Thursday, May 1, 2008

έπεα επί άμμου



72 comments:

akb8862 said...

Τελικά δεν ξενυχτώ μόνον εγώ για το αυριανό μου ποστ!Τηλεπάθειας συνέχεια "αδελφούλα"!
Έκανες τις καλύτερες όπως πάντα επιλογές για τούτο το όμορφο ποστ σου& διάλεξες τον ποιητή που πάντα θα σημαδεύει με τους στίχους του την αυριανή μέρα! Πάντα!
Καλή Πρωτομαγία μνήμης & αντίστασης,όπως την νιώθει ο καθένας!

markos A said...

Σωστά, akb
(εξαιρετικό το ποστ σου)

μνήμη και αντίσταση - κι ας μοιάζουν
τόσο παράταιρες στην εποχή
της αλλοτρίωσης!

Ευχαριστούμε και τη Νανά που δίνει τις νύξεις για τη σχετική σκέψη...

Καλό μήνα στους συνταξιδιώτες της "Άμμου" :)

onlysand said...

ΑΛΕΞ :)

ευαίσθητε και γενναιόδωρε (επαναλαμβάνω)

με συγκινούν (πάλι!) οι υπερβολές σου ;)

Δεν μου μένει παρά να θαυμάζω την αντοχή,
την επιμονή και το πείσμα σου
για το καλό τού Ανθρώπου
(κάντε, παρακαλώ, μια βόλτα στο στέκι του!)

"όπως τη νιώθει ο καθένας", σίγουρα
- δυστυχώς, μόνο υπαινιγμούς
αισθάνομαι ότι μπορώ να 'δώσω' εδώ
- είναι το κράτημα που αφήνουν
οι τόσες διαψεύσεις αυτών που αγωνίστηκαν και οι πληγές των χρόνων τους...

Και στο προηγούμενο σχόλιό σου:
Α, ναι, για τη μουσική συμφωνώ :)

onlysand said...

MARKO :)

σ' ευχαριστώ κι εσένα για την διαισθητική ανάγνωση
(βλέπε 'εξηγήσεις' μου και στον Άλεξ)

φέτος κι ο Μάης τού 68 γίνεται 40 χρόνων...
απ' την ουτοπία, η 'φαντασία' μάς έμεινε(;)...

voul-voul said...

Όχι μόνο για τη μουσική, Νανά!
Και για τα ποιήματα με τη φωνή του Ρίτσου
Και για την ευαισθησία σου και το αδιάπτωτο
ενδιαφέρον σου για τα κοινά
και για τα εξαίσια "φύλλα" σου
όπου ξεδιπλώνεις όλο τον πλούτο
και τα αρώματα της πολύχρωμης σαν τα λουλούδια ψυχής σου, θερμά σ' ευχαριστώ!

"Ψωμί, νερό και τριαντάφυλλα"
και τους αγώνες και την ομορφιά
όλα τα χωρά η ζωή!

Καλό μήνα σε όλους τους φίλους
και τους επισκέπτες της "Άμμου"! :)

Y/Γ Πράγματι εξαιρετικά συγκινητικό το σημερινό ποστ σου Άλεξ!

akb8862 said...

Δεν έχεις άδικο ,Νανά. Αυτές οι διαψέυσεις,αυτές οι πληγές είναι υπαρκτές...Για αυτό λέω όπως το νιώθει κανείς & για αυτό λέω πως τιμώ τη μέρα σιωπηλά ( στο ποστ μου). Ελπίζω η ανθρωπότητα να βρεί νέα μονοπάτια & να εκρφάσει τις πίκρες της αυτές σύντομα,αλλά & να βγει από τα σύγχρονα "λούκια" με θετικό τρόπο...Αλλιώς ,αλλιώς...δεν θέλω να το σκέφτομαι. Εμείς μπορεί να μην τα δούμε όλα. Μα οι γενιές που έρχονται τι θα "ζήσουν"? Σε ευχαριστώ & σένα & την ευγενέστατη Voul-voul για τα καλά σας λόγια.

voul-voul said...

Εγώ σ' ευχαριστώ Άλεξ

έτσι ένιωσα, γιαυτό το έγραψα...

Πραγματικά: ενώ "τα έχουμε δει όλα"
"ευτυχώς" δεν θα προλάβουμε τα
πολύ χειρότερα...

Όπως και να'χει, αντοχή! :)

Καπετάνισσα said...

Μια αγκαλιά χρυσόλευκα χαμομήλια κι άλλες, σωρό πρασινάδες και μοσχοβολιές της κρητικής γης, στα πόδια σου!
Γεροί, ονειροπόλοι, με σκέψεις που ανθίζουν και πράξεις που καρπίζουν, μια ζωή!

eraser said...

Άπαιχτη Νανά, κυνικοτρυφερή

μας τρέλανες στις ευωδιές
ψυχών τε και σωμάτων!

Υγιαίνετε απαξάπαντες
κουράγιο, φίλτατοι
το καλοκαίρι γαρ εγγύς!... ;)

fyllo said...

Σ' όλη την όμορφη παρέα
και σε σένα ιδιαίτερα Νανά

μια αγκαλιά λουλούδια πολύχρωμα
να απαλύνουν τις πληγές
να ομορφύνουν τον κόσμος μας!

Χρόνια Πολλά, Καλό Μήνα! :)

onlysand said...

VOUL-VOUL :)

(ευγενική φίλη τής 'άμμου', έχω πει
δεν θα απαντώ στα κολακευτικά σχόλια...)

Aυτά που χωρά η ζωή, εμείς πρέπει
να τα δημιουργήσουμε

καλό σου μήνα, σ' ευχαριστώ! :)

onlysand said...

ΑΛΕΞ :)

Η χειμαρρώδης γενναιοφροσύνη σου τα είπε όλα: έχεις απόλυτο δίκιο - τι άλλο να πω;!
Μόνο, ίσως, ότι δεν είμαι καθόλου αισιόδοξη
η κατρακύλα μού φαίνεται χωρίς γυρισμό.

Κι από αύριο; γωνιά γωνιά σε καρτερώ
γωνιά γωνιά σε ψάχνω...

Καλή δύναμη, 'αδελφάκι' μου :)

onlysand said...

