μαθαίνουμε να έχουμε υπέρμετρες απαιτήσεις. Θέλεις να μας κακοσυνηθίσεις τόσο;;; α πα πα πα!!!

eraser said...

Επιτέλους, Νανά!

να σε ξανα"δούμε", κι ας είναι και... Νταλί! ;-Ρ

Ignis, θύμισέ μας! Πέρσι ήμουνα Σαντορίνη, αλλά έπινα... Αθηναϊκά...

Καλό βράδυ σε όλους!

Ignis said...

Αχ Eraser....αυτά ήταν παλιά, πολύ παλιά...
Όταν οι βάρβαροι εισβολείς στο νησί ήσαν πολύ λιγότεροι και έμπλεοι σεβασμού... δεν ξέρω αν υπάρχουν τέτοιες κοιτίδες ηρεμίας τώρα εκεί...ήμουν στις πρώτες μου ελεύθερες εξόδους λίγο μετά το πέρας της εφηβείας...κι ήταν ένα μέρος εκεί στα Φηρά, το Franco’s που μέσα σε εξαίσια μουσική πανδαισία απελάμβανες την φρουλάτη ενώ τα μάτια σου βυθίζονταν σε εκείνο το ονειρικό και αιμάτινο ηλιοβασίλεμα, που αναδείκνυε σκιερό ό,τι είχε απομείνει από το κορμί του ηφαιστείου, απέναντι... έπαιζε μόνον κλασσική, οι ήχοι των ανθρώπων γύρω λίγοι, χαμηλόφωνοι, σχεδόν ψίθυροι, θροΐσματα ανεπαίσθητα, ο φλοίσβος μόνον των κυμάτων της φωνής των, μην την βεβηλώσουν, μην διαταράξουν την ευωχία της ομορφιάς. Καθισμένοι σε μπλε σεζ λονκ παραταγμένες σαν σε πλατεία θεάτρου, που έπαιζε στην σκηνή το ωραιότερο έργο, αυτό των χρωμάτων. Με κατάνυξη λες κι ήσουν σε εκκλησία.... κι αν άκουγες Casta Diva με την φωνή της Κάλλας την ώρα που έσβηνε ολοπόρφυρος και φλεγόμενος ο δίσκος του ήλιου στο νερό, ένα ρίγος σε διαπερνούσε..
Και μέσα σε όλη την ευωχία των αισθήσεων, η φρουλάτη. Μείγμα φρούτων με κυριαρχία ροδάκινου, παγωμένο και γλυκύτατο. Που προσέθετες κατά βούληση ή αλκοόλ ή λεμόνι ή γάλα.
Και η ρέμβη γινόταν έκσταση...
Δεν ξέρω αν αυτά υπήρξαν και πιο μετά από την παρελθούσα εποχή της άνθισής μου. Δεν ξέρω αν επέζησε το μέρος αυτό έτσι όπως είχε τότε, στα στίφη των βαρβάρων που κατέλυσαν στο νησί τα κατοπινά χρόνια. Πάντως σε μιαν άκρη του μυαλού μου φυλάσσω προστατευμένες με στοργή αυτές τις εικόνες τυλιγμένες στο βελούδο της αίσθησης που τις συνόδευε. Δεν πήγα ξανά στην Σαντορίνη από τότε, από τα συνεχόμενα εκείνα καλοκαίρια της αναντικατάστατης νεότητας. Να μην πληγώσω αλλοιώνοντας τα πολύτιμα εκείνων των εποχών..

Και με την ευχή να έχει κάθε εποχή της ζωής μας το πολύτιμό της, το ξεχωριστό της αγαθό, σας καλημερίζω φίλοι ωραίοι της Άμμου και εκλεκτή μας Οικοδέσποινα


ΥΓ.
Μάλλον Eraser μόνον εσύ μπορείς να απαντήσεις στο νέο ερώτημα που προκύπτει (τύπου: ζει ο βασιλιάς Αλέξανδρος;) υπάρχει ακόμα εκείνο το Franco’s ? Επέζησε στον χρόνο;

Ignis said...

Και πώς είναι πια η Σαντορίνη μετά την κάθοδο των μυρίων, πληγώνει ή άντεξε;
Ελα Eraser.. παρηγόρησέ μας... Πες μας πως είναι πάντα ονειρική.

eraser said...

