Friday, February 29, 2008

έπεα επί άμμου


Ωραία απόκρουση, ε;!...
(Ποιος είναι; απ' τη σκιά δεν μπορώ να μαντέψω...;)


64 comments:

akb8862 said...

Επειδή έλειψα καιρό & έχω χάσει φάσεις (& θα λείπω αρκετά ακόμη) δεν μπορώ να μαντέψω.
Μήπως είναι μια απεικόνιση της ζεμπεκιάς του Γιώργου;
Λέω έτσι για να ανοίξω τον κύκλο των ερωτήσεων.
Καλημέρα σε όλους. Μου λείψατε!

Anonymous said...

Παραλία έριξε τη ζεμπεκιά του ο Γιώργος;
Δεν το ήξερα...

Να κοιτάξουμε λίγο τις... υποκλίσεις
στα ΒΔ σύνορά μας;!

Καλήμέρα σε όλους!

Dr Moshe said...

Εξαιρετική επιλογή το κείμενό σας για τον Σεφέρη, αγαπητή Νανά.

Μερικά ποιήματά του είναι όντως άθροισμα αισθήσεων. Εκεί όμως όπου πραγματικά άφησε έπεα επί βράχου (όχι άμμου) είναι στα πεζά, θεωρητικά κείμενά του για την ποίηση. Είναι κρίμα ότι δεν μας άφησε γραμματική της...

Τα σέβη μου.

eraser said...

Εγώ για "καρφί" το κόβω, Νανά
όχι... απόκρουση!... ;)

Όσο για τον Σεφέρη - παίρνοντας αφορμή από το σχόλιο που εμπεριέχει η "παραπομπή" σου
(συνυπολογιζομένων των... συνθηκών):

Εντάξει, μεγάλος ποιητής, δεν αντιλέγω
σκέφτομαι μόνο: αν δεν ήταν διπλωμάτης,
θα του έδιναν το νόμπελ;

Καλημέρες στους Εκλεκτούς ;)

the_return said...

Καλημέρα Νανά μου, καλημέρα και στους αγαπητούς φίλους εδώ.

Να πω -όσον αφορά το προηγούμενο post- ότι συμφωνώ με αυτή την έκφραση του Χειμωνά :
"θεωρώ το σχόλιο της τέχνης πολύ πιο πραγματικό από την ίδια την πραγματικότητα.."

Ιδιαίτερα δε, αν αφαιρέσω και τη λέξη "σχόλιο" εδώ, συμφωνώ ακόμα περισσότερο.

Ασφαλώς, οι εκφράσεις του συρμού του στυλ "η τέχνη ανοίγει άλλους κόσμους κ.λπ. κ.λπ.," δεν είναι παρά αμηχανία, μπορεί κάποτε να είναι και έλλειψη σοβαρότητας απέναντι στη τέχνη...

Η ποίηση είναι ο εγκέφαλος της πραγματικότητας, έγραψα κάποτε,κάτι που υπό όρους δύναται να εκταθεί και σε όλη τη περιοχή της τέχνης.
Αλλά ας μη προχωρήσω περισσότερο, διότι αν το κατεργασθούμε περισσότερο το θέμα, μπορεί να τελειώσουμε και αύριο...

Όσον αφορά τη φώτο στη παραλία... Διακρίνεται εύκολα ποιος(α) είναι και είμαι σίγουρος ότι θα συμφωνήσετε.
Η αποκρούσασα είναι η ...meril.
Εκεί μάλιστα άρπαξε και την ίωση που παραδόξως την επανέφερε στην πλήρη αγωνιστική δράση αντί να την αποσύρει ολότελα.
Έτσι είναι οι ποιητές όμως, πάνε κόντρα στο "ρεύμα" του "καιρού".

onlysand said...

Έλα, βρε ΑΛΕΞάκι! :)

εσύ να δεις πόσο μας έλειψες!...
έχασες, βασικά, το beach volley
όπου περάσαμε υπέροχα! ;)

Ο ...κύκλος των ερωτήσεων που άνοιξες
αν δεν είναι φαύλος
έχει τουλάχιστον πολλές ...λακούβες! ;)

Υ/γ.: Φιλιά - να μη σε χάνουμε! :)

onlysand said...

ΑΝΩΝΥΜΕ ;)

"Στιγμή ... που κράτησες μονάχη σου όλη
την τραγική κλεψύδρα βουβή..."

Μα, οι ηγεσίες δεν είναι ο καθρέφτης μας;

"...δε βρίσκω τίποτα
που να μην το συνηθίσαΜε" ...

onlysand said...

Φίλτατε dr MOSHE :)

απλώς, σταγόνες-νύξεις ρίχνω στο πέλαγος
τής (ευ-τυχώς!) ευγενούς ομήγυρης...
- σας ευχαριστώ :)

Έχετε απόλυτο δίκιο: η 'θεωρητική' γραφή του
είναι πράγματι αξεπέραστη.

Υ/γ.: Όποτε επιθυμείτε, ανοίξτε μας ένα θέμα
ετΟΙμολογίας - είστε πάντα ευπρόσδεκτος! :)

onlysand said...

ERASER :)

Σωστός! "καρφί" και ...γυριστή!... ;) *

Το "συνυπολογιζομένων των... συνθηκών", δεν το είπα τόσο για το Νόμπελ (εντάξει,
κι εκεί, γνωστές οι ...σκοπιμότητες)
όσο για την 'ανάδειξη' στις εδώ λογοτεχνικές
...καλένδες ;)

* βλέπε και, στο μεταξύ, 'παρεμβολή' τού Return ;)

onlysand said...

