Tuesday, January 29, 2008

έπεα επί άμμου



39 comments:

akb8862 said...

Όμορφα ποιητικό το κείμενό σου,όπως παντα & σε ό,τι γράφεις...Μα εγώ θέλω να μείνω σε αυτό το παιδικό όνειρο που περιγράφεις,γιατί έτσι αναπολώ τη χαμένη μας αθωότητα,ενώ ταυτόχρονα θέλω να κοιτώ εκείνο το ζευγάρι παπούτσια που απέμειναν ολομόναχα πάνω στην άμμο...
Εμπνέεις με όλα τα μέσα, Νανά. Καλό μεσημέρι !

markos A said...

Τώρα θα πω εγώ, ότι έχει δίκιο ο akb :)

Είναι πράγματι επείγουσα ανάγκη να ξαναβρούμε τη χαμένη αθωότητά μας
αν θέλουμε να ξανα"βαφτιστούμε" άνθρωποι.

Αλλιώς, "Ωραίοι Νεκροί" τώρα!

Xαιρετώ τους συνταξιδιώτες

akb8862 said...

Γειά σου ,βρε Μάρκο ! Πέστα Χρυσόστομε!"Ωραίοι Νεκροί" !
Πολύ σωστά. Να σαι καλά!

onlysand said...

ΑΛΕΞ & MARKO, φιλαράκια-φυλλαράκια :)

κι εμένα με εμπνέουν οι αναρτήσεις και τα σχόλιά σας αντιστοίχως

Αχ, ναι, ΑΛΕΞάκι, αυτά τα εγκαταλειμμένα παπούτσια στην άμμο... Πάει, πέταξε το 'περιεχόμενο'!... ;)

onlysand said...

Σημείωση ΚΑΙ για τους επόμενους επισκέπτες:

Προς αποφυγή παρερμηνειών, και επειδή συνέπεσε με την εκδημία του, ο λόγος περί "Ωραίων Νεκρών", παρακαλώ να σημειωθεί πως ΔΕΝ αναφέρεται στον εκλιπόντα αρχιεπίσκοπο...

voul-voul said...

Ποίηση για τόσο σκληρές αλήθειες

Νανά, είσαι μαγική: μας κανεις να θλιβόμαστε
χαμογελώντας με αισιοδοξία

Μου δίνεις τα παπουτσάκια που στέκονται
μόνα τους στην άμμο;

κι εγώ να σου στείλω μια αγκαλιά λουλούδια :)

TE said...

Τα δικά μας παράθυρα έτσι άνοιξαν.
Αναίτια, σαν από χάρη.
Ανα-γνωρίσαμε,χωρίς
προσπάθεια,χωρίς ελπίδα.
Σε ευχαριστώ.

onlysand said...

VOUL-VOUL :)

τα πήρα τα λουλούδια σου - σαν αγκαλιά ευωδιαστή μες στο χειμώνα!

και βέβαια σου χαρίζω τα παπουτσάκια
- αν τα πάρεις, θα το δω το πρωί ;)

πολύ σ' ευχαριστώ! xxx

onlysand said...

Ευτυχώς, χωρίς ελπίδα, ΤΕ μου

καλωσόρισες! :)

Αν είσαι Κατερίνα, το ιστίο σου
κιόλας στα λινκς μου

Αν σε 'γνωρίζω' από άλλους κήπους,
διπλή η χαρά! :)))

Αύριο θα σου κλείσω θέση με θέα και στο 'πούλμαν' των συνταξιδιωτών
(βλ. στήλη ενότητες, "οι φίλοι")

eraser said...

Αστέρι μας, Νανά
στη θέα εμάς των τυχερών που σε "γνωρίσαμε" στην άνυδρη εποχή της πλήρους κατάπτωσης!

Πολύ σωστά: "Η Αιωνιότητα δεν διαρκεί περισσότερο απ' τη ζωή μας"

Ό,τι είναι να κάνουμε, ας το κάνουμε ΤΩΡΑ

markos A said...

Ο ποιητής είναι Ποιήτρια
και μας χαρίζει τόση ανάταση
με πίκρα αλλά και χιούμορ

με γνώση. Αφού ΞΕΡΟΥΜΕ πώς είναι η ευτυχία

Νανά, για πολλοστή φορά σ' ευχαριστώ!

akb8862 said...