Ignis, με τη χρωματιστή γραφίδα και τη ρομαντική ψυχή

Franco’s δεν θυμάμαι να είδα, κρίμα ε;...
κλασική μουσική ακούγεται πολύ σπάνια και ιδιωτικά - έτσι κι αλλιώς, βουίζουν τα πλήθη με τέτοια φασαρία, που οι ήχοι της φύσης και της μουσικής σχεδόν απουσιάζουν...
Η ομορφιά του νησιού, όμως, αναλλίωτη! :)

Καλημέρες σε όλους! Και δροσερό Σ/Κ :)

onlysand said...

MERILou :)

γλυκειά κι αισθαντική, γράφεις υπέροχα!

Να ξέρεις ότι, προς το παρόν*, δεν μπορώ να έρθω στον 'ασφέδαμο'

*κι επειδή μπορεί να διαρκέσει, δεν σου ζητώ από τώρα να μου ξαναστείλεις την πρόσκληση

Όμορφα να περνάς :)

onlysand said...

IGNIS :)

Τι θαλπωρή τα λόγια σου, κι αγάπη η ψυχή σου!

O Νταλί, ατέλειες;! Όχι, Χρυσή – η παρουσίασή του, είπα!... ;)))
Να, δες π.χ.: οι δύο τελευταίες παράγραφοι δεν εννοούν να 'απλωθούν' όπως τις ...διατάσσω!
Και βέβαια, μετά το format, δεν μπόρεσα ν' ανεβάσω όλους τους πίνακές του...

Υ/γ.: Το 'βασίλειό' μου γι' αυτή την ονειρεμένη άμμο που μας χάρισες!...

Όπως και για την Σαντορίνη που δεν γνώρισα όπως θεσπέσια την περιγράφεις!
Ωστόσο, πριν 2 χρόνια που την είδα για πρώτη φορά και μαγεύτηκα, μόλις αντικρύσαμε το 'μπαλκόνι' της, είπαμε όλοι μ' ένα στόμα, ότι τώρα ξέρουμε πώς είναι ο Παράδεισος! :)

onlysand said...

ERASER :)


Ωραία... Να μη σε απειλήσω τώρα με ...βαν Γκογκ!... ;Ρ

Μα δεν υπάρχει νησί, νομίζω, που να σου κλέβει την ανάσα μαζί με την ψυχή σου!

Επίσης: με την περιγραφή σου για την IGNIS συμφωνώ!

Καλό Σ/Κ και σε σένα :)

Ignis said...

Ο υπέροχος, ο ιδιοφυής Νταλί..
Ο μόνος μεγαλομανής που δεν θα ένοιωθα ότι ήταν υπερφίαλος, καλά τα έλεγε στον εαυτό του, ήταν το τέλειο.
Να προσθέσω, και συγγραφέας. Με ένα εντυπωσιακό σε σύλληψη μυθιστόρημα (πλην της αυτοβιογραφίας του) το "Κρυμμένα Πρόσωπα"(εκδόσεις Εξάντας) Το συνιστώ ανεπιφύλακτα, ένα από τα πιο δυνατά έργα που έχω διαβάσει. Ένας τρίτος τρόπος να βασανίζουν τον εαυτό τους οι δυο ήρωες, η Σολάνζ ντε Κλεντά και ο κόμης ντε Γκρανσάιγ, κάτι ανάμεσα σε μαζοχισμό και σαδισμό: δεν θα ενωθούν ποτέ, μια και τους εμποδίζει ισχυρότατος εγωισμός και απτόητη εγωπάθεια, ο καθένας θέλει τον άλλον να υποχωρήσει, όχι μόνον να τον ισοπεδώσει, μα να πέσει στα πόδια του ολοκληρωτικά ηττημένος, ξέψυχος... Τελικά νικά ο θάνατος επειδή οι καιροί είναι άστοργοι και δεν συγχωρούν τις παλινδρομήσεις και τα διαρκή παιγνίδια λες και πάντα υπάρχει απόθεμα από "αύριο"
Όταν ο άνθρωπος είναι τέτοια μεγαλοφυΐα ζωγραφίζει αριστουργήματα με κάθε τρόπο, είτε με τον χρωστήρα είτε με την γραφίδα.. (και κοσμήματα αν δεν κάνω λάθος αλλ' επ' αυτών δεν έχω γνώμη)
(κι αυτή την Γκαλά πώς την έφαγε από τον Ελυάρ...τόσο άπειρος νεαρός κι ανίδεος που ήταν τότε, τι να είδε εκείνη η πανέξυπνη γυναίκα, την μόνιμη αθανασία της στον καμβά; Την ένδοξη μούσα που θα γινόταν, την ομορφιά της που θα επιζούσε έτσι του θανάτου και του γήρατος; Τι την δελέασε τόσο;)
Φοβερές οι ρήσεις του που έφερες εδώ Νανά, μια προς μια ευρηματικές!
Και υπέροχος ο πίνακας με την Γκαλά, το σώμα της στον ορίζοντα ως ναός...
(χμμμ εγώ πάντως δεν είδα κάτι να μην είναι στημένο καλά στην ανάρτησή σου, πώς το είδες εσύ δεν ξέρω ...τς τς τς τελειομανής παιδάκι μου...τελειομανής)