Καλημέρα, πρωινέ(!) μου RETURN :)))

"Η ποίηση είναι ο εγκέφαλος της πραγματικότητας"
Η Τέχνη πραγματικότερη
της πραγματικότητας, οπωσδήποτε!
Αυτό μας 'κρατάει', τους 'ανώνυμους υπηρέτες' της,
μέσα στο σπαραγμό και την αλλοτρίωση των καιρών!

Όσο για την τελευταία παράγραφό σου - εκτός απ' το συχνό (ευτυχώς!) γέλιο που μας χαρίζεις
("...την επανέφερε στην πλήρη αγωνιστική δράση αντί να την αποσύρει ολότελα" χαχαχα)-
έχω να παρατηρήσω ότι η εν λόγω ...αθλήτρια
χρησιμοποιεί πολύ
αποτελεσματικά τεχνάσματα
(επ' ωφελεία τής ομάδας, βεβαίως2!;)

meril said...

Νανά..... Έτσι που φλέγομαι ολόκληρη η δύσμοιρος δε χρειάζομαι άλλο τι για την (επι)στροφή μου...

the return
Μακάρι να ήμουν καλή στις αποκρούσεις....Κάποιον θα είχα στείλει από κει που ήρθε

Προς άπαντας
Προτελευταίο Σ/Κ της Αποκριάς ....Την ώρα του γενικώς καρναβαλίζεσθαι οι αληθινές φωνές, όαση
Να μαστε καλά

voul-voul said...

Όσο απόλαυσα τη "σκυταλοδρομία" της ευφυούς ευαισθησίας των μελών της... ομάδας, τόσο με έχουν ζώσει τα φίδια με τις... εξελίξεις στα εθνικά μας θέματα.

Παίρνω κι εγώ αφορμή από τον Σεφέρη:
"Το θάνατο τον προτιμώ
- ποιος πάει για το καλύτερο ο θεός το ξέρει"

μ' αυτούς που μας κυβερνούν, ο Θεός που ξέρει, ας βάλει το χέρι του...

Να και κάτι ευχάριστο! Επανέκαμψε ο ΑΛΕΞ! :)

Φιλιά πολλά στην όμορφη παρέα :)

onlysand said...

MERILou μου φλεγομένη :)

είναι ανάγκη να πούμε πόσο χαρήκαμε
άπαντες άμα τη (επι)στροφή σου;!!!

Όαση-Σ/Κ σού εύχομαι - και δροσερή! xxx

Carne και ...βάλε - δώσ' του να καταλάβει! ;)

onlysand said...

Ναι, VOUL-VOUL μου

"μ' αυτούς που μας κυβερνούν"...
- εμείς τους εκλέγουμε...
Εξάλλου, γι' αυτό δεν υπάρχει το 'φύλλο συκής';
Για να κρύβεται η ...γυμνή αλήθεια... ;(

Το θέμα, θέλω να πω, δεν θα 'πρεπε να τους (μας) 'απασχολεί' μόνο όταν φτάνει
στο ...αμήν...

Ωραίο ...καρναβάλι!...
(εντάξει, είναι και ευχή!;)

markos A said...

Εκτός από την ποίησή του - εν πολλοίς είναι θέμα γούστου, ακόμη και μεταξύ των "μεγάλων" ή μεγάλων ποιητών - νομίζω πως ο Σεφέρης είχε τουλάχιστον (έστω και αργά στη ζωή του) τον ενεργό ρόλο του διανοούμενου, που σήμερα απουσιάζει.

Εξαιρετικό αφιέρωμα Νανά - σ' ευχαριστώ!

Ariel said...

Καλημέρα και καλό μήνα σε όλους!

Συμφωνώ με το αστεράκι στον τίτλο και σε ό,τι αυτό παραπέμπει.
Σε ό,τι αφορά τις παραπομπές όμως, ο γενικός σωματότυπος τού ποιητή δύσκολα παραπέμπει στη σκοτεινή περιοχή που βλέπουμε στην άμμο... τι να έχει παρακάμψει άραγε αυτό το φως;
Συνδιάζοντας τον χορό τής σκιάς και την 20χρονη φιλία με τον Σαββίδη, όψεις μιας πιο κοινής κι ανθρώπινης διάστασης, συμπληρώνω πως το καλοκαίρι τού 1962 οι δυο τους, Σεφέρης και Σαββίδης, μαζί με τον Θεοδωράκη, τριγύριζαν στις ταβέρνες τής Πλάκας για ν ακούσουν το "Περιγιάλι το κρυφό".
«...Ένας Σεφέρης που είχε γίνει σαν μικρό παιδί. Γελούσε, έλαμπε ολόκληρος από ευτυχία, και νομίζω πως εκείνη τη βραδιά επέτρεψε στην τόσο αυστηρή του καρδιά να με αγαπήσει. Στο μέτρο φυσικά του επιτρεπτού για έναν διπλωμάτη», γράφει ο Μίκης.
Η αυστηρή καρδιά του, βέβαια, κατά την άποψή μου, τίθεται εν αμφιβόλλω, κι όχι μόνον απ' όσα κατέθεσε με την ποίηση ή τις δοκιμές του ο ποιητής, αλλά, κυρίως , με την επιστολογραφία του και πιο ειδικά στα γράμματά του στη Μαρώ.

onlysand said...

MARKO :)

Είναι αλήθεια, ότι η 'ατμόσφαιρα' τού ποιητή 'βρίσκει' και συν-κινεί τις αντίστοιχες χορδές στην ψυχή τού αναγνώστη.

Και: ναι, η δημόσια δήλωσή του κατά της δικτατορίας άφησε το ίχνος της στη νεότερη ιστορία τής 'κουκίδας' που λέγεται Ελλάδα.