Γλυκειά της Κρήτης ΚΑΠΕΤΑΝΙΣΣΑ :)

Πώς ν' αρνηθούμε αγκαλιές μοσχοβολιστές
και να μην ανταποδώσουμε ευχές για όμορφα
ταξίδια και αναπτέρωση ψυχής τε
και σώματος - για τη ζωή που είναι ΜΙΑ,
και τόσο την αδικούμε με τις πράξεις μας.

Να είσαι πάντα καλά! :)

onlysand said...

ERASER :)

απ' τις ευωδιές του Μαγιού, στα μαγιό τής ξεμυαλίστρας (θάλασσας!)
- εκεί εναποθέτουμε τις μαχόμενες
προσδοκίες μας: στο καλοκαίρι!!! ;)

Aντεύχομαι! :)

onlysand said...

FYLLαράκι :)

οι πληγές περισσεύουν στον κόσμο η ομορφιά
όλο και πιο δυσεύρετη - όλο στο χέρι μας
είναι, κι όλο τη χάνουμε... ;)

Υγειαίνετε όλοι! με δημιουργικές ιδέες
και χαρούμενες προοπτικές :)

akb8862 said...

Και να ένα ποίημα που μου θυμίζει το δίπολο: Μαργαρίτα-Φλώρα από το βιβλίο σου. Το τόσο όμορφο. Ξέρεις πόσο το αγάπώ σαν να "μαι" μέσα του & γω!
Πίκρα σταλάζει το ποίημά σου "αδελφούλα", μεγάλη πίκρα! Μου θυμίζει εκείνο το τραγούδι που λέει :"Η πίκρα σημερα /δεν έχει σύνορα...".
Μόνο σε έναν τόσο δακρύβρεχτο & ανεστραμμένο κόσμο η Μαργαρίτα θα άφηνε τη Φλώρα να βγει σεργιανι έξω από το βιβλίο & να την κοιτά από το παράθυρο...Μακάρι το alter ego μας να μπορούσαμε να το βλέπουμε κάθε μέρα έτσι,όταν η ζωή μένει μεταξεταστεά...Κάτι ίσως κερδίζαμε.
Πολύ όμορφή η ποίησή σου & μου αρέσει που συνεχίζει & δίνει νέες διαστάσεις στο βιβλίο σου. Θα την παρακολουθώ, όπως & το μπλογκ σου πάντα. Αν μερικές φορές λείψω,μην ανησυχήσει κανείς, θα ναι λόγω φόρτου εργασίας. Το μυαλό μου θα ναι εδώ.
Καλημέρα σε όλους/ες & καλή βδομάδα από αύριο.

markos A said...

Πράγματι, εξαιρετικά ευφυής ο
"αντικατοπτρισμός" της Μαργαρίτας
στην ζωή της Φλώρας και το
"προδιαγραφόμενο" μέλλον...

Αλλά και να μην ξέρει κανείς τη
"Χαριστική αναβολή", θαυμάζει την
άπταιστη δομή του ποιήματος!

Κάθε φορά μας ξαφνιάζεις, Νανά
με συναρπαστικές εκπλήξεις
να είσαι καλά!

eraser said...

Συμφωνώ απόλυτα με τους δύο
προλαλήσαντες συνταξιδιώτες!

Νανά είσαι κα-τα-πλη-κτι-κή!
από δω μας πας, από κει μας φέρνεις
να'το πάλι το θαύμα της αποκάλυψης
των πιο ενδόμυχων που μας καθιστούν ανθρώπους!

Με το "Υ/γ" και τη "Σημείωση" πάντως
μας αφήνεις το περιθώριο
ενός λυτρωτικού γέλιου ;)

Monody said...

Αχ Νανά
Πότε επιτέλους θα πάψεις
Με αυτές σου τις λέξεις
Εξοντωτικά να με διασχίζεις

Μονωδός

Ignis said...

Μια μόνον διαφωνία Νανά μου, μία μόνον διαφωνία. Στον αλτρουισμό αυτής της νότας της ποιητικής. Αλτρουισμό έχεις εσύ που τα βλέπεις όλα με αγάπη και καθαρότητα, όχι η ευλογημένη, η σκαλωμένη νότα.
Η αγάπη –φροντίδα που διαχέεται, αυτή που επιμένει όλα να τα βλέπει τρυφερά. Μια παιδική φωνούλα χαρωπή, κορδελίτσα στα μαλλιά, λυτή η μια κοτσίδα, γλειφιτζούρι κόκκινο που βάφει τα χείλη, σοσόνι χαλαρό και μάγουλο αναψοκκοκκινισμένο απ'την τρεχάλα να προλάβει τη ζωή μην φύγει. Η αθωότητα που επιμένει αλαβάστρινη μνήμη.
Συνήθως στοιχειώνει αυτή η μελωδία του πιάνου...νότα χτύπος χτύπημα, εκεί στο μυαλό σαν εμμονή μένει και μένει και μένει, κι αδυνατείς να απαλλαγείς..
Ίσως είμαστε σαν τα παιδάκια της ωραίας εικόνας σου, γυρεύουμε γκρεμούς να πάμε εκειδά στην ακρούλα τους για να πετάξουμε έτσι λεπτές φουσκάλες τα όνειρά μας. (τι έχουν μέσα οι φούσκες, πουλιά -ήλιους πορτοκαλιά; Αντίδοτο στην μουντάδα που τα περιστοιχίζει;) Και να τα δούμε αιωρούμενα στο μέλλον των οριζόντων μας. Στο λίγο του χρόνου ανάμεσα στο όσο ίπτανται διάφανα μα ορατά, και όσο πάρει εκείνη η αναμενόμενη έκρηξη της καταστροφής των. Το σκόρπισμα της υγρασίας των, σαν δάκρυα
Εκεί, μια άκρη από τον χαμό εκείνης της σανίδας- γέφυρας στο πουθενά. Το πουθενά, το επικίνδυνο το αυτοκτονικό..
Και στο πιάνο επάνω να επιμένει ανάμεικτη με ροδοπέταλα η νότα .