Όμορφη η περιγραφή του ποιητή από όλες τις όψεις. Μα θα σταθώ στη ρήση του οικοδεσπότη για υδραυλικό ή ηελκτρολόγο...γιατί κάπου μας πονά όλους το πώς μας βλέπουν ορισμένοι άνθρωποι.
Εδώ βρέθηκε κάποτε & υπουργός να μας αποκαλέσει λαπάδες...αλλά ευτυχώς εδώ & κάποιες 4ετίες εισπράττει & αυτός τον λαπά του από την πολιτική!
Πολύ όμορφο,Νανά.
Καλο μήνα σε όλους/ες!

voul-voul said...

Έλειψα λίγο κι επέστρεψα με "στερητικό" στα θαυμαστά σου, Νανά!
Μέσα στο αφόρητο τέλμα, διαβάζοντάς σε κανείς, είναι σαν να πετάει

Σ' ευχαριστώ απ' τα βάθη της καρδιάς μου, Μαγική Νανά :)

Καλό μήνα σε όλους τους φίλους!

onlysand said...

ERASER & MARKO

Οι υπερβολές σας είναι ευγενικές
- γι' αυτό τις ...συγχωρώ! ;)

Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίσει;
...

onlysand said...

Έτσι ακριβώς, ΑΛΕΞάκι ;)

όλα εδώ πληρώνονται - και ο ...λαπάς, εκεί που του αξίζει! ;Ρ

Σ' ευχαριστώ, φίλε καλέ :)

onlysand said...

VOUL-VOUL :)

Ξανα-καλωσορίσματα!

κι εσύ υπερβολική - τι να σε κάνω;!

και το φεγγάρι στη χάση του...

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ σε όλους :)

eraser said...

Θέλω κι εγώ, Νανά, να με κάνεις... φύλλο! :)
Θα 'ρθω αύριο,

"εκεί που έχουν σύναξη όλες οι επιθυμίες"!

Θα δω και τα φτερά σου στο κατώφλι;...!

Λαμπρό Σ/Κ στους συνταξιδιώτες!

CAESAR said...

Ακολουθώντας τα χνάρια σου στην άμμο τρέχω σαν παιδί κοντά σου πριν τα σβήσει το κύμα...
Καλό μήνα:)

onlysand said...

ERASER :)

Δεν μου έχουν φυτρώσει ακόμη τα φτερά
και να σε κάνω φύλλο, λίγο δύσκολο... ;)
Εξάλλου, κι εγώ "λαθρεπιβάτις στις φτερούγες των πουλιών"...

Καλή σου Κυριακή

onlysand said...

Με πέτυχες, ΚΑΙΣΑΡΑ-παιδί
να θάβω παλιές σκιές στην άμμο
- τα χνάρια είναι ...παραπλανητικά
γι' αυτό τα σβήνει το κύμα άφθονο...
Ευχαριστώ κι εσένα για το 'ταξίδι'

Καλό σου μήνα :)

ερμία said...

πορτραίτο-και όχι στην άμμο..
"Μόνο τα φτερά του έβγαζε
κι άφηνε στο κατώφλι"

να μη καταντούσε να ζυγιάζει κανείς τίποτα-προτιμάω τον κόσμο ένα χάος απο συναισθήματα (σαν τον ποιητή σου)
αντί τα προμελετημένα αδιέξοδα

(καλησπερούδια)

fyllo said...

Τι ευωδιές και θαύματα, Νανά μου!

Έχω πάλι πολύ διάβασμα (η αμελής ...μαθήτρια)... ;)

Καλή και όμορφη βδομάδα σε όλους! :)

onlysand said...

ΕΡΜΙΑ μου

είναι πολύ αισιόδοξο αυτό που λες για τα "προμελετημένα αδιέξοδα"

στο χέρι μας είναι, δηλ, να μην τα ...μελετάμε (για να μην υπάρχουν!;)

Καλημερούδια σου, Χρωματιστή :)

onlysand said...

FYLLαράκι

τι άλλο να σου πω παρά ...καλό διάβασμα!... ;)

Και μια βιαστική καλημέρα με φιλιά

Αναρτώ τώρα μια "βόλτα" - φεύγω κι εγώ (δυστυχώς... υποχρεώσεις!)

akb8862 said...