Να είσαι καλά :)

onlysand said...

ARIEL :)

Καλό μήνα και σε σένα!

Αυτό ακριβώς 'περίμενα' όταν έλεγα χθες στον dr Moshe, ότι απλές νύξεις-αναφορές καταθέτω (αφορμή για τα περαιτέρω από τους δέκτες-συλλειτουργούς - δεν πρόσθεσα).

Είναι πολύ όμορφα τα 'περιστατικά' που αναφέρεις, ξωτικό μου: σαν να έχουμε μία κάμερα και φωτίζουμε το 'αντικείμενο' απ' όλες τις πλευρές. Με αποκορύφωμα (φουλ φωτισμός!:) τις επιστολές που αντάλλαξε με τη Μαρώ!

Ναι, συμφωνώ: η διπλωματική του ιδιότητα μπορεί να τον είχε 'συνηθίσει' να κρύβει τις ευαισθησίες του (για τις οποίες όμως δεν αμφιβάλλει όποιος ταξιδέψει με την ποίησή του).

Όχι, η φωτο στην άμμο επ' ουδενί παραπέμπει στον ποιητή: τη βρήκα ταιριαστή με το ...beach volley που παίξαμε στα προηγούμενα 'έπεα'... ;)

CAESAR said...

Απόκρουση ή ζεμπεκιά, θυμίζει και λίγο τον Αλέξη Ζορμπά, έτσι όμως όπως τον έφτιαξε ο Ν. Καζαντζάκης :)

Anonymous said...

Λυπούμαι γιατί άφησα να περάσει ένα πλατύ ποτάμι μέσα από τα δάχτυλά μου
χωρίς να πιω ούτε μια στάλα
Τώρα βυθίζομαι στην πέτρα
Ένα μικρό πεύκο στο κόκκινο χώμα,
δεν έχω άλλη συντροφιά.
Ό,τι αγάπησα χάθηκε μαζί με τα σπίτια
που ήταν καινούρια το περασμένο καλοκαίρι
και γκρέμισαν με τον αγέρα του φθινοπώρου.


[Μυθιστόρημα, ΙΗ’]

Αντίθετη με τον καταιγισμό copy paste ποιημάτων στο διαδίκτυο (που δεν είμαι σίγουρη εάν εντέλει κανείς τα προσέχει!), σαν απαντήσεις και σχόλια όταν ο σχολιαστής δεν βρίσκει τίποτε άλλο ευφυέστερο δικό του να καταθέσει και βρίσκει την εύκολη λύση της αντιγραφής, υποκύπτω για μια φορά εδώ γνωρίζοντας ότι είμαι ανάμεσα σε σκεπτόμενους, ευφυείς, καλλιεργημένους ανθρώπους που όχι μόνον δεν θα παρεξηγήσουν αυτήν την αντιγραφή των στίχων, αλλά θα σταθούν στην ουσία της.. στην υπενθύμιση του να μην αφήνουμε να περνά ένα πλατύ ποτάμι μέσα από τα δάχτυλά μας χωρίς να το γευτούμε...

Δεν αγαπώ την ποίηση του Σεφέρη, με συγχωρείτε αν το ομολογώ. (πόσους μπορεί να αγαπήσει κανείς;) Το συγκεκριμένο όμως είναι αγαπημένο Ποίημα, γι’ αυτό και το έφερα

Και για άλλη μια φορά, διάβασα ενδιαφέροντα πράγματα και εδώ στην ανάρτηση -αφιέρωμα αλλά και στα σχόλια. Δεν τα εγνώριζα, χαίρω που δημιουργούνται εναύσματα για να πλουτήνει η βιβλιοθήκη μου και τα αναγνώσματά μου. Μου αρέσουν οι αλληλογραφίες και δεν τις βλέπω σαν βαμπίρ του ρόζ τους (και του κόκκινού των) Τα συγκεκριμένα δυο βιβλία της αλληλογραφίας των, δεν με ενοχλούν (νομίζω) όπως και κάθε αθέατη πλευρά. Και χωρίς να τα έχω διαβάσει, είμαι σίγουρη ότι στο πρώτο θα υπάρχει άκρατο πάθος και στο δεύτερο, εκεί που πια γίνονται επισήμως ζεύγος, θα υπάρχει κι εκείνο το τετριμμένο, το εφθαρμένο, το τρεις το λάδι τρεις το ξύδι και έξι το λαδόξυδο....

Ignis


ΥΓ. Νανά μου, ζητώ συγγνώμην και για το μέγεθος του σχολίου, και για την υπερφόρτιση των προηγούμενων επών επί άμμου με ακόμα ένα υπερμέγεθες που κατέθεσα πριν 1-2 μέρες εκεί. Πού θα μου πάει, θα μάθω πώς λειτουργεί ο χώρος!
:)

onlysand said...

ΚΑΙΣΑΡΑ :)

Θα το πιστέψεις;!
Όταν 'συνάντησα' αυτή τη φωτο,
ακριβώς τον Ζορμπά σκέφτηκα!

Φταίνε η ...Κρήτη και τα 'νερά' της
- φταίνε!... ;)

onlysand said...

IGNIS! :)

"πόσους μπορεί να αγαπήσει κανείς;" ;)))
Ένα ερώτημα που μπορεί να ...επεκταθεί
και πέραν των ποιητών... ;)
Αν και στους 'προσωπικούς' έρωτες, παρεισφρέουν τα πιο αστάθμητα
- επειδή (ας πούμε) ανομολόγητα...