(δεν είναι δικό μου, πιάνο έχω, ροδοπέταλα δεν έχω! Τέρμα τα ρόδα, κύλισαν και πάνε, σκέτες πρασινάδες μου απομείναν πια. Να το δεχθώ σαν χρώμα το πράσινο, μια που είναι της ελπίδας, λέει. Μια που φυτεύω ό,τι τρώω εξωτικό. Νοερά στις ατόλες των παραδείσιων επιθυμιών. Στον ειρηνικό των χαμένων ευκαιριών, καθεύδοντας)

Αυτά κι άλλα πολλά, από την φλύαρη που ταξιδεύει με τους στίχους που διαβάζει.
(το καλύτερο εισιτήριο. Πάει παντού...)
Και κάτι ακόμα, διαπίστωση και δήλωση, στο'χω πει πόσο μ'αρέσουν οι εικόνες που ζωγραφίζει η 24χορδη παλέτα των λέξεών σου, στους στίχους και στις παραγράφους σου; Οι δικές σου μελωδίες των χρωμάτων;

Ignis said...

Όσο για τα "παραμύθια με την σέσουλα", δεν είσαι η μόνη. Νόσος βαρυτάτη, πάσχω κι εγώ παιδιόθεν. Να ακούς το "παραμύθι", να ξέρεις, να συνειδητοποιείς ότι είναι απλώς μια ιστορία, κι όμως να του αφήνεσαι...
Και να δακρύζεις όταν πάει να τελειώσει, προτού τελειώσει (επειδή θα τελειώσει)
Κι εκείνο το ψέμα το "ζήσανε αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα". Εκείνο το "καλύτερα" τι πλάκα έχει!

fyllo said...

Πάντα μαγεύομαι Νανά

όποτε έρχομαι στην "Άμμο" μας!

Κατέχεις τον φανταστικό τρόπο να πλέκεις
τόσο αδιόρατα και τρυφερά τη μνήμη
με τις χαρές αλλά και τη Λύπη...

Σ' ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου!

Καλή βδομάδα στους όμορφους
συνταξιδιώτες! :)

onlysand said...

ΑΛΕΞ :)

συγκινητικέ 'αδελφέ' μου
που είσαι πάντα εδώ - άρα,
αφού το θέλησε η Τύχη, και μέσα στο βιβλίο μου ;)

Σου στέλνω ένα πολύχρωμο λιβάδι
να ξεκουράζεσαι από τα δύσκολα
(ή τα περιττά!...;)

onlysand said...

MARKO & ERASER :)

κι εσάς, που τόσο με συγκινείτε,
σας ευχαριστώ μες από την καρδιά μου

(Όλο λέω να μην επαναλαμβάνομαι
κι όλο με βρίσκει ασυνεπή η παρορμητική
ευγνωμοσύνη μου...)

voul-voul said...

Νανά

τι άλλο να πω, όταν οι Ποιητές
και για την τύχη μας συνταξιδιώτες
σου γράφουν λόγια της Καρδιάς!

Στον κήπο σου τον μυστηριακό
ανάμεσα στις ανθισμένες μνήμες
και στα σποράκια απ' το καρπούζι
ματώνουν τα γόνατα απ' τα παιχνίδια
και η ψυχή απ' την πολλή τρυφερότητα

Υ/Γ. εσύ και οι νότες σου, Ignis επίσης
περιβόλι ολάνθιστο! :)

onlysand said...

MONODY :)

"...Τόσες λέξεις περαστικές
καμία δε γύρισε
να με κοιτάξει."

Το ξέρεις πως λες ψέματα!

Σαγηνευτικά...

onlysand said...

IGNIS :)

Εσύ δεν έχεις ροδοπέταλα;
Που ξεφυλλίζεις την ψυχή σου
αειθαλή και κάθε μέρα;
(και στην ακρούλα του γκρεμού
χέρι ζεστό παρηγοριά, ο 'που σ' έχει)

φυσάει η σκοτεινά ανοιξιάτικη
αύρα σου και μας εμπνέει
- άσε που μου βάζει ιδέες!
και ...δουλειές! ;)
κάποτε πρέπει να σου πω

π.χ. είχα 'ποίημα' μισοτελειωμένο
και η 'νότα' σου μου χάρισε το 'τέλος' :)

"...εκεί που παίζουμε πολλές φορές
στο όνειρό σου, μου ψιθύρισες..."

onlysand said...

FYLLO & VOUL-VOUL :)

γλυκά κορίτσια κι ανοιξιάτικα

πάρτε από ένα για να δείτε
πώς σας βλέπω! ;)

meril said...

"άμα αντέξει η καρδιά μου
θα νικήσω το Μορφέα
-αλλιώς φοβάμαι μη με
κλέψουνε τα όνειρα..."

Μια δραπέτισσα ονείρων
καιροφυλαχτεί
αφήνοντας σημάδια χνάρια
ανάερα
στο δρόμο των ανθρώπων....

onlysand said...

MERILou :)

απ' του Μαγιού τις μυρωδιές
κι όλου του κόσμου τις πληγές
ένα
αναμνήσεων σού χαρίζω :)

onlysand said...

Αααααα

το έκανα 4 φορές - δεν θέλει! ;(

αυτό που λείπει:

ένα ΓΚΡΟ ΠΛΑΝ αναμνήσεων κ.λπ.

voul-voul said...

Τι λουλούδια, Νανά!
το ένα ωραιότερο απ' το άλλο!

μας χάρισες όλα τα χρώματα κι αρώματα
από το περιβόλι της ψυχής σου!

πολύ πολύ σ' ευχαριστώ :)

Καλό βράδυ σε όλους τους αγαπητούς
συνταξιδιώτες!

Ignis said...

Να βοηθήσω;;
Όταν θέλουμε μια εικόνα, δεξί κλικ επάνω της και "ιδιότητες"
Βγαίνει πινακάκι κι από εκεί παίρνουμε την διεύθυνση URL (κι όχι από την γραμμή διεύθυνσης του Ι.Ε ή του FireFox, γιατί θα βγει όλη η σελίδα κι όχι μόνον η εικόνα)
Να η επόμενη εικόνα
από εκείνο τον υπέροχο ανθόκηπο που βρήκες Νανά, (και πάω να κόψω λουλουδάκια....να’σαι καλά!)
Βάζουμε τα σχετικά για εδώ, δηλ. τα a href= την διεύθυνση που βρήκαμε, την λέξη που θέλουμε να λειτουργήσει ως link και τέλος κλείσιμο /a, οι κώδικες βέβαια πάντα μέσα στα tags τους .

Ε, ας κάνω και κάτι εγώ, όποτε φθάνω από εδώ, μου έρχεται μια αύρα γλυκιά, ένα κύμα από την ζεστασιά σας.