Είπα πριν "καλό σαββατοκύριακο". Η αμετανόητη επανήλθα πριν την Δευτέρα. Να ψέξετε δυο: τον Νταλί και την Νανά.
Μάλιστα!
(και καλή Κυριακή)

akb8862 said...

Γλυκια μας Νανά, καλησπέρα! Αν & ξέρεις πως δεν έχω αυτην την περίοδο ευκολη πρόσβαση σε Η/Υ γιατι λειπω (αρκετά κοντά σας) σε επιμόρφωση. μπήκα για λιγο με δανεικο Η/Υ να σε καμαρώσω & να χαρώ τα κείμενα σου & να πω μια καλησπέρα σε όλους.
Δίώξε ότι σε βαραινει με τον όμορφο δικο σου "ανεπίδοτο" τρόπο. Δεν κατάλαβα & πολλά πράγματα,γιατί γραφω από δανεικό Η/Υ & πρέπει να συντομεύω. Θα τα πούμε όμως. Ισως σου στειλω SMS ίσως αν βρω χρόνο να σου τηλεφωνήσω κιόλας.
Εσυ ξερεις πάντα να ξεπερνάς τα πάντα με περισσή ευγένια & αγάπη προς όλους. Καλο κουράγιο σου εύχομαι & δύναμη. Αν μου απαντησεις από δω θα αργησω πολύ να το δω,αλλα θα το δω. Αν θες να απαντησεις άμεσα στειλε SMS καλύτερα.
Θα κλείσω με κάτι που έχω βάλει ως υπότιτλο & στο μπλογκ μου :

«Εάν ταις γλώσσαις των ανθρώπων λαλώ και των αγγέλων, αγάπη δε μη έχω, γέγονα χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλαλάζον»: Κορινθίους Α!, Ιγ, 1.
& μένω στην ουσία του μηνύνατος αυτου ,όχι στο ποιος το γραψε.

Ας αγαπάμε τους πάντες.Κάνει καλο πάνω απ` όλα σε μας τους ίδιους!
Καλο Σ/Κ σε όλους/ες ,σε όσους μας αγαπουν & πιο πολυ σε όσους δεν μας αγαπούν.

Monody said...

...Με ανάσες σιωπής
επινοώ αναμνήσεις που σε περιέχουν...

Monody said...

...την εξαίσια
αποκαλύπτουν απουσία σου.

onlysand said...

IGNIS :)

Τι να σου πω, στολίδι θησαυρέ;
Γι' αυτά τα θαυμαστά που εδώ μας ξεδιπλώνεις
για τον “Μεγάλο Μάγο”, και τα άλλα πλουμιστά
τιμητικά που ανέβασες για την ασημαντότητά μου
στο ιστίο σου, με αίμα ψυχής κεκοσμημένο...

Θα σε πληρώσω με δικό σου νόμισμα:

“Κι ύστερα εγώ
θα πιάσω απαλά το πρόσωπό σου
μες τα δυο μου χέρια
και σαν τυφλός που βλέπει
μόνον με τα χείλη,
θα το διαβάσω.”
Ignis

Ωραία, το δέχομαι: και ο Νταλί κι εγώ,
να φταίμε για τέτοια ταξίδια μαζί σου :)

voul-voul said...