Επί του 'αντικειμένου':

1. κι εμένα δεν είναι ο Σεφέρης από τους πολυαγαπημένους. Ωστόσο, όπως σημειώνεις για το απόσπασμα που παραθέτεις, κάθε ποιητής έχει το χάρισμα, έστω και μ' ένα στίχο, να αγγίζει μια χορδή μας.

2. " ...τρεις το λάδι τρεις το ξύδι... "
χαχαχα
Μ' αρέσει που ξέρεις την ...κατάληξη
(επιμένει όμως η ψυχή στα "τριαντάφυλλα"!;)

3. τα σχόλια που ονομάζεις υπερμεγέθη, είναι οι θησαυροί-'καταθέσεις' σαν τις δικές σου
και των άλλων "ευφυών, καλλιεργημένων ανθρώπων", που μου δίνετε την χαρά να 'συναντιόμαστε' εδώ στην 'άμμο'
- αλήθεια νιώθω τυχερή!
Όσες φορές δεν απαντώ (αμέσως), δεν σημαίνει καθόλου ότι τα απορρίπτω!

onlysand said...

IGNIS (πάλι)

Και για να μη νομίζεις ότι '(ξ)έχασα'
το προχθεσινό σου ίχνος:
μπράβο, Χρυσή :)

Έξοχο το Web Gallery of Art !

Είναι η τύρβη των ημερών που με εμπόδισε
να απαντήσω σ' έναν ακόμη από τους απολαυστικούς
χειμάρους σου λεπτομερώς.

Σε ήλιους με χρωματιστές χαρές να λάμνεις!
(Σε παρακολουθώ!... ;)

Υ/γ.: Τι τραβάμε κι εμείς οι ...ψηλές!
(μπάσκετ έπαιζα κι εγώ...;)

meril said...

@για ignis (κατά πρώτον λόγο)
Αγαπητή που, τεχνηέντως δεν αποκαλύπτετε τα ίχνη σας... Να σας μαλώσω; Στο τσακ, το ματάκι μου το τσαχπίνικο πήρε είδηση τους άρτι(;)νεόδμητους χώρους που μετά μεγίστης αγάπης και φροντίδας δημιουργήσατε. Αλλά, μήπως, αγαπητή θα πρεπε τουλάχιστον ΄σε ένα να επιτρέπονται συνομιλίες; (κάπου πρέπει να λέμε κι εμείς αδερφέ πόσο μας αρέσετε...)

Νανά χίλια χίλια συγγνώμη για την κατάχρηση του χώρου....
Που τον χρησιμοποίησα για να απευθυνθώ στην ignis δε λέω τίποτα γιατί ξέρω πόσο την αγαπάς και δεν σε πειράζει
κΑΛΌ ΑΠΟΓΕΥΜΑ

onlysand said...

Ε, πώς δεν λες 'τίποτα', γλυκειά μου
MERILou;...!

Πάνω που πας να μας πληροφορήσεις
(για να μην πω 'ξεστραβώσεις!),
μας αφήνεις στη μέση!... ;(

Περιμένουμε επειγόντως
ονόματα και διευθύνσεις!!!

"κάπου πρέπει να λέμε κι εμείς αδερφέ πόσο μας αρέσετε"
- συμφωνώ και προσυπογράφω!

Τώρα που σε βρήκα κι εσένα, όμως:
τον ΕΡΩΔΙΟ, τον έχεις μόνο για τους 3-4
φίλους που αναφέρεις;;;

Και μην ξανακούσω συγνώμη για το χώρο: δεν έχω ξαναδεί πιο ευγενικούς 'ενοικιαστές' - α πα πα πα...

Με τις ευχαριστίες μας
ΚΑΛΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ :)

Anonymous said...

Στην Νανά πρώτα και κύρια:
Να απαντήσω στα δυο πρώτα σου;
Μόνον έναν. Δεν τεμαχίζεται αυτού του είδους η αγάπη, κι ούτε διαμοιράζεται. Σαν σκορπίζεται χάνεται και φεύγει λίγο λίγο. Όσο μειώνεται η ποσότητα, αυξάνεται η ποιότητα κυρίως αυτού που δίδεις.
Επιμένει στα τριαντάφυλλα διότι με αυτά εκφράζεται η ανθοφορία αισθημάτων. Δεν μπορεί αλλιώς, ακόμα κι αν συνειδητοποιεί ότι όλες οι καταλήξεις είναι λήξεις συναισθημάτων.
Πάντα η συμβίωση φέρνει την φθορά. Χρειάζονται άπειρες ομοιότητες για να την καθυστερήσει ή να την εκτρέψει σε άλλα -ωραία ίσως- μονοπάτια σχέσεων
(το λάθος των ανθρώπων είναι κατ’εμέ η συμβίωση, ανάγκη που μια μέρα καταστρέφει αυτό που μοιράζονται. Ο καθένας χρειάζεται τον προσωπικό του χώρο, αν το σεβόμαστε αυτό...) (και δεν μιλώ μόνον για χώρο εδαφικά...)
Αλλά αυτό, αυτή η επίγνωση, δεν ποδηγετεί την ομορφιά της νεότητας του έρωτα.
(δανείζομαι το "νιότη του έρωτα" από ποίημα της Μέριλ μας)
Στην φάση που τα τριαντάφυλλα ανοίγουν τα σέπαλά των για να φανεί το φωτεινό χρώμα των πετάλων των. Κι ανθούν στην αναγέννησή των.

Ένα καλό σαββατοκύριακο και μια έξοχη αρχή εποχής.
Πρώτη μέρα της Άνοιξης, με μάτια ανοικτά στην ομορφιά που πάντα υπάρχει.