ΥΓ. με αυτό που έγραψες Νανά για το ποίημα σου, δεν ξέρεις πόσο με χαροποίησες.

Monody said...

Αγαπητή Νανά
Ως αισθαντικός ψεύτης
Κινδυνεύω να γίνω γραφικός επαναλαμβάνοντας τα ίδια

Το ψέμα είναι το αλάτι της αλήθειας
Ένα ψέμα με συναρπάζει
ιδίως όταν εκφέρεται από χείλη αγαπημένα
Αντίθετα με την πεζή αλήθεια
το ψέμα συνδαυλίζει τις επιθυμίες μας
Έχει θεατρικότητα το ψέμα
Προϋποθέτει ταλέντο υποκρισίας
Στήνει εξαίσια σκηνικά
Λόγια ονειρικά
και πράξεις φλεγόμενες
Το ψέμα προστατεύει εμάς ή τους άλλους
από την πικρή απολογία στο χρόνο
Μα πες μου, δε θα ήθελες να σε νανουρίσουν
με γλυκά ψέματα
Υπάρχουν ανδρικά και γυναικεία ψέματα
Τα δεύτερα έχουν αέρινα δάχτυλα
Κρινοδάχτυλα
που χτυπούν στα πλήκτρα των ημερών
νότες αναλγητικές

Σου λέω λοιπόν, δέξου με
σαν πλάνο
και ως είθισται στην τελευταία παράσταση
αιφνιδίασέ με
με ατάκες απρόσμενες

Δοκίμασε με

Μέσα σε πλοκές εαρινής αυταπάτης
Ενδημώ

Be lie ve me

onlysand said...

IGNIS :)

έχεις γίνει η καλή νεράιδα της 'άμμου'
που λύνει απορίες πριν προλάβουμε
να ρωτήσουμε!
Και το 'χα σκοπό να σε ρωτήσω για
τις εικόνες! ;)
Αυτή την υπόδειξη με τις "Ιδιότητες"
την κρατώ ως ένα κεφαλαιώδες εύρημα
στην ιντερνετική μου διαδρομή
που είχε την τύχη να διασταυρωθεί
με τα γλυκά παιδιά σαν κι εσένα :)

Για το Υ/Γ σου, μόνο = :)
αν πω κάτι παραπάνω, θα χαλάσω
την έκπληξη* ;)

*φοβάμαι πως δεν θα προλάβω να την
...εκπληρώσω σήμερα, όπως θα ήθελα

onlysand said...

MONODY :)

κι εγώ - τι νόμιζες;! - έχω το ψέμα
για θεατρική σκηνή, η υποκρίτρια
ενός ρόλου που ούτε διάλεξα
ούτε μου δόθηκε.
Η αλήθεια περνάει πεζή και
ρακένδυτη ανάμεσα στα αμελητέα
- μα να σου πω, αυτήν ποιος καταδέχεται
να την αγαπήσει;...

Ξέρεις πού είναι το ...δοκιμαστήριο;
(Περίμενε λίγες μέρες...)

Στο μεταξύ, αισθαντικέ μου ψεύτη
"πες μου ένα ψέμα ν' αποκοιμηθώ"

Monody said...

Αλήθεια, α στερητ.+ λήθη προσδιορίζει γεγονότα ή πράγματα
που δεν είναι δυνατόν να λησμονηθούν ή να αποκρυβούν

Σκληρή λέξη
τιμωρός
σου στερεί τη διαδικασία της λήθης
και σε καταδικάζει σε συνεχή και δια βίου επώδυνη υπόμνηση
Επιστρέφει την φθαρμένη πραγματικότητα μιας εποχής περασμένης

Απουσιολόγος αριστούχος του χρόνου
δεν σου χαρίζει ούτε μια απουσία λησμονιάς

Ω! ψέμα εφήμερο, επινόηση, και κρύπτη της φαντασίας.

Υ.Γ Προτιμώ την αλήθεια του ψέματος από το ψέμα της αλήθεια

Monody said...

Η αλήθεια έχει πολλές εκδοχές
Διαλέγουμε όποια μας συμφέρει
Το ψέμα όμως έχει μια και μόνο συναρπαστική εκδοχή
Ένα περίτεχνο ψέμα διαθέτει θεατρικότητα
Μια φτωχή εκδοχή της αλήθειας, θεατρινισμό
Το ψέμα προσφέρει θαλπωρή
Η αλήθεια παγετώνα
Το ψέμα κοχλάζει στην κόλαση της φαντασίας
Λεπτοτέχνημα απάτης
Μεταίχμιο ονειρικού με το γήινο
Μπισκότο τραγανό
με παχιά στρώση σοκολάτας
ψημένο στο φούρνο της επινόησης
Επιμύθιο εσώτερης επιθυμίας
Ανομολόγητης

Υ.Γ Μήπως και το όνειρο ψέμα της αλήθειας μας δεν είναι;

Monody said...

Θέλει τέχνη και φαντασία το ψέμα
Είναι φιλόξενο το ψέμα
Ανοίγει διάπλατα την πόρτα του σε κάθε χτύπημα
Μου αρέσει να ζω την περιπέτεια ενός ψέματος
έχοντας την εκ των προτέρων γνώση
Αγκαλιάζω τρυφερά τα ψέματα
ιδίως αυτά που σου κλείνουν πονηρά το μάτι
και σου ζητούν να μην τ' αποκαλύψεις

Υπάρχουν ψέματα που σε προστατεύουν
από τον παγετώνα της πραγματικότητας
και σε σκεπάζουν στοργικά τη νύχτα

Είναι γλυκό κουταλιού το ψέμα,
σ' ένα ζεστό καλοκαιρινό απόγευμα, είναι παγωτό σοκολάτα

Υ.Γ Αντιπαθώ όμως την υποκρισία γιατί είναι ένα ψέμα διάρκειας

Υ.Γ.Για το "νυστέρι της αλήθειας"
κάποια άλλη φορά θα μιλήσουμε

Ignis said...