Νανά, καλημέρα – βλέπω, πάλι “συναντιόμαστε”!
Καθώς περιδιαβάζω τις δικές σου υπέροχες
αναρτήσεις και τα εξαίσια λόγια-στολίδια των φίλων!

Τέτοια ομορφιά δύσκολο να την αντέξεις
σου κόβει την ανάσα ως το επόμενο θαύμα...

Όμορφη Κυριακή σε όλους μας! :)

onlysand said...

ΑΛΕΞ :)

τι χαρά και συγκίνηση, γενναιόδωρε 'αδελφέ'
το μήνυμά σου αστραφτερό Αγάπης
που ξενιτεύτηκες (ναι, κοντά μας: στην Αθήνα!;)
μες στη φουρτούνα τής επιμόρφωσης
όπου, βέβαια, κανένα φόβο δεν έχω ότι
θα ...ΠΑΡΑμορφωθείς... ;)

Φυλλαράκι που μας έχεις λείψει, δεν πρόλαβες
να διαβάσεις για να καταλάβεις σε τι πέλαγος
(κυρίως τεχνικό!...;) έχω πέσει κι εγώ
- μεταξύ άλλων, δεν έχω πρόσβαση και
στον αριθμό του τηλεφώνου σου!...
Καλά που πλησιάζει η 9η Ιουνίου... ;)


Καλώσ' τη και τη VOUL-VOUL
όμορφη να 'ναι και η Κυριακή σου :)

the_return said...
This comment has been removed by the author.
the_return said...
This comment has been removed by the author.
onlysand said...

MONODY :)

Καλή σου μέρα, Αισθαντικέ
που μ' έκοψε στα δυο η 'λεπτότητά' σου
- βλέπεις, δεν ξεχνώ ;)

“...Σκηνίτης περιπλανώμενος
άρρωστες σέρνω τις λέξεις μου
Ξενιστής των δύσεων
σπαράζομαι από το θάμπωμα το χρωμάτων...”


(κι αυτό τού Monody, από το “Ετοιμόρροπο Καλοκαίρι” του)

Με τέτοια 'σχόλια' (όπως ξέχασα να γράψω και για την Ignis), επιτακτική αναδύεται η ανάγκη να μπορούσαν να 'ανεβαίνουν' στην 'πρώτη σελίδα' τής 'άμμου'...
Δοκίμασα κάποια wizzard gadgets (αν τα λέω καλά...), αλλά δεν 'έπιασαν'...
Καλείται όποιος γνωρίζει, να βοηθήσει!

the_return said...

Νανά μου , καλημέρα :)

παίρνω "πάσα" απο τον φίλο μου τον Monody που ορίζει την απουσία σου ως "εξαίσια" και αφού πω ότι μου άρεσε πολύ το τελευταίο σου ποίημα , προχωρώ στα του Νταλί.

Ο Νταλί κατά τη γνώμη μου είναι μια εξόχως ιδιάζουσα περίπτωση. Ο μπαρόκ σουρρεαλισμός του δεν είναι έξω από την εποχή του και αδύνατον να κατανοηθεί χωρίς αυτήν.

Καίτοι οι κινήσεις του καλλιτέχνη είναι "μεγαλιθικής διέκτασης", προχωρώντας στην καθίδρυση ενός ιδιοτύπου μαυσωλείου του ασυνειδήτου,
εν τούτοις ο Τουταγχαμών των σουρρεαλιστών "θάβεται" μέσα στο έργο του με αναστάσιμες σάλπιγγες.

Η όλη στέψη του καλλιτέχνη με ένα εγωκεντρικό διάδημα που ο κόσμος οφείλει να κατανοήσει, με λίγα λόγια η αντιστροφή της σχέσης ανθρωπότητας-καλλιτέχνη όπου η πρώτη μένει εμβρόντητη μπροστά στον αποκαλυπτικό χαρακτήρα του δεύτερου, πέρα από τη κρυμμένη "μεσσιανική" προβολή που εμπεριέχει,ανασύρει και μια βαρεία νύχτα, κληροδότημα του μεσοπολέμου και του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου.

Αν η ανθρωπότητα είναι τόσο ανώριμη ώστε κάτω απο συγκεκριμένες ιστορικές περιστάσεις μπορεί να επιφέρει "φύρερ" στην εξουσία,τότε ο καλλιτέχνης έχοντας βιώσει το δράμα του μακελειού, γίνεται ο ίδιος ένας αυτόκλητος "οδηγός" του κόσμου μέσα από τη τέχνη του.