Στην Μέριλ μας:
Άμ’ δεν τους είδατε καλά αγαπητότατή μου.. τι αλλοτινή Αριάδνη θα ήμουν αν δε δημιουργούσα έναν λαβύρινθο για να οδηγηθούν όσοι επιθυμούν σε σχόλια;;; (ποικίλης φύσεως) Και δεν έδινα έναν μίτο για τον ...τρίτο; (χώρο, τον νεόδμητο)
Πάντα αφουγκράζομαι επιθυμίες και αν είναι από ανθρώπους που εκτιμώ και τιμώ, υλοποιώ ό,τι δύναμαι.
(ένα μποστάνι έφτιαξα και τίποτε άλλο, πρόχειρα πρόχειρα με τα δικά μου. "Στο βάθος κήπος" που λένε!!!)


Ignis

onlysand said...

Έτσι είναι; κι ας λένε πως αγάπη
που μοιράζεται, πολλαπλασιάζεται;... ;)
(ενώ η λύπη, διαιρείται - τι θαύμα, ε;)
Όπως και να 'χει, είναι νομίζω αποδείξιμο:
όταν παίρνεις, γίνεσαι˙ όταν δίνεις, ΕΙΣΑΙ.

Βρήκα το ξύλινο πορτάκι και μπήκα στον Κήπο
σου - θα είδες τα ίχνη μου... ;)
Αφήνω τον ...λαβύρινθο ανέγγιχτο στη Μέριλ
(και στους άλλους φίλους που σίγουρα θα σε ψάξουν!;)

Η ομορφότερη άνοιξη σε περιμένει
- καλό σου μήνα! :)

meril said...

Νανά παραπονιάρα.....
Ξέρεις πως μου είσαι πολύ αγαπητή και πολύτιμη....

Ο ερωδιός πάντα θα χαίρεται αν παρακολουθεί τις προσπάθειες του να πετάξει....

Λινκς δεν θα θελα να προσθέσω εκεί. Όταν το συνειδητοποίησα οι φίλοι είχαν ήδη μπει και μου ρχοταν κακό να τους διαγράψω....

voul-voul said...

Αχ, Νανά...

μου 'κανες την καρδιά κομμάτια μ' αυτό το "Σκηνικό...". Είναι πολύ συγκρατημένος ο λυγμός κι αυτό το κάνει αβάσταχτο...

Θέλω να είσαι ευτυχισμένη :)

Monody said...

"Σκηνικό"

Αυτοψία στο χώρο του εγκλήματος των ονείρων

Σκορπίζοντας λήθη
ο χρόνος
συλλέγει αποτυπώματα

Για χρήση ενοχικής,μελλοντικής.

Νανά την καλησπέρα μου

Μονωδός

Anonymous said...

Προχθές χώρισα (ακούγεται σαν τίτλος έργου, ξέρω...)

Όσο κι αν σου φανεί περίεργο, Νανά
είν' ένα βάλσαμο το πεζοποίημά σου
για τις σκληρές τις νύχτες που θ' ακολουθήσουν...

Μήπως είμαι ρομαντικός;...

Β. Σ.

Anonymous said...

Kαιρό έχω να σε επισκεφθώ, Νανά
- κι όχι πως δεν το θέλω, οι συνθήκες...
Όποτε έρχομαι, μου ανοίγεις πνεύμα
και καρδιά!

Νανά, εξαίρετο κείμενο ποίημα
- όσο "κρυφά" τα αισθήματα, τόσο πιο δυνατά.
Και το τραγούδι τής Φαίηθφουλ, υπέροχο...

Ήρθα για καληνύχτα και καλή βδομάδα

Tina

onlysand said...

Έλα, βρε MERILou μου!...

αν δεν κάνω σε σένα τα παράπονά μου,
σε ποιον; στο ...δήμαρχο;...!;)

onlysand said...

VOUL-VOUL :)

Αφότου έμαθα ότι τα είπε όλα ο Αισχύλος,
'συγκρατημό' πρέπει να έχω - δε νομίζεις;
Τι; ν' αρχίσω να ...ολοφύρομαι;... :)

Πόσο μάλλον που δεν είναι 'ΑΥΤΟβιογραφία' ;)
Όχι επειδή έχουμε 'γνωριστεί' στο διαδίκτυο,
να θεωρούμε, ό,τι γράφεται, εξομολογητικό... ;)

Σ' ευχαριστώ, τρυφερή ψυχή :)

onlysand said...

Αγαπητέ μου MONODY :)

Ω, τα 'εγκληματικά' όνειρα
που επιμένουν να δούνε φως!...
Δουλεύουν ακατάπαυστα για την ενοχοποίηση
της αμέλειάς μας... ;)

Καλή σου μέρα κι όμορφη

onlysand said...

AΝΩΝΥΜΕ Β. Σ. :)

Ανησυχείς αν είσαι ρομαντικός;
Η ίδια η ζωή είναι ρομαντική υπόθεση
- μόνο που εμείς πρέπει να γράψουμε το 'έργο'...

Καλή δύναμη!

onlysand said...

TINA :)

Σαν να μου λες: Από τη λύπη, ευωδιάζουν πιο πολύ οι φρέζιες...;

Καλοδεχούμενη όποτε έρχεσαι
- καλή σου βδομάδα :)

Ariel said...

Κι ο πόνος ακόμη κι αυτός τού χωρ-ισμού θεμελιώνει σημασίες... ακόμη κι αν ξεχνιόμαστε μ ένα κομμάτι φως από την άνοιξη που έρχεται...

onlysand said...

ARIEL :)

"μ' ένα κομμάτι φως από την άνοιξη"
καταλαβαίνεις και το νόημα και την αξία
έχεις δίκιο, ξωτικό μου :)

άσε που ο πόνος (κάθε χωρ-ισμού) έχει
και την ικανότητα να 'αφυπνίζει'... ;)

Ignis said...