Αχα! Σε τσάκωσα Μονωδέ, ψηλά τα χέρια!
Κι άσε κάτω το "νυστέρι της αλήθειας" (γκρρρρρρρρρρ) διότι είναι ολόδικό μου, το λατρεύω κι αυτό και την αλήθεια του. Καλύτερα ακρωτηριασμένη και υγιής, παρά με ψέματα κακοφορμισμένη.
(Νανά μου, βάστα με να μην ξαναμιλήσω, ετούτη η κουβέντα πάει πολύ μακριά στον χρόνο...)
Νυν και αεί πιστή υπήκοος της αλήθειας, και αυτής που λέω και αυτής που απαιτώ από τους άλλους. Κι αν δεν είμαι σε θέση να αποκαλύψω μια αλήθεια, αν πληγώνει, απλώς κλείνω το στόμα χωρίς να υποπέσω στην δημιουργία μιας δήθεν "αλήθειας".
Αυτάααααααααααααα
(βάστα με Νανά, το αγοράκι εκεί από επάνω, με προκαλεί σου λέω. Να τον αναλάβεις εσύ και ρήμαξέ τον σε παρακαλώ με ευθύβολη απάντηση, εκ μέρους όλου του γυναικείου φύλου)
(ουφ! συγχίστηκα)
:))

meril said...

Λοιπόν απόλαυσα όλη αυτή την κουβέντα και δε θα θελα να προσθέσω το ό,τιδήποτε για να μη χαλάσω την αισθαντική ατμόσφαιρα
αλλά Ιgnis η αίτια....

Δεκτό
Όλα ένα ψέμα
Και μεις μια αυταπάτη
ίσως
Ή εντός αυτής
Και η αλήθεια
ουτοπία

Μα για σκέψου
Αν το κυνήγι της
είναι το ζητούμενο

Πώς να μην ονειρεύομαι
τη μέρα

που θα αγαπάς

Αυτό που ακριβώς
είμαι

Και όχι
Ό,τι θα ήθελες

να είμαι

voul-voul said...

Γι' αυτό λατρεύω την "Άμμο" μας, Νανά!

δεν υπάρχει μέρα/νύχτα που να
την επισκεφθώ
και να μη μου προσφέρει
μια συναρπαστική εμπειρία

Ένα μικρό δοκίμιο για το ψέμα
μας χάρισε σήμερα ο εξαίρετος Monody
και τον ευχαριστώ θερμά

Να είστε όλοι καλά!

Ignis said...

Ξέχασα..(μωρ’άμα παίρνω εγώ ανάποδες και τον εαυτό μου θα ξεχάσω)
Νανά, ό,τι θέλεις από html και κώδικες κλπ., εγώ είμαι εδώ.
Απλά ρώτα κι αν το ξέρω, απαντώ (κι όλοι σας εδώ, μετά χαράς μου) Κάπου 100 ώρες συνολικά έχω κάνει μερικά προγράμματα στους Η/Υ, αγαπάω και το μηχάνημα αυτό πολύ, ασχολούμαι και πειραματίζομαι, ε, κάτι μου απόμεινε να θυμάμαι από τις τόοοοσες ώρες για να μπορώ να βοηθήσω σε ό,τι θέλετε

ΥΓ. ήρθα να αφήσω αυτό, είδα Μέριλ μου το δικό σου, ΝΑ ΣΕ ΦΙΛΗΣΩ, έγραψες!!!!!!!!!
Να μου ζήσεις!!!!!
(φόρτσα Μέριλ!!!!!)
(αυτό για όσους δεν καταλαβαίνουν είναι καθαρός πηγαίος ενθουσιασμός)

meril said...

προς Ignis

Τρελή.....

προς Μονωδό

όπως λέει και η voul voul όντως δοκίμιο του ψέματος και πολύ το χάρηκα

meril said...

προς Νανά

Καθώς βλέπεις βρήκαμε γήπεδο ελεύθερο και το παιχνίδι έχει "ανάψει"

Να σαι καλά

onlysand said...

:)

E, ας αρχίσω απ' το ...'τέλος'

Ω, τι χαρά και ευωδιές στην 'άμμο'
και ερήμην μου! Αυτό μ' αρέσει!!!

Δεν έχω υπομονή όμως: μόλις επιστρέψω
εδώ γυρίζω κι επανέρχομαι - λες και ξέρω
πως θα χαρώ (μετά τα ...άχαρα)!...

Να ξέρετε πως λατρεύω τη ...δοκιμασία
να καταβροχθίζω ανθισμένα!

onlysand said...

Χρυσό παιδί χρυσάνθεμο κι ανθεκτική
γλυκειά μου ανεμώνη (= Ignis & Meril )

όλη η ζωή σας Κυριακάτικο ξημέρωμα
σπίτι ολάνοιχτο πνιγμένο στα τριαντάφυλλα
κι έρωτες φλογερούς να σέρνονται στα κρινοδάχτυλά σας!

Ημίγυμνες Αμαζόνες σάς φαντάζομαι
σε αέναη μάχη για την Α-λήθεια και την Ουτοπία!
Και το γεγονός παίρνει μεγαλύτερη
αξία-διαμάντι αν υποψιαστεί κανείς και άλλες
...ιδιότητες (π.χ., πλύστρα και νοικοκυρά,
μάνα-μαγείρισσα, ερωμένη κ.λπ. - προσθέτετε
'δόσεις' κατά βούληση και φαντασία!...)

onlysand said...

MONODY :)

Σιγά, μην και δεν σε 'είδα'!
Άσε που νιώθω πιο αλληλέγγυα
με το 'αδύνατο' φύλο
- ξεχνώντας προς το παρόν την 'υποκριτική' ;Ρ

Ναι, έχει δίκιο η Voul-Voul
μια γοητευτική πραγματεία για το ψέμα!

Σκληρή (λέξη) η αλήθεια˙ φορές, μάλιστα,
τόσο που την παρομοιάζω με τον ...χρόνο π.χ.

Όμως δεν είναι δυνατόν να λησμονηθεί
ή ν' αποκρυβεί;!;!;
και τι κάνουμε μέρα νύχτα, κάθε στιγμή
- άλλο απ' το να την (δια)γράφουμε;

"το όνειρο ψέμα της αλήθειας μας δεν είναι;"
Πολύ όμορφο και ...αληθινό! ;)

Υ/γ: Σε πρώτη ευκαιρία, περιμένουμε
και το 'νυστέρι της αλήθειας'
- έστω ...κρυμμένο σε γλυκό του κουταλιού

onlysand said...