Η κίνηση μπορεί να χαρακτηρισθεί "γραφική" ή "επιτηδευμένα γραφική" όσο γκροτέσκο ήταν μέσα στη τραγωδία του και το μέσον του αιώνα.
Είναι όμως πρωτίστως "τραυματική" κίνηση.

Από αυτή την άποψη η διαφορά του Νταλί από ένα τρελλό ορίζεται κυρίως από το γεγονός ότι αυτός ήξερε ότι ήταν καλλιτέχνης...

Στον αντίποδα της μεσσιανικής έκρηξης του Νταλί, βρίσκεται ο Ρενέ Μαγκρίτ.
Ο δεύτερος παρακολουθεί με συγκρατημένο μηδενισμό τις μεταπολεμικές απόρροιες, σχολιάζοντας με ευφυή τρόπο την απουσία του μεσσία.

Ο Νταλί από την άλλη μεσσιανικοποιεί την ατομική τέχνη σε ένα κόσμο που εξ ορισμού κάθε "μεσσίας" δεν μπορεί παρά να είναι άτεχνος και σφετεριστής της τέχνης.

the_return said...

ΥΓ. Μετά από απίστευτες ενδομπλογκικές "συρράξεις" κατά τις οποίες ο blogger όχι μόνο μου απαγόρευε να σχολιάσω αλλά μου έκανε και paste ...το σχόλιο της Ιγκνις πάνω στο δικό μου σχόλιο, τα κατάφερα! :)

Οι δυο προηγούμενες διαγραφές είναι δικές μου, αποτυπώματα της ..προσπάθειας.

onlysand said...

Dearest My RETURN :)

προτού διαβάσω τα δικά σου συναρπαστικά, κοιτάχτε τι έγινε με τα προηγηθέντα σχόλια (τα δικά μου και της voul-voul)

Eπανακαταχωρήθηκαν κάτω απ' το όνομα του RETURN!
Δεν θα τα 'διορθώσω', γιατί περιέχουν και την έξοχη όπως βλέπω 'προσέγγισή' του στον Νταλί

Να μου πείτε, όμως, αν έτσι βλέπετε κι εσείς τα 'σχόλια': στην μέση του γραπτού του RETURN, αρχίζει η δική του ανάλυση...

the_return said...

@onlysand

Όχι όχι Νανά μου, είναι εντάξει τώρα.Το ζήτημα τελικά ...διακανονίστηκε επιτυχώς.

onlysand said...

My RETURN! :)

Τώρα που τα έσβησες, δεν έχει νόημα το προηγούμενο σχόλιό μου - τ' αφήνω για την ...ιστορία (των μπλογκο-'συρράξεων'!...;)))


Mε την ευκαιρία και της εκθαμβωτικής 'κατάθεσης' του φίλτατου RETURN, επαναλαμβάνω την προ-προηγούμενη έκκληση περί gadgets...
Είναι κρίμα τα διαμάντια σας να μένουν καταχωνιασμένα στο 'συρτάρι' των σχολίων...

voul-voul said...

Με όλη αυτή τη γλυκειά αναστάτωση
και την όπως πάντα εξαιρετική ανάλυση του RETURN, ξέχασα την ευχή προς όλους τους εκλεκτούς φίλους της "Άμμου" μας:

Καλό μήνα, όμορφα καλοκαιρινό και γαλήνιο! :)

the_return said...

Ως επιμύθιο των σκέψεών μου, θα καταθέσω ένα ποίημα που έγραψα μόλις τώρα και το οποίο αφιερώνω σε όλους τους "συνδαιτυμόνες" της "άμμου":



Η Φωτεινή Νύχτα του Νταλί

Στο υπερώο της νοήμονος τρέλλας
Ο Νταλί ζωγράφιζε παρά την

ιερατική πρόθεσή του

την λογική

πανθηρωδώς

Οι άνθρωποι, αμφίβολο έως σήμερα
Αν κατενόησαν επιτυχώς ότι λογική

και τρέλλα

Είναι ομού τα ίδια αιτήματα:
Διεκδίκηση της Εδέμ

με όλη τη χαρά της κόλασης

συμπεριλαμβανομένη

έτσι κι αλλιώς

 
SYNC ME @ SYNC