Μακάρι
εκεί που πηγαίνει η καρδιά μας
να πήγαινε κι ο δρόμος και να μην γινόταν κάποτε μια διχάλα σαν την γλώσσα ενός φιδιού (μαζί και με το δηλητήριό του να σταλάζει)
Μακάρι
σε ένα χωρισμό να είναι πιο μεγάλη η ανακούφιση της επόμενης μέρας, από το ίδιο το βάρος της συνέχισης μιας σχέσης που δεν τραβά στον χρόνο, που είναι αδιέξοδη σε αισθήματα και πολυέξοδη σε φθορά.
Μακάρι
όλα να οδηγούν σε πιο καλές καταστάσεις, και να έρχονται πιο καλές οι καταστάσεις. Και να είναι αληθινές, κι όχι αυταπάτες ή ημίμετρα και "θεραπείες"... (μα αυτή σου η φράση Νανά από το βιβλίο σου: "Θεραπεύτηκα! Τώρα πρέπει να ξεπεράσω την θεραπεία", με έχει στοιχειώσει, στο εξομολογούμαι! Ο φόβος μήπως μια διάδοχη κατάσταση είναι μια συνειδητή θεραπεία και όχι μια αδιαμφισβήτητη έλξη, που έτσι κι αλλιώς έμελλε να συμβεί)
Ο μόνος τρόπος να δεχθώ τον χωρισμό, ο μόνος λόγος είναι όταν το συναίσθημα που ενώνει τους δυο σε έναν, έχει πια εξατμιστεί. Όλα αυτά που τους φέρνουν κοντά, που τους έκαναν και "είδαν" με όλες τους τις αισθήσεις ο ένας τον άλλον, εάν λείψουν, τότε ο χωρισμός όχι απλώς είναι αναγκαίος, αλλά επιβάλλεται. Για να ανασάνουν. Το κακό είναι ότι πάντα ανασαίνει με ανακούφιση ο δολοφόνος μιας σχέσης και ο άλλος...πνίγεται...

Χαίρω ειλικρινά που δεν είναι αυτοβιογραφικό. Βέβαια όλα κάποτε είναι (είτε πίσω μας είτε μπροστά μας είναι σε όλους μας...), αλλά η καλή μας μνήμη που μας συντρέχει και μας συντηρεί ορθούς και δυνατούς, πετά αυτά που την πληγώνουν και κρατά όσα την ευχαριστούν. Μηρυκάζει τις ευτυχισμένες της εικόνες και αποτινάσσει τις πνιγηρές.
Και σβήνει σιγά σιγά όσα γράφτηκαν με μελανό μελάνι. Παρέα με τον ακάματο βοηθό της χρόνο.
(μένουν οι λέξεις που αποτυπώσαν τους χωρισμούς που ζήσαμε. Αλλά δεν έχουν δύναμη να μας αγκυλώσουν πια)

Εύχομαι και σε σένα και σε όλους τα καλύτερα. Ό,τι δίδετε να λαμβάνετε. Και κυρίως από εκεί που αυτό μετράει..

onlysand said...

IGNIS αγαπητότατη :)

Δια-φωτιστικά, όπως συνήθως δοκιμιακά, αναλύεις το κεφάλαιο 'σχέσεις' (κυρίως ερωτικές, βέβαια - αφού αυτή ήταν η ...αφορμή!;)

"όλα κάποτε είναι" ή γίνονται
(αυτοβιογραφικά)
"αδιέξοδη σε αισθήματα
και πολυέξοδη σε φθορά"
Αυτό είναι το 'κλειδί'. Και, μυστήριο πράγμα, ο άνθρωπος: φορές, αποδεικνύεται ότι είναι πολύ δύσκολο να το βρούμε...

"Μηρυκάζει τις ευτυχισμένες της εικόνες
και αποτινάσσει τις πνιγηρές"
Α, η μνήμη δεν είναι με το μέρος μας, τότε!...
Ή, ο χρόνος δεν έκανε τη 'δουλειά' του.
Ή, εμείς είμαστε ...ανεπίδεκτοι μαθήσεως...;)

"...από εκεί που αυτό μετράει"
Κι αυτό, είναι τύχη ;)

Όσο για τη φράση από τη 'Χαριστική αναΒολή',
τι άλλο να πω;
Για την διεισδυτική, αισθαντική ανά-γνωση
- αποκαλύπτομαι!

και, φιλιά! :)

ερμία said...

μια λέξη (χωρ-ισμός,έτσι όπως τον ζωγραφίζεις) παρεμβαίνει θρασύτατα στην ερμηνεία τής αφής και την κάνει άλλη απο τη μιά στιγμή στην επόμενη.
και μετά παρεμβαίνει η ..αχά'ί'ρευτη ράτσα τών ποιητών που πάντα με το μέρος τους έρχομαι,και διαλέγουν το σαρανταλείτουργο και μαζί τις δοξολογίες στη καρδιά τής γλώσσας.

(υπέροχα τα σχόλια όλων σας!)

Ignis said...

Να μου ζήσεις Ερμία!!!!
Πρώτα τα πυροβολούμε ανάμεσα στα μάτια, μετά θάβουμε τα πενιχρά υπολείμματα της αλλοτινής των αξίας βαθιά μέσα στο χώμα, κι από πάνω τους ψέλνουμε και μια δοξολογία εις υγείαν των κορόιδων.