(συνέχεια)

Και επειδή, εξαίσιε Μονωδέ μου,
προηγούνται οι Κυρίες (στα ...ψέματα!...;)
θα μας περιμένεις άλλες ...λίγες μέρες;
Έτσι κι αλλιώς, εκτιμώ ιδιαίτερα
την εμμονοληπτική υπομονή σου ;)


Α, και: MERILou, έχεις βελτιωθεί τόσο
στους λειμώνες της ποίησης, το ξέρεις;
Θα το ξέρεις, αυτά δεν γίνονται ερήμην μας!

onlysand said...

Ignis χρυσή και δοτική μου Ίριδα :)

πολύ-πολύ ευχαριστώ κι εσένα
και την τύχη μου - νόμιζα, η αδαής,
πως λίγο πολύ τα κατέχω...
(πάνω από 10 χρόνια το λατρεύω κι εγώ
και το 'αναλύω' αυτό το αχάριστο μηχάνημα
που όλο θέλει να μου κρατάει ...μυστικά!;)

Σίγουρα δεν ξέρεις και 'audacity'; Μου έφαγε
χθες το βράδυ 3-4 ώρες, να προσπαθώ
να μετατρέψω αρχείο ogg σε mp3
- χωρίς επιτυχία - με αποτέλεσμα, φριχτά
να καθυστερήσω με το σημερινό ποστ...
Να δεις που θα βγει κι αυτό
τα μεσάνυχτα - κι άλλο χαμένο 'γοβάκι'...;)

Monody said...

Μου αρέσει πολύ
το χειροποίητο ψέμα
Αυτό που σε μια αδιόρατη γωνιά του
γράφει HandMade in Life

Η συναρπαστική διαδικασία
της σύλληψης, της κυοφορίας ,της γέννησης
και τελικώς της δωρεάς

Γιατί όταν χαρίζεις ένα ψέμα
Είναι σαν να προσφέρεις ένα κομμάτι
ζώντος εφήμερου ονείρου

Τι πραγματικά μας αναγκάζει να επινοούμε ψεύδη;
Η απάντηση είναι εύκολη
Η ίδια η ζωή
Η σκληρή της πραγματικότητα

Πόσο δροσίζει τις μέρες μου
όταν φυσάει
ο άνεμος ενός γυναικείου ψέματος

Αδύναμος της δυσπιστίας
χάνομαι στον λαβύρινθο
της σαγήνης του
και πιστεύω!!!

Υ.Γ. Το ερωτικό ψέμα εκφέρεται μέσα από βρυχηθμούς ψιθύρων
Τρομάζει τον αυτήκοο και βλέπυρο μάρτυρα
Το χρόνο!

meril said...

Το χρόνο
- φίλο και εχθρό-
πώς να ξορκίσεις
Ή
να εξορίσεις

Όλα μάταια. Γνωστό.
Κι ανάλγητα
-αν έτσι εσύ το θες-

Μα αν
ετούτη είναι η δική μου
η στιγμή

Την προτιμώ ως έχει

Γυμνή

Ignis said...

Ένα ένα
(τώρα που ηρέμησα)
Νανά μου
Με τον ήχο δεν τα πάω καλά, τώρα μαθαίνω. Ό,τι έχω διδαχθεί αφορούν εικόνα και ολίγη html, ας είναι καλά οι Γκιούρδας και Κλειδάριθμος του Παπασωτηρίου (δηλ. αυτοδίδακτος)
Ξανα Νανά μου, τους υπόλοιπους ρόλους με το σταγονόμετρο. Ας είμαστε πρώτα ....διάνοιες, και μετά επιλεκτικά όλα τα άλλα (Κυρίες μου χειροκροτάτε τους εαυτούς σας και επαινείτε τους, διότι αν περιμένετε χειροκρότημα και επιβράβευση από κανέναν αρσενικό, σωθήκατε!!!!) Επίσης να προσθέσω, αμαζόνα, χμμμ, καλό είναι, αλλά το δεξί (you know..) το θέλω. Δεν το χαραμίζω για καμία καλύτερη ρίψη με το τόξο. (διαθέτουμε κι επαγγελματικό άμα λάχει) (τόξο εννοώ)

Μέριλ μου
Το τρελή το λαμβάνω σαν κοπλιμέντο. Όλη μου την ζωή πασχίζω να είμαι. Λίγη τρέλα αντίδοτο σε κάθε πιθανή πλήξη.
(μια δοκιμή θα σας πείσει)
Ξανά Μέριλ μου. Κι εγώ τσίτσιδη την θέλω την στιγμή. Χωρίς φτιασίδια, χωρίς μανδύες, χωρίς μεταμφιέσεις. Και να την αντιμετωπίζεις όποια κι αν είναι, κατάματα.
ΕΠΙΠΛΕΟΝ: και μην ξαναπείς ότι σε παραεπαινώ διότι να και η Νανά, τα ίδια σου λέει: ΔΕΞΟΥ ΤΑ!

Μονωδέ
(σκέτο)
Δεν σου μιλάω εσένα.(λέμε τώρα) Έχεις όντως γράψει πραγματεία, χρυσώνεις ακόμα και το πιο άσχημο στην ζωή, που είναι το Ψαίμα (δεν είναι δικό μου, Δημουλά) και δια μέσου αυτής της πραγματείας σου, έτσι παρουσιάζοντας τις πεποιθήσεις σου είπες το μεγαλύτερό σου ψεύδος (χα! σε τεμάχισα τώρα)


Προς όλους
Σας λατρεύω, περνάω χάρμα, και χαίρομαι που είμαι εδώ.

ΥΓ.
Μονωδέ (ξανά σκέτο) σου ζητώ συγγνώμη που παρεμβαλλόμενη χαλώ το αισθαντικό σου κλίμα. Όταν ακούω για ψέματα, απλώς εκρήγνυμαι. (τι στο δαίμονα Ignis θα ήμουν αν δεν πυροδοτούμην κάθε τρεις και λίγο!)

meril said...

Προς Ignis

Τρελή (και) αγαπημένη (φυσικά κομπλιμέντο .....η τρέλα σ' αυτό τον κόσμο ψόγος; Δε γίνεται...)

Προς Μονωδό

Γράφεις.....

meril said...

προς Νανά

Κάνω κατάχρηση της φιλοξενίας σου η παρορμητική;
Συγγνώμη

Υ.Γ. Να με δω μόνο πάνω σ' άλογο να εφορμώ και τι στον κόσμο...

Ignis said...

