Sunday, December 16, 2007

Καλωσορίσματα και... αποσκευές

...και σας καλωσορίζω στην καινούργια παραλία :)
~ για άλλους 20 μήνες; για 3 εποχές και 2 απόκριες;
για αμφίβολες σκοτεινιές και εγγυημένες λιακάδες;
(ή αντίστροφα;)
Ποιος ξέρει... Ο καιρός θα δείξει :)


Όνειρο ήτανε...

" ... Όλο μετακομίσεις κάνω. Έχω χάσει πια το λογαριασμό. Πότε για περιοδεία, πότε γιατί πρέπει οπωσδήποτε ν’ αλλάξω σπίτι. Για λόγους αδιευκρίνιστους, πάντα.
Το οπτικό πεδίο περιορίζεται, οι σκηνές που επιτείνουν το άγχος περιγράφουν λεπτομέρειες που με οδηγούν σε απόγνωση. Δωμάτια ξενοδοχείων μένουν κλειδωμένα εξαιτίας μου - επειδή δεν μπόρεσα να μαζέψω όλα μου τα ψιλοπράγματα. Και πότε θα επιστρέψω; Άγνωστο. Εκτίθεμαι και στον κίνδυνο να μου τα πετάξουν στο δρόμο.
Το πούλμαν περιμένει. Είμαστε οι τελευταίοι. Κάνει βόλτες και δυσκολεύεται στους στενούς δρόμους με τα παρκαρισμένα αυτοκίνητα. Πρέπει να το προλάβουμε στην άλλη γωνία. Mόνο χάρη στον Νίκο οι βαλίτσες μας δεν είναι ακόμη ανοιχτές. Παραμένει στωικός, ενώ μέσα του με κατακρίνει. Πρέπει ν’ αδιαφορήσω. Λυπάμαι που δεν καταλαβαίνει την πεποίθησή μου, ότι όλα αυτά δεν έχουν καμία σημασία. Κάτι άλλο σπουδαίο και σοβαρό συντελείται κι εμείς δεν συμμετέχουμε. Aποφασίζω να μην του πω τίποτα.
Όταν η μετακόμιση είναι από σπίτι σε σπίτι, το άγχος του χρόνου δεν με εκμηδενίζει τόσο. Όμως η απελπισία εξακολουθεί να με συνοδεύει, καθώς περιφέρομαι στα δωμάτια, κι αναρωτιέμαι πότε θα μαζευτούν τόσα πράγματα. Τα συρτάρια και τα ντουλαπάκια της παλιάς σκούρας βιβλιοθήκης μου είναι ακόμα γεμάτα. Κι όλα αυτά πρέπει να ταξινομηθούν, να τους αφιερώσω χρόνο και την απαραίτητη προσοχή. Η σιφονιέρα επίσης...
Tο κρεβάτι είναι ακόμη στρωμένο - παντόφλες, παπούτσια σκορπισμένα στις γωνίες των δωματίων, διάφορα αντικείμενα καθημερινής χρήσης βρίσκονται στη θέση τους, τα βαριά έπιπλα, κάτι μεγάλες τετράφυλλες ντουλάπες γεμάτες ρούχα και μυστήρια πράγματα που θέλουν ψάξιμο - μου φαίνεται πως τα κληρονόμησα χωρίς να το επιδιώξω. Όλα αυτά ποιος θα τα αμπαλάρει, θα τα μεταφέρει; Όπως είπα όμως, σπίτι είναι, μπορεί να περιμένει μια-δυο μέρες - δεν χάθηκε ο κόσμος...
Kαταβάλλω προσπάθεια να μην αφήσω το άγχος να με καταπιεί.

