Wednesday, January 23, 2008

Σταγόνα

Μια στάση εδώ από τον κάματο
του ανήμερου ταξιδιού που κουβαλάει
ωκεανούς και μνήμες ουρανίων
μικρογραφία πολυκύμαντης ζωής
μονάχα ο ταξιδιώτης ποιητής θα σε διαβάσει
πριν σβήσεις άφαντη, σταγόνα μου
μες στον αχό της Ιστορίας
των Ανέμων - με θρόισμα
ανέγγιχτο θα πέσει
το φυλλαράκι που σε ήθελε δική του.

Από τον Σείριο καταφθάνουνε μηνύματα
του άλλου σύμπαντος μα συνεχίζουν
οι υπαινιγμοί των μεταφράσεων
να εξατμίζονται
απαρατήρητοι στην έρημο των ανθρώπων
αντί να ξεχειλίζουνε ξεδίψασμα τα χείλη
της ψυχής τους
στο σημείο ακριβώς όπου
τέμνονται οι φωνασκίες με την αθωότητα.

Στη ρίζα του πεφιλημένου στίχου εννοείς
ότι το φως καμμία σχέση με το άσπρο.

 
SYNC ME @ SYNC