Πολύ το χάρηκα το κείμενό σου,Νανά.¨Εχει πολλή ελπίδα μέσα για όσους λαχταράμε το καλοκαίρι & τις θάλασσες στο μεσοχείμωνο.
Σόρυ που δεν μπορώ να γράψω περισσότερο.Με έπιασε πάλι η τενοντίτιδα στο δεξ. χέρι+ ένα πολύ "ωραίο" λουμπάγκο(για το αυχενικό ας μην πω τίποτε)...
Καλό μεσημερι σε όλους.

voul-voul said...

Υπέροχες εικόνες, θεσπέσια λόγια
τι μαγικό ταξίδι πάλι Νανά!

αλλά (να γκρινιάξω;) τόσο σύντομο!... ;(

Άλεξ, πολύ συχνά σε πιάνει η τενοντίτιδα, ε;

περαστικά σου!

Καλό απόγευμα σε όλους τους συνταξιδιώτες :)

onlysand said...

@ Περαστικά, ΑΛΕΞάκι :)

κοίτα να μην το κουράζεις πολύ το χέρι σου!
Ξέρεις πως υπάρχουν κάποιοι λαστιχένιοι επίδεσμοι για τον καρπό, ε;
Θα σε ανακουφίσει!

onlysand said...

@ Να είσαι καλά, VOUL-VOUL :)

Το δικό μου ταξίδι σήμερα ήταν ...η Βαβέλ του κυκλοφοριακού!...
Αθήνα μου αγαπημένη
και εντελώς ξεπουλημένη
(καιρό είχα να την ...αντικρύσω...)

Τέλος πάντων, για να δούμε και την αισιόδοξη πλευρά της ζωής, ανέβασα ένα ελαφρό τραγουδάκι να μας φτιάξει τη διάθεση ;)


Άλλη μια όμορφη μέρα να σας ξημερώσει! :)))

meril said...

Καλημέρα σε τρυφεράδες κι ευαισθησίες ....

Anonymous said...

Στις ομορφιές σου, τα πουλιά
βρίσκουν φιλιά και όνειρα
να χτίζουν τις φωλιές τους.

Καλημέρα Νανά & φίλοι/φίλες :)

tina

onlysand said...

MERILou & TINA :)

Καλημέρες ...μεσημεριάτικες

στα τρυφερά κορίτσια!

across the universe...

eraser said...

Το τραγούδι που αναφέρεις, Νανά
(across the universe)
θα χρειαστεί 430 χρόνια για να φτάσει
στον πολικό αστέρα!

Τα πρώτα... 600 χρόνια είναι δύσκολα... ;)

Τέλεια βόλτα με πήγες στο ηλιόλουστο μεσημέρι
- ευχαριστώ σε!

voul-voul said...

Το διάβασα χθες και το χαρίζω σε όλους τους φίλους της "άμμου":

"Η αμφιβολία είναι ένας πόνος τόσο μοναχικός, που δεν γνωρίζει πως η πίστη είναι ο δίδυμος αδελφός της."
Χαλίλ Γκιμπράν

Ariel said...

πεζούλια και προ-φάσεις εξαιρετικά "δήγματα"!
επανέρχεται άραγε;

onlysand said...

ERASER

γι' αυτό το έγραψα ;)

Mόνο τα πρώτα 600 χρόνια;!... χαχα

Μετά την καταιγίδα, εύχομαι πάλι "ηλιόλουστες βόλτες" ;)

onlysand said...

VOUL-VOUL

κι "εγώ ξαγρυπνώ δίπλα στην αμφιβολία
γιατί όλο ξεσκεπάζεται
κι έχω να τη φροντίζω."

σ' ευχαριστώ :)

onlysand said...

ARIEL :)

τι να σου πω κι εγώ...

έτσι που πάψαμε να ονειρευόμαστε
δεν (ανα)γνωριζόμαστε πια
- επανέρχεται, άραγε;...

Χαίρομαι πάντα τις 'επι-σκέψεις' (και στο δικό σου μπλογκ), ξωτικό μου... :)

TE said...

Από το τραύμα στο αίνιγμα, λες, Θα μπορούσε να πει κανείς και αυτό: Από το τραύμα στη λύση του αινίγματος.
Εξαιρετικό το κείμενο.
Καλημέρα

onlysand said...

Αχ, χρυσή μου ΤΕ :)

όμορφα θα ήταν, κάθε 'τραύμα' να το ακολουθούσε η λύση του αινίγματος... ;)

Δεν ξέρω... έχεις κανένα 'παράδειγμα';...

Καλό σου βράδυ :)

 
SYNC ME @ SYNC