Βγαίνω στον κήπο που είναι στο πίσω μέρος του σπιτιού. Αυτός ο κήπος είναι μία εκκρεμμότητα που μεταφέρεται από όνειρο σε όνειρο - όταν πρόκειται για μετακόμιση. Είναι πάντα εκεί την τελευταία στιγμή που είναι να φύγω, για να με καθυστερήσει, ν’ ασχοληθώ μαζί του. Ένας κήπος αρκετά μεγάλος, με πολλά δέντρα - λεύκες, ροδιές, που αφήνουν τον ήλιο να κάνει παιχνίδια ανάμεσα στα φύλλα τους. Καλά, αυτά, ούτε λόγος να τα μεταφέρω.
Σ’ ένα σημείο του κήπου όμως, τριών-τεσσάρων τετραγωνικών μέτρων ας πούμε, υπάρχουν γλάστρες και φυτά μεγάλα και πλατύφυλλα, που πρέπει οπωσδήποτε να τα πάρω μαζί μου. Έχουν πάντα ξεραμένο χώμα, δεν θυμάμαι από πότε έχω να τα ποτίσω. Μέσα μου όμως ξέρω πως έχουν ελπίδα να ζήσουν. Απόδειξη ότι ζουν. Άρα, το πότισμα είναι δευτερεύον. Σημασία έχει να τα πάρω μαζί μου. Αυτά περιμένουν σε κάθε όνειρο σε κείνο το τετράγωνο - δεν έχω άγχος ότι θα τα χάσω.
Πάω κοντά τους, τα περιεργάζομαι, τα χαϊδεύω και τα λαχταράω, κάνω όνειρα γι’ αυτά και τη νέα τους θέση στο άλλο σπίτι. Τελικά, φεύγω χωρίς αγωνία, γιατί ξέρω ότι θα τα ξαναβρώ. Φαίνεται πως τα κουβαλάω μέσα μου.
Ρίχνω το βλέμμα μου τώρα σε μια άλλη γωνιά του κήπου με πολύ έντονα χρωματιστά λουλουδάκια κι ένα θάμνο δενδρολίβανο. Κι ενώ δεν φυσάει καθόλου, αυτό ταρακουνιέται σύγκορμο. Προσέχω: στον ίσκιο του τσιμπολογάει ένα πουλάκι.
Έχει και κάτι απροσδιόριστα σκοτεινά φυτά ο κήπος, που κρατούν επτασφράγιστα τα μυστικά της ζωής τους. Είναι και απειλή και πρόκληση.
Πέφτει η ματιά μου και ξεκουράζεται πάνω στην φουντωτή αρμπαρόριζα. Να θυμηθώ να πω στον Νίκο, ότι τα θαύματα γίνονται μέρα μεσημέρι - γι' αυτό είναι και θαυμαστά. Ας μην ξυπνήσω ακόμα...
Eίναι, όμως, ώρα να φεύγω. Έχω γαλήνη μέσα μου: ας γίνουν όλα από μόνα τους ή ας μη γίνει τίποτα - νιώθω να μου κάνει το ίδιο.
Προτού κλειδώσω τη μεγάλη ξύλινη εξώπορτα, ένα φρέσκο κλαδάκι δενδρολίβανου στο κατώφλι!...
“Ποιος άνεμος σε φέρνει; Μαμά... είσαι κιόλας εδώ…;”
Tα δέντρα έρχονται τώρα προς το μέρος μου. ... "

Aπό την "Χαριστική αναΒολή"


25 comments:

Σωκράτης Ξένος said...

ήρθα μεταμεσάνυχτα που κοιμούνται
κι ονειρεύονται τα πουλιά
κι εγώ τα` χα από νωρίς μιαν έτοιμη στέγη ακριβώς μέσα στη σκέψη και πάνω απ` το κεράκι του δεντρολίβανου θεραπεία και πόνο
γιατί τις στέγες και τις φωλιές τις στήνουμε όπου θέλουμε μες στους χειμώνες

καλορίζικο

meril said...

Επίσης καλορίζικο Νανά.... Αν και με σένα οικοδέσποινα γεμάτο θά ναι πάντα
πρωινές ζεστές καλημέρες

ερμία said...

"Σημασία έχει να τα πάρω μαζί μου. Αυτά περιμένουν σε κάθε όνειρο.."
αυτό με ..χτύπησε σαν ηλεκτρισμός-έχω κι εγώ μερικά αφημένα :-)
καλοτάξιδες οι θάλασσες και οι ουρανοί σου κι εκείνη η λεπτη λεπτή γραμμή ανάμεσά τους!
καλημερούδια

akb8862 said...

Καλημέρα & από μένα! Καλορίζικο & καλοτάξιδο!
Το θυμάμαι αυτό το όνειρο από το υπέροχο βιβλίο σου & μάλιστα θεωρούσα ότι ήταν πιθανό να βάλεις αυτό, "αδελφούλα". Δεν έπεσα έξω.
Τα λέμε πάλι. Να μαστε καλά!

anemos said...

...ξέρεις, σχετικά με το μετέωρο βήμα
εκεί στο σταυροδρόμι, του Ηρακλή την κρίση
Ζέψε σε τέθριππο άρμα λόγου καλλιεπούς τα άλλως ετερόκλιτα
Κι αυτός θα αποπληρώσει το δάνειο του “φυσικού” σου χρέους
κι η άμμος αιώνες τώρα, σφαλώντας τα άρρητα
…τη θάλασσα θ’ αρματώσει ταξίδι
Στου νέου τόξου ορίζοντα την καμπύλη

…έτσι κι αλλιώς στο καταχείμωνο ανθίζουν ... οι ανεμώνες

ΥΓ
Καλά εγώ...
επιλήσμων του πεπερασμένου της ζήσης
σκεδάζομαι στο άκαρπο της φκιάσης
Μα κι εσύ... φτασμένη πια, μετέωρη (…ίσως όπως πρέπει) σε κρίνω

voul-voul said...

Νανά μου, καλοτάξιδο κι ονειρεμένο!
(και τι υπέροχη μουσική μάς υποδέχεται!!!)

Με τόσους ζεστούς φίλους, νιώθω πάλι σαν στο "σπίτι" μας

Την καλησπέρα μου σε όλους τους αγαπητούς συνταξιδιώτες! :)

vel... said...

Καλοτάξιδο σε ουρανό και θάλασσα

Ariel said...