Νανά...σ’αναγνωρίζω....σοφή επιλογή κι η συντροφιά του μαύρου στα πέταλα των ανθών. Μα είναι τόσο σκούρο κόκκινο θαρρώ, το κάτω της ίριδας σαν φούστα ταφταδένια, το πάνω της ορχιδέας λες και κάηκε, και στην κορφή οι σταλακτίτες πλήκτρα πιάνου δάκρυα πάγου
Αυτό το
"για μια στιγμή γνωρίζω μόνον ό,τι δεν έζησα"
ματώνει Νανά...ματώνει, το έριξες εκεί να αναδύεται και να ξεχωρίζει μέσα από τις τρυφερές περιγραφές, έτσι μικρή πληγή του ώριμου που για μια στιγμούλα κοιτάει κεί και πληγώνεται στο διαφυγόν όνειρο...
Πόσο γυρνάμε την πλάτη εύκολα στα βιωμένα και με λαχτάρα ανείπωτη περιμένουμε τα άλλα.. σαν το παρακάτω του ποιήματός σου, οι εκπλήξεις, να γίνουν εκρήξεις σαν βεγγαλικά χαράς (τι καλά που θα ήταν) και να λάμπανε..
Ίσως ελπίζοντας τούτα τα άνθη που κείτονται σαν καμένα, να ξαναγεννηθούν ροδίζοντας...
Κι ας μην είναι στο όνειρο, δεν θέλω μοναχικά ψέματα-ψευδαισθήσεις στο θέατρο του ύπνου του ενός, κι ας τρέχω, δεν πειράζει...
Τι τρυφερό ποίημα, σαν λεπτόσχημο λουλούδι...

ΥΓ. Χτες στο όνειρό μου δεν έβλεπα πρόσωπα, άκουγα φωνές. Κι από όλες η δική μου έλεγε: εδώ βρέχει, για πάντα θα βρέχει.
Να γιατί δεν μου αρέσουν τα όνειρα. Εγώ εκεί δεν παίζω, δεν αυτοσχεδιάζω, ζω τους ρόλους που ο σκηνοθέτης φόβος μου έχει στήσει.
Σήμερα τι θα δω;
Καλύτερα λίγα; Ας απαντήσει το αύριο στην ερώτησή σου. Έτσι κι αλλιώς στα χέρια του είμαστε. Ολοκληρωτικά.

Ignis said...

Και σήμερα, μόλις τώρα, είδα την αφιέρωση
Σε φιλώ πολύ με μια ζεστή αγκαλιά.
Θερμή, σαν την ζεστασιά που αποπνέει η άμμος σου σε όλους μας εδώ.
Την θαλπωρή της
Πάντα καλά να είσαι, για να γράφεις με την πένα των χρωμάτων σου στα ταξίδια των λέξεών σου

(οι διαδικτυακοί μου φίλοι μου έχουν κλέψει την ψυχή, με συγκινούν πολύ, Νανά μου κατόρθωσες το ακατόρθωτο, να μην έχω λόγια, να μην βρίσκω να περιγράψω το συναίσθημα, σ’ευχαριστώ απέραντα)

markos A said...

Νανά, καλά λέει η Ignis

Έχεις καταφέρει να μας συγκεντρώνεις
εδώ στην "Άμμο", ως προσκυνητές σε μια
τελετουργία για την άνθηση της ψυχής

Ευφραίνομαι που σας διαβάζω και με ταξιδεύετε, να είστε πάντα καλά όλοι
οι πολύτιμοι (άλλος το έχει πρωτοπεί) συνταξιδιώτες!

fyllo said...

Υπέροχο γλυκόπικρο ποίημα

συναρπαστικές συνομιλίες ανάμεσα
στους εκλεκτούς συνταξιδιώτες

Καλά έκανες Νανά και το αφιέρωσες
στην Ignis, της αξίζει! :)

Σας ευχαριστώ όλους για τα αξέχαστα ταξίδια

akb8862 said...

"ο θησαυρός
των ήσυχων πραγμάτων - πού να τρέχεις..."

Τι στίχοι! Αυτό το "πού να τρέχεις..." να ξερες πόσο μου θυμίζει κάτι ξεσπάσματα στο βιβλίο σου...
Ναι, καλύτερα λίγα & κυρίως στίχοι & λέξεις σαν στο ποίημα αυτό που μοιάζουν με κτύπους σε πλήκτρα ή και με κτύπους καρδιάς...Δεν ξέρω αν επαναλαμβάνω τα σχόλια( ίσως ) κάποιου άλλου. Μπήκα σαν σίφουνας να σχολιάσω & μετά θα δω τα άλλα σχόλια.
Να στε & να μαστε όλοι καλά. Ευχαριστούμε για τους όμορφους στίχους, Νανά.

Monody said...

Αυτό το ποίημα
είναι: όνειρο εν ονείρω

Χαίρομαι που κι εσύ
συνομιλείς στα όνειρα

Υ.Γ "...είσαι το ψέμα που με βοήθησε να ζήσω."

eraser said...

Mένω πραγματικά έκθαμβος με την
ποιότητα και την ευαισθησία όλων
των συνδαιτημόνων εδώ στην "Άμμο"!
Όχι ότι βάζω σε δεύτερη μοίρα τα έξοχα
ποιήματά σου Νανά: τα ταξίδια που
μας χαρίζεις είναι ανεκτίμητα!

Παληκάρια και Αμαζόνες, σας εύχομαι
πάντα στο μετερίζι κατά της αποβλάκωσης
και του εφησυχασμού!

onlysand said...

MONODY :)

1η διαπίστωση
Η συναρπαστική (σε συνέχειες)
πραγματεία σου για το 'ψέμα' ΜΝΗΜΕΙΩΔΗΣ.

2η (για το σημερινό σου σχόλιο)
Κι εμένα: η αισθητική και όχι μόνο
διεισδυτικότητά σου, με χαροποιεί
εξόχως όταν συνομιλώ μαζί σου.

Υ/γ.: Ορισμένοι από τους συνταξιδιώτες
μου βάζετε ιδέες για συλλογική έκδοση
(έχω αρχίσει να φαντασιώνομαι και τον τίτλο - φλερτάρω με ... "HandMade in Life" ;)

onlysand said...