Το δικό σου σχόλιο έξοχο.
Έβαλε τα πράγματα ΑΚΡΙΒΩΣ στην θέση τους

Συγγνώμην Νανά για την επέμβαση, δεν συγκαταλέγει το ποίημα σου ανάμεσα στις δοξολογίες και τα λοιπά τεχνάσματα, προς θεού! Είναι που με πληγώνει το κατόπιν εορτής πάντα. Όσο διαρκει η "εορτή" προσέχουμε για να έχουμε (για να διατηρήσουμε το πολύτιμο που έχουμε και να μην το λαβώσουμε με ανοησίες), ο εκ των υστέρων ύμνος προς τι;
Για να πείσουμε ντε και καλά ότι κάτι κάποτε νοιώσαμε;

Monody said...

Με το κοπίδι των λέξεων


Όλη τη νύχτα
σε χάραζα
με λέξεις δίκοπες
Δεν άφησα αγεωγράφητο
κανένα σημείο του κορμιού σου.

Καλημέρα,Νανά

onlysand said...

ΕΡΜΙΑ :)

Καλή σου μέρα, Χρωματιστή
ορμητική, με χάρη, που διατρέχεις
τα σύμπαντα
υδάτων τε και ποιημάτων τα εσώτερα

εμπίπτεις επαξίως στην 'αχαΐρευτη' ράτσα,
να ξέρεις
και να τέρπεσαι χαρά έαρος
παντός καιρού :)

onlysand said...

IGNIS :)

Αχ, ο ενδελεχής βασανισμός στο 'φταίξιμο'
μήπως οδηγεί στην εκ των προτέρων
αυτοτιμωρία (μας) με όλα
τα επακόλουθα;

Ύστερα, όμως, Χρυσή, μας σώζει η γλώσσα
της (συν)εννόησης˙
φαίνεται πως εξόχως συν-αινεί
στην αλληλεγγύη των αισθημάτων... ;)

onlysand said...

MONODY :)

στο εργαστήρι των ιδρωμένων αισθήσεων
παφλάζουζες γεωγραφίες
εναγωνίως στον πυρήνα της ανα-γνωσης
ουκ επί ματαίω...

υπέροχη 'σκηνή', μωβ της νύχτας παλμοί

με άλλο ...μάτι η ΚΑΛΗμέρα

Μονωδέ μου αγαπητέ :)

markos A said...

Εκτός από τον εξαίσιο παλμό της συγκίνησης
που μας προσφέρεις, Νανά

αυτό που βλέπω εγώ, είναι υπέροχα
αγόρια και κορίτσια
που ανθίζουν με άνεση
τόσο στη χαρά όσο και στη λύπη.

Να είστε όλοι/ες καλά!

Ignis said...

Είδα κι αυτό το ημερολόγιο...
21 Μαρτίου
η επίσημη πρώτη μέρα της Άνοιξης, η μέρα της εαρινής ισημερίας, είναι εκτός από μέρα της Ποίησης και ημέρα του Ύπνου...όχι, δεν νομίζω πως είναι οξύμωρο η αναγέννηση να οδηγεί στον ύπνο... (τον λήθαργο, την λήθη ακόμα;)

Άνοιξη, η αρχή, η γέννηση, οι χυμοί αναθαρρούν και πλημμυρίζουν, στο σώμα στο μυαλό, στην φύση μας όλη. Γέννηση, αναγέννηση. Δημιουργία, αναδημιουργία. Ανανέωση, της ζωής ενατένιση αλλά και συμμετοχή.
Μετά τι μένει, πού οδηγούν τα πράγματα;
Στην Ποίηση, το απόσταγμα της ανθρώπινης ευαισθησίας. Σαν μια διαδικασία για να εξέλθει το αιθέριο έλαιο της ζωής. Το άρωμά της. Αλλ’ όμως συχνά, συχνότατα, είναι και απόσταγμα θλίψης. Οπότε, να και η διάδοχη κατάσταση: ο ύπνος...
Για να μην αισθάνεσαι πια ό,τι σε θλίβει, βαθιά προστατευμένος στην παρήγορη αγκαλιά του αμίλητου Μορφέα (αμίλητου, γιατί όταν βαθιά σε χάραξαν τα όχι του μέλλοντός σου, τι άλλο κάποιος να βρει για να σου πει;)

onlysand said...

MARKO :)

τώρα, αν απαντήσω στη 'μάγισσα' (= Ignis) πιο κάτω, θα φανεί ότι παραβλέπω
το 'σχόλιό' σου;
Όχι. Αλλά, να το ξέρετε όλοι (γι' αυτό και δεν σου απάντησα χθες), όταν γράφετε
κολακευτικά σχόλια, η σιωπή (μου), θεωρώ,
είναι η πιο ενδεδειγμένη.

Και όχι πως δεν σ' ευχαριστώ
(για πολλοστή φορά)! :)

onlysand said...

IGNIS :)

Αχ, πάλι με πρόλαβες, Χείμαρε εαρινέ ;)
Τα φύλαγα για τις 21/3 - και τα λουλούδια και τον ...ύπνο! (Καλά, η ποίηση είναι μόνιμη ...αδυναμία!;)
Δεν πειράζει, έχω κι άλλα ...χρώματα :)
(Αχ, τι άρωμα το "αιθέριο έλαιο της ζωής"!)

Ο οποίος ύπνος, ειρήσθω εν παρόδω, ναι: όχι μόνο δεν είναι 'οξύμωρος', αλλά θα έλεγα απαραίτητος για την ανα-γέννηση ;)

Μμμ...Μορφέας, ο αμίλητος
(θα 'θελα να του μοιάσω!...)

ερμία said...