Μου αρέσει η φρεσκάδα τού καινούργιου που φέρνει μαζί της γλυκιές μυρωδιές τού χθες.
Καλά ταξείδια σε ουράνιες και θαλασσινές διαδρομές!
Το πούλμαν περιμένει...

onlysand said...

ΣΩΚΡΑΤΗ

φτερό αγγέλου χάιδεψε μεταμεσάνυχτα το πέρασμα
ήρθες με το κλαδάκι πρώτο κάλεσμα
και ευωδιές πλημμύρισε
το σταυροδρόμι κέρασμα

onlysand said...

MERIL
με το βαμβάκι γλυκά που... σφάζεις:

"... πρωινές* ζεστές καλημέρες"

*να διακρίνω τη μομφή του... πρωινού;
Όχι: μόνο να σε ευχαριστήσω από καρδιάς, Λυγερή μου ;)

onlysand said...

ΕΡΜΙΑ, άσπρη αγάπη διάφανη

Για εκείνη τη 'λεπτή λεπτή γραμμή' είναι που διάλεξα τη φωτο, παρατηρητική Χρωματιστή μου!

Τα 'αφημένα', τέτοια δεν είναι, όταν χαίρονται που τα θυμόμαστε... :)

eraser said...

Νανά είσαι αστέρι.
Για χάρη σου (και δική μας!) θα 'ρχόμουνα και στην άκρη του κόσμου - ένα κλικ δε θα κάνω;!

Καλή βδομάδα σε όλες τις φίλες και τους φίλους-συνεπιβάτες! ;)

onlysand said...

ΑΛΕΞ

καλέ μου αδελφέ, συνταξιδιώτη

Χαίρω που οι στράτες μας διασταυρώθηκαν - σου το 'χω πει!
Και για τη 'μνεία' του ονείρου δεν είχα αμφιβολία... ;)

onlysand said...

Και στον 'εμβόλιμο' ευγενικό

ERASER

την καλημέρα μου, ευχαριστώντας για ευχές :)

onlysand said...

Α-ΝΑΙ-ΜΕ

Μετέωρη να με κρίνεις και εκτεθιμένη... στους ανέμους - του 'πεπερασμένου', να μην ξεχνιόμαστε...

Μ' αρέσουνε τα τέθριππα που ζεύουν τα "άλλως ετερόκλιτα"(!) και έχω νοσταλγήσει να πελαγοδρομήσω ανεμώνη ανάμεσα στ' αρματωμένα εύθραυστα - τελειώνει το 'under construction', επι-τέλους;!
Σκεδάζεις και χλευάζεις το άκαρπο, μα φτάνει!

onlysand said...

VOUL-VOUL μου (και) μουσικόφιλη

Πάλι θα μαζευόμαστε μαζί με τις σοδειές μας και τα δώρα˙ μοναχικό ταξίδι δεν υφίσταται - ΕΔΩ, τουλάχιστον... ;)

onlysand said...

Να 'σαι καλά, VEL

(Καλώσ' τηνε κι ας άργησε ;)

onlysand said...

ARIEL

Γλυκό μου ξωτικό - κι ΕΣΥ εξαφανισμένο

(αν είναι να οδηγείς εσύ το... πούλμαν, έρχομαι! ;)

Ariel said...

Με πυξίδα ένα κλαδάκι δεντρολίβανου στον κήπο με εκκρεμότητες τσιμπολογούσα κι εγώ την πλάτη μου...

markos A said...

"Κάτι άλλο σπουδαίο και σοβαρό συντελείται κι εμείς δεν συμμετέχουμε."

Χάρη σε σένα, Νανά
τουλάχιστον το υποψιαζόμαστε!

Να είσαι πάντα καλά - και στις καινούργιες εξορμήσεις :)

fyllo said...

Φέρνω κι εγώ το φυλλαράκι μου για τα καινούργια ταξίδια, που είμαι σίγουρη πως μας ετοιμάζεις Νανά! :)

Καλορίζικο το ολόφρεσκο 'ιστίο' σου!

onlysand said...

ARIEL

πολύ παραστατικό το 'τσιμπολόγημα' - στην ΠΛΑΤΗ κιόλας... χαχαχα τι μαθαίνει κανείς απ' τις εκκρεμότητες!... ;)

onlysand said...

MARKO & FYLLO

παλαιοί συνταξιδιώτες, σας ...συγχωρώ πάντα για τις 'υπερβολές', γιατί σας 'ξέρω' πια, γνωρίζω την ανοιχτή καρδιά σας! ;)

voul-voul said...

Νανά μου, υπέροχη η καινούργια παραλία μας - κιόλας οικεία και ζεστή!

Κάθε μέρα και μια καινούργια έκπληξη :)
Μόνο, αν μου επιτρέπεις, οι θαυμάσιες "πτήσεις" χάνουν απ' τη μαγεία τους, έτσι στριμωγμένες στη δεξιά στήλη...

onlysand said...

VOUL-VOUL

Ναι, έχω κάτι στο νου μου, γιατί μόλις το έβαλα, κατάλαβα ότι χαραμίζεται...

Προηγείται όμως μια... εκδρομή που ετοίμασα για όλους σας - το βραδάκι! :)

 
SYNC ME @ SYNC