MERILou :)

μην ξαναμιλήσεις, σε παρακαλώ, για
κατάχρηση φιλοξενίας(!) - έδωσες
τη σπάνια ευκαιρία στην 'άμμο' να φιλοξενήσει
δύο διαμαντάκια σου - ευχαριστίες :)

και σου χρωστάω

(π.χ., σκεφτόμουνα προχθές τη Μητέρα
σε σχέση με το Μάη του 68 ;)

onlysand said...

IGNIS χρυσή :)

Τι θαυμαστό οδοιπορικό η προσέγγισή σου!
'Εύκολα', σαν το νεράκι κυλάει
- όπως εσύ ανάμεσα στα όνειρα -
ή, σαν αεράκι περνά, αγγίζει, μαγεύει, ...
(Εσύ, εσύ, μου βάζεις ιδέες!!!)

Σε λατρεύουμε, περνάμε χάρμα,
και χαιρόμαστε που είσαι εδώωω!!!

Υ/γ.: Αν συνάντησες το "Ψαίματα" σε κάποια
απ' τις 'συλλογές' μου, σε παρακαλώ
να πιστέψεις ότι ΔΕΝ το ήξερα!
Μου πέσανε τα μούτρα όταν εκ των υστέρων το διάβασα... :(

onlysand said...

ΑΛΕΞ, αγαπημένε (και 'πνιγμένε'!;) αδελφέ :)

Να 'ξερες πόσο με συγκινεί αυτό :
"Μπήκα σαν σίφουνας να σχολιάσω..."

Και: το 'ξερα ότι θα προσέξεις το "...πού
να τρέχεις..." Μη σου πω κιόλας, ότι σε είχα
στη σκέψη μου, όταν το έγραφα... ;)

Υ/γ.: Στη ...φανταστική έκδοση, εσύ θα
έρθεις με χαϊ κου;!

onlysand said...

MARKO, FYLLO, ERASER :)

Η εμμονή σας στην ευαισθησία και την
ποιότητα των συνταξιδιωτών με συγκινεί
όσο δεν μπορείτε να φανταστείτε!
Παρ' όλο που σας το 'κρατάω', ότι πεισματικά
παραμένετε ...un-blogged ;)

Πω πωωω... τι φλυαρία, πάλι, σήμερα!
Συγχωρέστε με που δεν κρατάω
το λόγο μου (αλλά, κι εσείς; με προκαλείτε! ;)

akb8862 said...

Ναι μπορώ να έρθω & με haiku ( "αδελφούλα") & μου άρεσε πολύ αυτό που είπες για συλλογική έκδοση.Πάρα πολύ! Η άνοιξη είδες τι ιδέες δίνει!
Λοιπόν ας αφήσουμε την ιδέα να ωριμάσει. Ο σπόρος ήταν καλός . Εύχομαι να καρπήσει γρήγορα.
& με αυτό μου το σχόλιο πας στα 68 σχόλια. Νομίζω έσπασες τα ρεκορ σου? Εύχομαι να χιλιάσουν.
ΦΙΛΙΑ !

voul-voul said...

Αχ, κι εμένα Νανά με ενθουσιάζει
η ιδέα να σας έχω, όλους τους εκλεκτούς
συνδαιτημόνες της "Άμμου",
συγκεντρωμένους και στο "χαρτί" :)

Και να ωριμάσει χρειάζεται, όπως λέει
ο Άλεξ, αλλά μην την αφήσετε
να 'σαπίσει' - please!

Να είστε όλοι καλά! :)

ερμία said...

πολλές μέρες τώρα,έρχομαι,φεύγω,ξανάρχομαι και ξαναδιαβάζω-πολλές φορές,τις δικές σου λέξεις Νανά,την ποίησή σου,τα "σχόλια" όλων σας να διπλώνετε και να ξεδιπλώνετε,πίνακες,συναισθήματα,αλήθειες και ψέματα .Με παρελθόν και παρόν να κυματίζει σε όνειρο.μού ανοιγοκλείσατε όλες τις βαλβίδες τής καρδιάς.

κάπου πρόσφατα διάβαζα πως η τέχνη είναι ένα ψέμα στην υπηρεσία τής αλήθειας.όσο κι αν φαίνεται αντιφαση,μιά ιστορία,ένα ποίημα,ένας πίνακας,δεν χρειάζεται να είναι αληθινός για να μπορέσει ίσως να αλλάξει ένα κομμάτι ζωής ή και γιατί όχι,μιά ολόκληρη ζωή.και γενικά,η δημιουργία δεν μπορεί να είναι ψέμα και η τέχνη είναι το επέκεινα (το αόρατο) γιατί,ακριβώς,είναι δημιουργία.αν προσπάθησα να βάλω στο απυρόβλητο το ψέμα και την αλήθεια στην τέχνη,στη καθημερινότητα (στο εδώ) τι γίνεται;
"ο που δεν λέγει δεν κρύπτει"..
δυικό το "φως" μας-κι ας πονάει και η άσπρη αλήθεια και το μαύρο ψέμα.
"την αλήθεια την "φτιάχνει" κανείς ακριβώς όπως φτιάχνει και το ψέμα" στη Μαρία Νεφέλη τού Ελύτη για να επιμείνω στον δυισμό.
"ω αλήθεια, τί να πρωτοκρύψει κανείς ;" από τη Φαίδρα τού Ρίτσου..
(αχ-είναι- η δική μου απάντηση)
καλό μας βράδυ αγαπητά πλάσματα :-)

onlysand said...

ΑΛΕΞ :)

Καλή σου μέρα 'αδελφάκι'

γενναιόδωρο και ...παρατηρητικό ;)

Και, κοίτα... όχι επειδή είσαι
'φορτωμένος' αυτό τον καιρό
...'άλλα λόγια ν' αγαπιόμαστε'...!... ;)


VOUL-VOUL :)

Kαλή Κυριακή και σε σένα! :)

onlysand said...

ΕΡΜΙΑ :)

συμφωνώ απόλυτα, Χρωματιστή μου
"...στην υπηρεσία της αλήθειας",
γιατί τη φωτίζει με τη λαμπρότητα
του Ανθρώπου (όπως θα έπρεπε να είναι)

Η 'αληθινή' Τέχνη δεν μπορεί αλλιώς -
ξέρει μόνο να είναι ταγμένη στο "επέκεινα"

Κι εσύ, Ακούραστη, με κάθε ευκαιρία
δεν παραλείπεις να μας ξεδιπλώνεις
τα κοσμήματα της ψυχής σου. x

 
SYNC ME @ SYNC