μια ..απαραίτητη συμπλήρωση στο ημερολόγιο
10/3
1991
ε..γεννήθηκε ο γιός μου :-)

(ζεστά χαμόγελα σε σένα Νανά και την ignis,μα και σε όλους)

onlysand said...

Καλημερούδια, EΡΜΙΑ :)

ε, ε, ε! 10.3.91 !
αυτή κι αν είναι η σημαντικότερη
ημερομηνία!!!

σφιχτή αγκαλιά κλείνω
κι εσένα και το 'κυπαρίσσι' σου
να (αλληλο)χαιρόσαστε! :)))

markos A said...

Δεν περίμενα, Νανά μου, να μου
απαντήσεις οπωσδήποτε... ;)

Εγώ ένιωσα την ανάγκη να σας "κοινοποιήσω" την ευφορία που αισθάνθηκα διαβάζοντας και τα σχόλια των υπέροχων αγοριών και κοριτσιών - εδώ, στην "τυχερή άμμο" μας!

Ερμία, να χαίρεσαι πάντα το γιό σου!

Καλημέρα σε όλους! :)

CAESAR said...

Οταν ο επίλογος είναι τόσο ποιητικός, αναλογίζομαι πόσο πιό όμορφα θά ήταν τα προηγούμενα κεφάλαια ;)

akb8862 said...

Καλό μήνα λοιπόν & καλό 3ήμερο σε όλους.Δεν σας ξεχνώ αλλά τελευταία δεν προλαβαίνω & πολλά.
Να στε όλοι καλά!

voul-voul said...

Βρέθηκα κι εγώ Νανά μου
μπλεγμένη με τις εφήμερες δουλειές και τα τρεχάματα χωρίς ανάσα και πολλά δεν έχω προλάβει. μεταξύ των πρώτων, να έρθω στην "άμμο" μας και να απολαύσω με την ησυχία μου τα όμορφα ταξίδια που μας προσφέρεις και τα ωραιότατα σχόλια των φίλων...

Επιτρέψτε μου, Νανά και φίλοι συνταξιδιώτες

τρεις "ονομαστικούς" χαιρετισμούς:

στην Ερμία να χαίρεται το γιό της

στην Ignis για το γράψιμό της, βάλσαμο ψυχής

στον Άλεξ επίσης ευχές
και να του πούμε πως μας λείπει!

Σε όλους σας, ένα υπέροχο τριήμερο με χαρές και ξεκούραση :)

Ignis said...

Με κίνδυνο να υπερπληθύνουν τα φυλλαράκια και να μην διαβάζεται η σελίδα, ένα σύντομο ευχαριστώ θα αφήσω εδώ και να πω ότι αυτή η θαυμάσια παραλία που έστησες Νανά, είναι η πιο θερμή και η πιο φιλόξενη που υπάρχει. Όταν άλλα απογοητεύουν, εσείς εδώ, εσύ και οι θαυμάσιοι σου καλεσμένοι μας κάνετε να νοιώθουμε τόσο ωραία, σαν να είμαστε στις Μπαχάμες (ε, ρε και νάμαστε..)

Παγκόσμια μέρα γυναίκας σήμερα, στις Κυρίες της γραφής, ένα θερμό ευχαριστώ που κοσμούν τους χώρους που διέρχονται με την ευγένεια των αποτυπωμένων τους λόγων.
Καλό τριήμερο, καλές μέρες ας έρχονται.

onlysand said...

ΜΑΡΚΟ :)

Σ' ευχαριστώ για τα 'εγκάρδια' - συγχώρεσέ με που μου φέρνουν αμηχανία... ;)

onlysand said...

ΚΑΙΣΑΡΑ αγαπητέ :)

θηρευτή στιγμών και αισθήσεων
υποκλίνομαι στη φαντασία σου ;)

onlysand said...

ΑΛΕΞ :)

με συγκινείς, 'αδελφάκι', που δεν ξεχνάς τους φίλους
- να είσαι ΚΑΛΑ, με μεγάλη δύναμη απέναντι στα 'γρανάζια' που θες δε θες διατρέχεις... ;)

Πάντα σε νοσταλγούμε! :)

onlysand said...

VOUL-VOUL :)

καλά 'ξεμπερδέματα' να σου ευχηθώ; Σημασία έχει να ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ για να αντεπεξέρχεσαι!

O Άλεξ (ναι, μάς λείπει!) έχει τόσο διάβασμα που δεν ...αντέχει άλλο! ;)
Μας αγαπάει όμως κι από 'μακριά' - κι αυτό είναι αμοιβαίο! :)

onlysand said...

IGNIS χρυσή :)

Για τη 'θερμότητα' ευθύνεστε ΟΛΟΙ οι συνταξιδιώτες (όπως έχω ξανα-ξανα-πει) - οι Μπαχάμες όμως θα ήταν πολύ πιο ...ευπρόσδεκτες! ;)
Εγώ έχω πάει στην Καραϊβική! (στον ύπνο μου!;)

Ώρες-ώρες σκέφτομαι, πως καλό θα ήταν να σας αφήσω λίγο ήσυχους...
Το βράδυ όμως θ' 'ανεβάσω':
1. μια εκδρομή ...Καθαροδευτεριάτικη για να λείψω ως την Τρίτη
2. γυμνά κλαδάκια για να τα γεμίσετε κοχύλια και φυλλαράκια ανοιξιάτικα! :)

Όμορφα να περνάτε όλοι:
η ζωή είναι μεγάλη
μην την κάνεις καρναβάλι! ;)

ερμία said...

να ευχαριστήσω ..επί προσωπικού;
εσένα Νανά,τούς voul-voul και marko για τις ευχές σας για τον γιόκα μου
:-)

 
SYNC ME @ SYNC